marianne

dinsdag 17 januari 2012.

2012-01-17T19:37:00.003Z

Lief dagboek.

Hoe gaat het bij jullie hoor ik geregelt om mij heen.

Het gaat zeg ik op dit moment,ik ben erg moe en maak me zorgen om mijzelf.

Ja wat moet ik nog meer zeggen, de onderzoeks maand staat voor de deur en daar maak ik mij toch wel weer ongerust over.

De scans ,oke dat went wel maar dat laxeren..................vreselijk.

Op dit moment zit Jasper in het gips,hij is over of op de bal gevallen maar in ieder geval heeft hij zijn buitenste enkelbanden verrekt.

Hij baalt vreselijk want dit aankomende weekend gaat hij naar zwitserland om te hiken.

Alleen gaat dit wel lukken!!!!!!!!!

Hij heeft nu loop gips en gaat vijf maal per week naar de sportschool,maar voetballen zit er voorlopig niet meer in,en als alles goed is krijgt hij a.s vrijdag een brase en moet hij kunnen gaan hiken.

we wachten het maar rustig af,maar er moeten nog een hoop zaken geregelt worden als hij toch kan gaan.

Verder gaat het met de kinderen prima,Bob gaat bijna weer stage lopen en het gaat lekker op school,en Vera gaat toppie en zit lekker in haar vel een echt pubertje.

Zondag zongen we psalm 130 vers 3

Ik heb mijn hoop gevestigd op God den Heer die hoort

Mijn hart, hoezeer onrustig,wacht zijn verlossend woord.

Nog meer dan in de nachten wachters het morgenlicht,

blijf ik ,o Heer, verwachten uw lichtend aangezicht.

Het gaf mij kracht,om de week weer mee in te gaan,

Liefs Marianne

woensdag 28 december 2011.

2011-12-28T18:22:00.005Z

Lief dagboek.

Zo de kerstdagen achter de rug en het nieuwe jaar ligt alweer voor ons,2012.

Samen met Hilda ,en Ing een paar uurtjes ,hebben we 35 kerststukken gemaakt voor de verkoop ,met bestemming voor de kerk.

Al met al zijn er heel wat uurtjes in gaan zitten,met spullen halen ,naar de markt voor bloemen,kersttakken maar ook met z'n drieen veel lol.

Op zaterdag 10 december hebben de stukken €450 opgeleverd,een prachtige opbrengst voor het goede doel.

Het leuke van alles is dat ik nu alweer spullen aan het verzamelen ben voor volgend jaar ,nu gaat alles weg voor twee halen een betalen,ik heb er al weer helemaal zin in.

Het was een leuke maar heel drukke intensieve tijd en dat moest ik bekopen met een "griep",vorige week donderdag er was heel de dag niets aan de hand werd ik sávonds overvallen op mijn werk met een koude front................ik kon niet warm worden en voelde me steeds rotter worden tot ik afgelost werd door de nachtdienst en direct naar huis ben gegaan.

Tot mijn schrik gaf de thermometer 39.9 gr. koorts aan en heb ik 4 dagen met hoge koorts en futloos in bed gelegen.

S'maandags toch maar even langs de huisarts,keelontsteking ik kreeg een kuur mee en moest in ieder geval maar goed uitzieken.

Na de eerste pil heb ik de rest van de dag op het toilet gezeten met diaree,dat was niet fijn dus de pillen in de kast gesmeten dan maar uitzieken maar dat is voor mij heeeeeeeeeeeeeel moeilijk.

Ik ben weer aan het werk maar nog steeds verkouden,hoestend en proestend,pijnlijke keel ,zere oren maar ja hoe lang is uitzieken!!!!!!!!!!

De kerstdagen zijn erg gezellig geweest,half gewerkt ,half thuis met mijn schoonmoeder en vader op bezoek.

Ook zij hebben genoten met de kleinkinderen aan tafel,lekker gegeten en gezellig natafelen.

Op dit moment maken we ons zorgen om opa,mijn vader hij tobt met zijn gezondheid,allerlei onderzoeken vinden er plaats maar we moeten even de tijd afwachten,eind januari weten we meer.

Ik wil dit jaar afsluiten met iedereen te bedanken ,die mij nog steeds na 4 jaar volgen op de blog.

Die ons nog in gebed meenemen,die een kaartje zo nu en dan sturen,of zomaar heel lief een bloemetje afgeven of zomaar een knuffel en een arm ons heen of een lief sms-je.Ik ,maar ons hele gezin vinden dit heel fijn

Hopelijk wordt 2012 een mooi jaar ,een jaar dat ik misschien wel een jaartje weg mag blijven uit het ziekenhuis,maar dit jaar heb ik moeten vechten ,vooral na de kuren om weer te komen op een haalbaar niveau om goed te kunnen functioneren.

Ook is het een feestelijk jaar,in april zijn wij 25 jaar getrouwd.............................verrassing!!!!!!!!!!!

Ik sluit af met een mooi Lied 141.

Ik kniel aan uwe kribbe neer,

o Jezus ,Gij mijn leven !

Ik kom tot U en breng U,Heer,

wat Gij mij hebt gegeven.

