zondag 12 augustus 2007

zondag 12 augustus.


Lief dagboek.
We zijn er weer,wat een geweldig weekend prachtig weer in een woord heerlijk.
Met z'n vijven erop uit,de natuur in ,kuieren over het strand schelpen zoeken dat vind Veer geweldig we hebben echt genoten daar in Ouddorp.
S'morgens lekker uitgeslapen ontbeten met elkaar en daarna erop uit.
Ons motto dit weekend was niets moet alles mag!!!!!!!!!!!!!!
Soms gingen we met ze allen erop uit soms Mart en ik samen.
Joep heeft ook een geweldig weekend gehad,Oh ja hij luisterd naar ons prima hoor Rein,geen probleem op het strand gewoon los kom op johhhhhhhhhhhhhhhhhh?????????????
Grapje,hij heeft onwijs hard kunnen rennen over het strand,z'n pootjes zijn gewoon korter geworden.
Dit weekend leek wel een week vakantie nergens aan denken,geen zorgen ontspannen en voor de rest niets.
Piet en Jacq bedankt hiervoor dikke knuffel van ons allemaal,oh ,ja Piet de tuin ligt er mooi bij vind je niet?????????????
Deze week wordt ik weer met mijn neus op de feiten gezet,woensdag om 13.30 uur door de mri scan,bang,nou nee wel eng wat staat me nu weer te wachten.
Ik heb een hele vragen lijst in moeten vullen,ook of ik claustrofobisch ben een pacemaker heb korter dan 6 weken geopereerd ben gehoorapparaat heb kronen/bruggen in mijn mond,en nog meer maar weet ik niet meer.
Voor de rest mag ik geen makeup opdoen, geen sieraden om,geen kleding met metaal (ritsen) ,alleen een slip of pyama ,een shirt geen bh aan i.v.m een eventuele beugel(metaal).
Ik mag muziek meenemen omdat die scan enorme geluids hinder geeft krijg je een kop telefoon op,de muziek moet ik nog even uit zoeken.
Ik heb nog een cd liggen van Hans Bouma misschien neem ik die mee,maar voor het zelfde geld neem ik Jan Smit mee,of een cd van Marco Borsato.
Dit gedicht las ik net nog even:
Wat het je ook heeft aangedaan,je geloof in het leven
niet opzeggen.Dan is alles voorbij,dan ben je reddeloos.
Het geloof in jezelf zou je opzeggen.
Onderweg blijven.Neuriend in de wind,knipogen naar de
zon,strelend je hand over een brood laten gaan.
Geloven in het leven.Omdat het leven nog altijd in jou
gelooft.
Gedicht van Hans Bouma.
Dit weekend was fantastisch ,ik weet waarom ik de strijd weer aan MOET gaan,voor MART,voor JAP, voor BOB, en voor mijn meisje VEERTJE!!!!!!!!!!!!!! Voor hen maar voor nog zovelen om mij heen waar ik ook ontzettend veel van hou.
Lief dagboek tot morgen liefs dit schrijf ik nu met een traan!Marianne