O,neem mijn leven,geest en hart,

en laat mijn ziel in vreugd en smart

bij U geborgen wezen.

Voor ik als kind ter wereld kwam,

zijt gij voor mij geboren.

Eer ik een woord van U vernam,

hebt Gij mij uitverkoren.

Voordat uw hand mij heeft gemaakt,

werd Gij een kindje,arm en naakt,

hebt Gij U mij gegeven.

Temidden van de nacht des doods

zijt Gij,mijn zon,verrezen.

O zonlicht,mild en mateloos,

uw gloed heeft mij genezen.

O zon die door het donker breekt

en ´t ware licht in mij ontsteekt,

hoe heerlijk zijn uw stralen.

Lief dagboek tot volgend jaar.

Liefs Marianne

woensdag 14 december 2011

2011-12-14T17:05:00.005Z

Lief dagboek.

Hier mijn voetballende kinderen en echtgenoot!!!!!!!!!!!!
De bovenste foto is Bob hij speelt in het tweede van TOGR de tweede foto
is onze spelende dochter zij speelt in het D2 M team de derde foto is van Jasper hij speelt in het eerste team en de hekken sluiter Mart hij speelt in het vierde ook bij TOGR.

Gelukkig voor mij komt bijna de winter STOP eraan dat betekent WASSTOP hahahahaha.
Alles draait om voetbal,trainingen,trainingen alle avonden in de week, wedstrijden ,wassen ,en nog meer wassen opruimen drogende voetbal schoenen ,de hele badkamer vol met stinkende schoenen en stinkende scheenbeschermers.

VRESELIJK!!!!!!!!!!!!!!!!!
Maar oke ik ben ook wel weer trots dat ze het allemaal zo naar hun zin hebben in die heerlijke groene wei.
Verder gaat het in ons gezin prima,op school en op het werk,op de stage plekken .
De kerst vakantie staat bijna voor de deur,een gezellige tijd om met elkaar te zijn,de kerstboom staat alweer te pronken in de woonkamer,de kerstkaarten vallen weer op de deurmat met alle lieve groeten maar wat mij vooral bezig houd ik ben er nog.
De eeste afspraken staan alweer gepland voor februari 2012 een hele week het ziekenhuis in voor allerlei onderzoeken.....................dus weer ziek worden van alle rotzooi die je lichaam weer ingaat,laxeren,bloed prikken,urine verzamelen,radioactiviteit togediend krijgen en scans .....uren in de scan ,verschrikkelijk,maar het moet.
En dan in maart de uitslagen.................................brrrr.
Maar ik voel me uitstekend dus naar mijn idee kan er weinig mis zijn,met het werk gaat het goed ik draai nu alleen weer diensten tot elf uur,ongelooflijk gewoon.
Maar je weet het nooit met die kankercellen wat dat betreft zijn het wandelende tijdbommen in je lichaam.
Ik blijf positief denken geloven en doen dat is het motto om doortegaan te vechten want dit leven is nog zo waardevol .
Liefs Marianne

maandag 28 november 2011

2011-11-28T18:49:00.005Z

Lief dagboek.

Als ik je dragen kon.

Als ik je dragen kon
over je angst en pijn heen
dan droeg ik je.

Als ik een woord kon spreken
als antwoord op je vragen
over geluk en liefhebben
over leven en dood
dan sprak ik met je.

Als ik beter kon maken
wat er omgaat in je hart
aan zielenpijn
dan genas ik je.

Maar ik ben net als jij niet sterk
heb geen antwoord
op alle levensvragen.

Ik ben alleen een vriend
die met je mee wil lopen
naast je wil gaan en zegt:
hier,hier is mijn hand!

Renske de moes.

Zo even lekker twee weken vakantie van mijn werk,er zit al een week op waarin ik mij enorm nuttig heb gemaakt.
Even de kasten uitgemest ,wat meubeltjes geverft lekker lange wandelingen gemaakt met Joep.
Verder Vera's verjaardag gevierd,met een slaap feest van acht voetbalmeisjes.
De meiden hebben het helemaal leuk gehad ,zaterdagavond om acht uur was iedereen verzamelt ,kado's uitpakken en lekker een film kijken.
Om half twaalf de bedden opmaken met z'n achten naast mekaar op de vloer in de huiskamer en nog even een film kijken.
Uiteindelijk was het om half vier rust in huize Mulder,en sliepen de dames en wij toen ook.
Om half negen was het eerste geluid er alweer,maar dat bleef toch nog een uurtje stil om toen in alle hevigheid los te barstten in een kussen gevecht.
Om tien uur lekker met z'n allen ontbijten en naar het gekakel luisteren,de een had helemaal niet geslapen,de ander had last van de tikkende klok,de volgende was op een stoel gaan zitten slapen,er had er een liggen snurken en zo ging het maar door.
Toen iedereen aangekleed was hebben we een lekkere bos wandeling gemaakt en werden ze steeds nieuwsgieriger over de verrassing die ze te wachtten stond.
Is het karten,laser gamen,zo iets als Jasper doet (klimmen,mountainbiken)zwemmen nou ik weet niet wat ze allemaal aan het verzinnen waren.
Om twee uur kwam mijn broer en schoonzus en gingen we met drie auto's op pad,waarheen??????????????????????????
Er is van de meiden een fotoshoot gemaakt als voetbalteam,maar ook in casual kleding als groep maar ook individueel zo ontzettend gaaf.
Ze vonden het allemaal geweldig om te doen ,sommigen keken de kat uit de boom ,maar toen de eersten zich hadden laten fotograferen toen gingen ze allemaal los.
Nadat ze allemaal geweest waren hadden we nog een lekkere versnapering bij ons en daarna naar huis,en toen sloeg de moeheid toe....................................juist op tijd naar huis dus.
Om vijf uur was iedereen thuis afgeleverd en wij moe maar voldaan het huis even bezem schoon maken een hapje eten klaar maken en dan moe op de bank.
Maar ik weet zeker dat ik Veer een enorm mooi kado heb gegeven voor haar verjaardag,want vorige week vertelde ze mij,lieve mam vorig jaar was jij zo ziek toen hebben we wel mijn verjaardag gevierd maar toen kon er geen slaapfeest plaats vinden met groep acht .
Ik was toen aan het kuren en liep op het eind van mijn kunnen maar nu ben ik in de kracht van mijn leven..............................
Lieve Veer ,het was geweldig xxxxx
Jasper en Bob en Daphne ook bedankt voor jullie helpen om dit tot een groot succes te laten worden.
Deze week gebruik ik om nog wat bezoekjes afteleggen ,mijn tuin winterklaar maken,en om spullen te verzamelen voor de kerstmarkt ,ik maak daar kerststukken voor.
Er komt weer een mooie maand aan,de kerst,oud en nieuw ik ga ervan genieten en ik ga deze week nog genieten van mijn vrije dagen.
Lief dagboek Marianne

23 oktober 2011. zondag.

2011-10-23T18:29:00.005Z

Lief dagboek,

Even lekker met z'n zessen naar Ouddorp gereden ,lekker gewandelt,wind door onze haren met Joep gespeelt en daarna een hapje eten.

Wat een fantastisch weer zo vandaag,15 graden gewoon heel warm.

Ik hoor geregelt om mij heen ,hoe gaat het met je we proberen je te volgen via de blog maar je schrijft zo weinig dat klopt ,ik heb weer rust gevonden in mijn hoofd en wil tot aan februari die rust vast houden en mijn leven gewoon leven.

Ik werk veel en hard en heb het prima naar mijn zin,ik voel me prima met de moeheid valt het ook wel mee en de pijn in mijn buik is goed te doen.

Bob en Vera hebben net een weekje herfstvakantie achter de rug,Vera heeft bij haar vriendin een paar nachtjes gelogeerd,Bob is wat in de theorie boeken gedoken en heeft nog wat gewerkt,verder lekker relaxen.

Jasper heeft deze week vakantie maar moet stage lopen,en moet veel voorwerk doen voor zijn eind examen project.

Vera heeft vorige week nog voor de KNVB moeten voetballen,we zijn benieuwd of ze er verder nog wat van hoort.

Verder blijf ik hopen dat alles stabiel mag blijven het houd me zeker iedere dag bezig maar alles gaat gewoon door.

Ik heb van deze dag genoten ,wat een heerlijk stel hebben wij,

Liefs Marianne

maandag 12 september 2011.

2011-09-12T16:59:00.003Z

Lief dagboek.

PFFFFFFFF......drie weken wachten ,en dan is het 12 september, de uitslag.

Het is gelukkig stabiel gebleven,schildklier wel op hol,hb wat aan de lage kant maar al met al goed nieuws.

En ik ben al door de overgang heen,46 jaar en een ouwe doos................hahahaha

Dr Kwekkeboom vroeg hoe het ging,ik vertelde dat ik veel buikpijn heb de laatste tijd.......dat kan van de schildklier afkomen,ik ga nu ook minderen met de thyrax en hopelijk verdwijnt dan ook dat vervelende gevoel.

De bloedwaardes lieten toch wel een gunstig beeld zien,daar gaat het ons ook om,positief denken en kijken en over een half jaar weer voor controle.

De haarden in de lever waren dit keer ook onverandert,wel wat vochtblazen in de onderkant van de longen................maar dat zijn waarschijnlijk wat ontstekingen!!!!!!!!!!

Mijn skelet is helemaal schoon ,gelukkig,mijn hart ook wat wil een mens nog meer.

Mart en ik liepen op vleugeltjes het ziekenhuis uit,gelukkig,een last viel erweer van ons af,we kunnen en mogen weer vooruit kijken,dat doen we zeker.

Op naar de feestdagen,Mart jarig,Vera jarig en genieten van iedereen ,waarvan wij houden,die veel voor ons betekenen.

Afgelopen woensdag waren wij naar het avondgebed gegaan en is er ook voor ons gebeden met als afsluiting deze zegen;

Zegen mij,Heer, onze God,

leg Uw hand onder mijn hoofd,

en laat mij rusten in Uw handen.

Laat mij kracht vinden

in Uw helende liefde,

en moge de glans van Uw gelaat

over mij lichten,

bij dag en bij nacht,voor nu,en altijd......

Liefs Marianne

Dinsdag 16 augustus.2011

2011-08-16T18:47:00.005Z

Lief dagboek,

Wij zijn weer thuis,hebben het geweldig gehad,prachtig mooi weer en heel veel plezier met z'n allen gehad.

De twee weken waren zo voorbij helaas,maar nu nog lekker een weekje vrij thuis met man en kinderen.

Het is met mij vrij goed gegaan,twee dagen "ziek"geweest,diarree en buikpijn en hondsmoe,maar verder is het uitstekend gegaan.

Ik heb al mijn boosheid over het werk achter me kunnen laten,en weer gezonde energie voor mijn lichaam kunnen opbouwen.

Deze twee prachtige Italiaanse weken hebben Mart en ik toch maar weer gekregen,samen met Vera en Bob hebben we reuze veel plezier gehad,en later met broer en schoonzus en twee neven nog meer lol!!!!!!!!!!!!!

we mistten Jasper en hij ons,dit was het tweede jaar zo zonder hem,hij had veel stage uren voor zijn derde jaar nog te lopen dat kon niet anders maar volgend jaar hoopt hij toch wel weer mee te gaan.

De was ligt al weer in de kast,we gaan er nog een paar gezellige dagen van maken en volgende week staat er weer een ziekenhuis week op het programma.

maandag 7.00u tot woensdag 7.00u urine verzamelen en woensdag om 8.15u in de scan,daarna naar de luthetiumafdeling ,bloedprikken en vertellen hoe het gaat???????

En vanaf maandag weer aan het werk,de "zeikcontainers"mee en piesen maar,voor volgende week staan er 4 avonden op om te werken pffffff fijn vooruitzicht.

En 12 september de uitslag..................................

Liefs Marianne

zondag 17 juli 2011.

2011-07-17T17:41:00.002Z

Hallo lief dagboek.

Wat een foto zeg ,je lijkt erop wordt er door mijn kinderen gezegt!!!!!!

We hebben drukke weken achter de rug,en op de werkvloer bij mij veel onrust door allerlei nieuw verzonnen zaken van hogerhand.................vreselijk gewoon.

Slapeloze nachten ,hart kloppingen en wat gebeurt er onderling geklets,nee de sfeer is ver te zoeken dus op zoek naar iets anders........................

Nou nee dat is niet wat ik wil,ik wil gewoon een fijne gezellige werksfeer met veel lol ,lachen ,gieren ,brullen.

waarom moet er zoveel veranderen,is dat wat de ouder wordende mensen echt willen,ik geloof er helemaal niets van,een arm om ze heen ,een lieve knuffel,gewoon een luisterend oor.

Nee,zorg op maat wat een geweldig plan zeg,maar waar halen we het personeel vandaan,en de tijd dat is er niet,waar maak ik me toch druk over ,gewoon dat ik werkzaamheden moet doen waarvoor ik niet opgeleid ben,gezellig met een broodkar lopen waar je een hernia van krijg,veel te zwaar ,veel te klein en heel veel lopen!!!!!!!!!!!!!!

Nee ,de zorg is niet meer de zorg van 30 jaar geleden.

Verder,we hebben zin in de vakantie,heerlijk naar italie,het gardameer met z'n vieren.

Maar eerst nog 8 avonden werken,Mart heeft het heel druk ,gelukkig want het is heel matig geweest.

Jasper blijft thuis,moet nog veel stage uren lopen bij het buitensport bedrijf,om volgend jaar met goed vervolg aan een nieuwe opleiding te gaan beginnen.

Van de week zat ik bij mijn vader een bak koffie te drinken en vond een prachtig gedicht :

Uit ,woorden van geloof,hoop en liefde

Houd je hoofd omhoog,

Steek je borst naar voren

Je gaat het redden

Soms treedt de duisternis in,

maar altijd volgt de ochtend

Bewaar de hoop

Jesse Jackson.

Ik wordt iedere dag weer wakker met het onrustige gevoel,de scan,de onderzoeken...........en dan de uitslag.

Zou het stabiel blijven of...........

we houden moed,liefs

Marianne

zondag 10 juli 2011.

2011-07-10T19:38:00.004Z

Lief dagboek.

De afscheidsreis was een groot succes,het afscheid nemen daarna was heel verdrietig.
Maar aan alles komt een eind ook aan de basisschool periode.
Het shirt staat vol namen van leerkrachten en leerlingen,en hangt nu als symbool in haar kamer.
De eerste week van de vakantie zit er alweer op en Veer heeft al gelogeerd bij een vriendin en heeft de bioscoop al bezocht en nu is er al wat dagen een vriendin bij haar aan het logeren en ook al samen naar de bios geweest.

Mart en ik moeten nog drie weken werken en daarna heerlijk vakantie..........uitrustten,luieren,bruin bakken ,helemaal niets doen!!!!!!!!!!!!
En na de vakantie maandag 22 augustus staat in het teken van vele onderzoeken,en 12 september de uitslagen.
De uitslag van Jasper was goed,bloed en scan van een super sportman,maar wel vanaf 30 jaar preventief darmonderzoek laten doen ,ook de andere twee als zij dat willen.
De jongens hebben hun werk en alles gaat zo zijn gangetje,we hebben voor Vera de trampoline neergezet in de tuin ,de tuin vol, maar wel veel lol.

Ik werk veel,maar met de nodige rust lukt het goed,maar kijk wel naar de vakantie uit.

Lief dagboek ,ciou...........

Marianne

woensdag 22 juni 2011

2011-06-22T18:23:00.007Z

Lief dagboek.

We zijn het afgelopen weekend naar Giethoorn geweest met de familie Roos.

Het weer was wat minder maar de sfeer was geweldig,we waren met elf personen en hadden een geweldige boerderij tot onze beschikking.

Vrijdag was het weer nog wel aardig,maar zaterdag hebben we tussen de giet buien door in fluister bootjes gevaren en sávonds lekker met z'n allen zitten gourmetten.

Maar s'nachts kwam het noodweer pas echt los,onweer,windstoten,en stortregens dat hield niet op totdat we zondag maar om half drie besloten naar huis te gaan.

Jammer maar we hebben veel gelachen en weer eens bij kunnen praten met elkaar.

Maandag ben ik met Jasper meegegaan naar het Ikazia ziekenhuis,daar hadden we een afspraak met een internist Dr.Verveer.

Een aardig mens,een jonge vrouw vol begrip voor Jasper's uitleg wat hem bezig houd des te confronterend voor mij,alles komt met spook beelden weer op mijn netvlies.

Ook de mensen die werden geroepen voor de darmonderzoeken ,de beelden kwamen weer zo dicht bij dat ik heel onrustig werd.

Japer is heel rustig onder dit alles,de arts vroeg hem van alles en nog wat ook over het sporten,de opleiding en over de exacte klachten!!!!!!

Daarna aan mij hoe het bij mij ontdekt was,over mijn moeder wat zij precies had gehad voor darmkanker,en hoe het met mij ging nu,welke behandeling ik al had gekregen en hoe het ervoor staat op dit moment en later............u ziet er fantastisch uit,je zou niet zeggen dat u eigenlijk zo ziek bent....................dank u voor het compliment maar ik ben soms boos zei ik,zo teleurgestelt door mijn eigen lichaam.

Dat begreep ze gelukkig,het was een heel fijn open gesprek waar zij Jasper heel serieus neemt,en voorstelde een darmonderzoek te gaan plannen en een ct scan?

Dat darmonderzoek laten we nog even achterwege,dat wil Jap zelf niet(nog niet) hij heeft haar belooft als er iets uit de scan komt hij zich verder laat onderzoeken.

Eigenlijk verwacht ze niets ernstigs ,maar naar alle waarschijnlijkheid komen de klachten door het vele intensieve sporten,de marathon het niet goed zorgen voor zijn lichaam.

Deze studie vergt enorm veel van een menseleven,vooral dat van onze Jap.

Hij is vandaag begonnen met contrast vloeistof te drinken,twee maal 300cc en morgen nog eens 400cc en om half vier gaat hij de scan in...............

Nu ik dit zit te schrijven realiseer ik mij dat het ook anders kan zijn dan ...........goed!!!!!!

Onbewust ben ik bang maar denk simpel weg dat het gewoon goed moet zijn.

Maandag 4 juli horen we deze uitslag dan en hopelijk blijft het alleen bij deze scan.

Ik ben gisteren weer over mijn grenzen gegaan met werken,ik was geestelijk al op na een crematie van een jonge vent,net zo oud als ik,allebei een liefde voor onze stomme teckels,allebei een klote ziekte ,hij vier jaar verder dan ik eigenlijk zoveel raak vlakken,kwamen mekaar tegen met het wandelen met de honden,wij konden ze ook vanuit de kerk,vaak zo even een praatje hoe gaat het met jouw over en weer...........de ziekte werd steeds slopender bij hem,gisteren afscheid,

een "mooie"dienst met prachtige liederen,inmens druk,indrukwekkend allemaal maar zo confronterend............met zoveel emotie heb ik dit afscheid ondergaan.

Daarna ben ik gaan werken,een avond om voorlopig niet te vergeten,zo druk ,we hebben het gered met z'n vieren maar vraag me niet hoe ,finaal kapot.........wat een avond....leuk om in de zorg te werken!!!!!!!!!!

Geen personeel te krijgen,NEE vind je het gek wie wil op zo'n manier werken zeg..............

Al vroeg Sonneburgh gebelt om mijn ongenoegen kenbaar te maken,heel begripvol was het gesprek maar of er wat mee gedaan wordt geen idee.

Vandaag rustig aan gedaan,ben nu wel weer wat uitgerust.

Morgen de musical van Vera,daar gaan we met ons hele gezin naar toe,Veer vind het heel spannend en wij ook natuurlijk en maandag de afscheidsreis,hopelijk mooi weer voor haar.

Bob is voor dit jaar klaar en gaat lekker werken,heeft het lekker naar zijn zin,helpt mij waar nodig is zo'n lekkere troetelbeer.

Alle ups en downs weer vermeld,maar we blijven positief,liefs Marianne

woensdag 8 juni 2011

2011-06-11T12:00:00.004Z

Lief dagboek.
Hier weer even een bericht rond het familie leven van ons gezinnetje.
We hebben een goede maar drukke tijd achter de rug,de uitslag ligt alweer ver achter ons en het gewone leven gaat weer verder.
Mart heeft het druk op zijn werk,gelukkig maar weer,en ik heb het niet veel minder druk.
Ik werk op dit moment zeker vier avonden per week en er wordt met het normaalste gemak nog eens extra diensten gevraagt!!!!!!
Als ik aangeef dat het zo wel mooi genoeg is,mijn lichaam protesteert krijg ik als antwoord:DAN MOET JE NIET ZEUREN DAT JE EXTRA WILT WERKEN!!!!!!!!!!!!!PARDON denk ik dan dit gaat mijn verstand te boven.
Volgens mij werk ik al boven mijn kunnenen moeten,maar dat kan aan mijzelf liggen hoor.
Ik heb nu een behoorlijke kou te pakken het lijkt pieterburen wel in huize Mulder,Bob is begonnen met hoestte,snotteren,daarna Jasper en nu ik,gisteren avond had ik zelfs 40 graden koorts dat was verre van prettig.
Vandaag de ochtend op bed gelege en vanmiddag er weer uit,hups in de kleren lekker op het gemak de boel weer aan kant,boodschappen gedaan en eten gekookt.

Bob heeft vandaag zijn stage afgerond bij de firma Eef en Huub ,heeft hier tien weken stage gelopen en het erg naar zijn zin gehad met een goede voldoende beoordeling,met ook nog de mogelijkheid volgend schooljaar er stage te gaan lopen.
Maar dan moet er wel een bureau met computer bij komen voor onze kleine directeur,heel leuk voor hem.
Deze week en volgende week heeft hij nog een aantal toetsen te maken en dan zit dit eerste jaar er alweer op.
Vera is helemaal druk met de musical op school zij heeft een hoofdrol en speelt moeder Lena,zij heeft drie kinderen(drieling) een man die sjeik is van het grootste gebied va Arabie,nou ka slechter toch.....
Morgen avond heeft zij een disco en over twee weken gaat zij voor drie dagen op afscheidsreis.
Jasper zit op het ogenblik in de lappenmand,klaagt al heel wat weken over buikpijn en is bij de huisarts langs geweest met het verzoek om eens grondig onderzocht te worden omdat hij voor zich zelf wil laten uitsluiten hetzelfde te hebben dan dat ik heb(kanker) dus.
Ik denk zelf dat Jasper ontzettend veel van zijn lichaam heeft gevergt ,wat sporten,trainen voor de marathon,de marathon zelf en verschillende kampen betreft.
vorig jaar bleek dat hij de ziekte van pfeiffer had gehad en ook gewoon mee door had gelopen,maar goed de huisarts heeft een verwijzing gegeven voor een interist daar moeten we 20 juni heen ik heb er nu al de zenuwen over.
Ik mag toch wel hopen en nu zeg ik iets heel diep en grondig uit mijn hart ,de ellende mag nu toch wel eens een andere deur naar binnen..........nee natuurlijk mag ik dat niet zo schrijven en alleen maar denken maar dat doe ik nu eventjes niet.
Dat moet echt het vreselijkste zijn voor ouders om een kind met deze vreselijke ziekte te hebben,ik voel het bij mijn vader en schoonmoeder hoe moeilijk het voor hen is om iedere keer weer die tegenslagen te moeten verwerken.
Maar we blijven vooruit de toekomst inkijken,maken plannen,genieten van zomaar een heerlijk
weekend vrij,naar het strand lekker met de hond wandelen en een tafel vol kinderen,de gezellige verhalen.
De foto's die ik geplaatst heb zijn door mijn broer gemaakt en de foto met z'n drieen die hangt op een kanvasdoek in onze woonkamer te pronken.
Morgen ga ik met mijn vriendin Ing naar scheveningen een nachtje in een hotel,ik neem paracetemol mee en heel veel pakjes zakdoeken,want ik ben honds verkouden.
Het pinksterweekend moet ik dan weer werken,hopelijk ben ik dan weer wat opgeknapt,liefs Marianne

dinsdag 17 mei 2011.

2011-05-17T14:05:00.007Z

Lief Dagboek.

Neem mijn leven,laat het,Heer,

Toegewijd zijn aan uw eer.

Maak mijn uren en mijn tijd

tot uw lof en dienst bereid.

neem ,o Trooster,mijn verdriet,

Gij veracht mijn tranen niet.

maak dat ook in mij uw kracht

steeds in zwakheid wordt volbracht.

Neem en zegen alle vreugd,

al'tgeluk dat mij verheugt.

Maak dat ik mij nimmer schaam

mens te wezen in uw naam.

Lied 473 uit het liedboek wat mij deze dagen bezig houdt,na het verwerken van mijn uitslag.

Gisteren 16 mei voor de uitslag van de scan ,even snel op de fiets (tussendoortje) in de regen naar het EMC met twee posters ingelijst om als aandenken te overhandigen aan dr.Kwekkeboom .

Niet bedacht zijn dat het misschien niet zo heel goed nieuws zou kunnen zijn.

De uitslag was stabiel op dit moment maar niet wat ze verwacht hadden ,het had de tumoren moeten verkleinen en wat kleine uitzaaiingen moeten laten verdwijnen maar dat is helaas niet gebeurt.

De bloedwaarden gaan weer omhoog gelukkig,hb7.0 prima weer ,de rode en witte bloedplaatjes gaan ook omhoog de tumor marker blijft hetzelfde de waarden van lever en nieren blijven gelijk.

Al met al positief maar ik had zo gehoopt op een nog beter bericht.

Ik vroeg de arts wat mijn toekomstverwachting kon zijn,u wordt geen 80...........maar er staan nog een aantal mogelijkheden op de plank zoals,nog een paar nucleaire behandelingen brrrrrrr en er zijn twee nieuwe medicijnen op de markt waar al mee gewerkt wordt en die eventueel ook voor mij belangrijk kunnen zijn.

Toch zijn gisteren en vandaag verdrietig verlopen ,Joep(teckel hond) heeft weer heel wat tranen op zijn kop gehad ,mijn hersens maakten overuren,waarom,hoe lang nog..............

Het leven is zo mooi nog,ik moet nog zoveel doen,ik wil ook nog zoveel doen,ik moet genieten ,dat is wat ik moet doen en voor de rest mijn lieve man en kinderen dicht bij mij houden.

De kleine week Ouddorp was geweldig samen met Veer en later Bob hebben we genoten,het was prachtig weer ,geluierd en uitgerust .

De sponsorloop heeft het prachtige bedrag opgebracht van €4578,69 BEDANKT IEDEREEN!!!!!!!!!!!

Iedereen is weer even op de hoogte,over drie maanden moet ik weer de scan in ,ze houden mij extra in de gaten.

maandag 2 mei 2011.

2011-05-02T19:59:00.003Z

Lief dagboek,

Even een berichtje over het wel en wee,hoe gaat het allemaal bij de Muldertjes.
Ik ben afgelopen vrijdag samen met Vera naar het Erasmus mc geweest voor controle.
Ik moest bloed prikken,tensie meten,gewicht meten,urine opvangen en een ct scan.
Maandag 16 mei ga ik dan weer voor de uitslag,zeer benieuwd ben ik.
Ze waren op de nucleaire afdeling heel nieuwsgierig hoeveel geld er al ingezamelt is daar hebben wij ze nog even over in het ongewisse gelaten.
Als alles goed is komt er van de week een streep onder de rekening en kunnen wij de uitslag bekent maken wat uit eindelijk de sponsorloop heeft opgebracht.
Er komt bericht op een poster ,voor iedereen duidelijk.
Hopelijk kunnen wij het volgende week in orde maken.
Jasper heeft zijn spullen gepakt staan,en vertrekt morgen naar Frankrijk om daar zijn buitensport examen te doen.
Vera en ik vertrekken lekker naar Ouddorp uitrustten dat is waar ik even behoefte aan heb,een paar dagen,wandelen met Joep over het strand twee meisjes samen op reis geweldig.
In het ziekenhuis bleek mijn bloeddruk weer torenhoog 180/100 dus reden temeer om er even tussen uit te gaan.
Liefs Mariane

Dinsdag 12 april 2011.

2011-04-12T17:52:00.006Z

Lief Dagboek.

Jasper heeft NATUURLIJK de marathon uitgelopen.

Hij heeft deze in 19 minuten sneller gelopen dan vorig jaar zijn tijd was 3.59 uur.

Moe welnee,spierpijn ..........nog niet,honger ,trek dat had hij lekker macaroni,na avonden van spagetti,macaroni,en nogmaals herhalen en dan zelfs zondag avond macaroni.

Zondag morgen om 9.30uur vertrok Jap vol goede moed met als ontbijt twee witte boterhammen met jam een glas thee op weg naar het Hilton hotel om zich klaar te maken voor de marathon van Rotterdam 10 april 2011.

Twee trotse ouders stonden voor het raam hem uittezwaaien,je kan het.....................

Wij wistten dat hij om ongeveer 12.50uur langs ons huis zou komen,de spanning werd steeds groter,met familie en vrienden stonden we langs de weg uitkijkend naar Jap met een banaan en mars in de aanslag.

En ja hoor rond 12.55uur kwam hij aangerend,en ging verder samen met zijn personal begeleider neef Rick gingen ze op weg,Rick fietsend hem volgend,hem aanmoedigend,kletsend hem voorzien van een natje en een droogje.

Wij met z'n allen naar de stad gegaan,proberen een zo goed mogelijke plek te bemachtigen bij de finisch.

Mijn broertje stond als pers fotograaf op de meest mooie plaats waar je je maar kunt bedenken onder het finishbord,geweldig.

Om 15.00uur kwam hij al lachend de finisch tegemoet,wat een prestatie,het was een geweldig feest in de stad,geweldig met welk doel hij heeft gelopen en wat hem dan toch zo bezig houd.

Een kleine tussen stand ,op de rekening staat op dit moment 2300 euro maar wij hopen dat de sponsoring nog even doorgaat.

Wij kregen ook bericht uit het Erasmus mc ,dat wij op de site staan van het ziekenhuis,heel ontroerend om te lezen wat zij schrijven en dat het over mij gaat.

Vanaf deze plek wil ik iedereen bedanken voor de giften,de kaarten,dat overal de posters mochten hangen,de flyers,de lieve meiden van het Erasmus,de fotograaf(kus),lieve collega's die allemaal enthousiast reageerden op deze aktie maar vooral JASPER ,bedankt lieverd,ik hou van je...............

Nog even voor wie het rekening nummer niet heeft gekregen:

6379868 t.n.v bijzondere akties o.v.v Jasper

Liefs Marianne.

woensdag 6-4-2011

2011-04-06T18:53:00.003Z

Lief dagboek.

Dit is het shirt waar Jasper de marathon in gaat lopen.

Zijn start nummer is 6891 MSR.

Wij gaan hem aanmoedigen,jullie toch ook!!!!!!!!!!!!!

De tijd die hij vorig jaar liep was 4:18 uur.

Dit jaar gaat hij zeker een persoonlijk record lopen zeker als iedereen hem naar de eind streep schreeuwt..............wij wel.

Tot zondag liefs Marianne en Jasper.

Maandag 4-4-2011.

2011-04-04T17:18:00.002Z

Lief dagboek. Een stressvolle week zeg maar weken achter de rug,hikken tegen de uitslag en.......... De bloedwaarden laten zien dat er weldegelijk gevochten is in mijn lichaam. Mijn hele lijf heeft gevochten,is de strijd aangegaan ,en dit keer heb ik voor een gedeelte gewonnen,yes,yes yes!!!! Ik heb levenslang maar ik ga lekker nog een poos genieten met deze uitslagen. Ik heb het allemaal niet voor niets gedaan. Voor het eerst Dr.Kwekkeboom ontmoet,deze was ook dik tevreden en zodra de waarden omhoog schieten gaan we om de tafel zo zei hij. Hij heeft alle scans van dit laatste half jaar op een rijtje gelegt en uitgelegt wat er allemaal te zien was,dat is heel wat ,daar schrokken Mart en ik toch wel van. Ik heb behoorlijk bloed armoede ,mijn witte en rode bloedlichaampjes hebben het zwaar,maar mijn lichaam moet dat zelf proberen te herstellen. Ik ben heel blij,maar vooral dankbaar. Eind van deze maand moet ik weer de scan in en bloed prikken en als dat goed mag zijn ,mag ik een half jaar weg blijven. we zijn allemaal opgelucht,en zien weer vooruit. Ik wil iedereen bedanken die op wat voor manier met ons mee hebben geleefd. Ik laat alles even bezinken,liefs Mariane

21 maart 2011 maandag.

2011-03-21T18:14:00.002Z

Lief dagboek.

Twee weken na de wintersport zitten we er weer helemaal in hoor.
De foto's geven nog het gevoel van rust maar voor de rest zijn we allemaal weer hard aan het werk.
Voordat we op vakantie gingen ontstond bij Jasper het idee om de marathon te gaan lopen voor het goede doel.
Maar welk doel??????????Mam zou het voor jouw onderzoek mogen ,kun jij dat is navragen.
Dus de laatste keer voor nacrontrole in het ziekenhuis
gelijk de vraag op tafel gelegt of dit kon en hoe wij dit moestten gaan aanpakken.
Na wat over en weer gepraat met artsen,onderzoekers,verpleegkundigen kwam er groen licht,Jasper gaat de mararthon lopen voor het goede doel: onderzoek naar neuro endocriene tumoren.
En zo begon het dus allemaal,mijn broer ingeschakelt voor een goede treffende foto,zie hier onze trots.
Zondag 10 april loopt Jasper voor de tweede keer de marathon en iedereen kan hem sponsoren.
Ik heb overal posters rond gedeelt en flyers in de kerk,op school,op de voetbal ,bij artsen,bij tandartsen,bij de apotheek,op mijn werk,bij collega's onder de aandacht gebracht en nu maar hopen dat er veel geld binnen komt dat gaat allemaal naar het EMC bedoelt voor de afdeling nucleaire geneeskunde,voor onderzoek naar NET(neuro endocriene tumoren).
Ik heb weer veel gewerkt,en voel dat ook wel aan mijn lichaam maar het gaat goed,in afwachting van de uitslagen op 4 april waarop ik hoop goede uitslagen te mogen horen.
Toch knaagt er wel iets in mijn buik van onrust..............is het wel goed!!!!!!!!!!
Zolang ik werk en alles doorgaat ,denk ik niet maar doe ik............maar soms is er die maar.
Eigenlijk ben ik heel bang,er gebeurt zoveel in mijn omgeving met kanker die zo radicaal toeslaat,dat ik heel bang ben.
Vier jaar geleden ging ik de molen in,en er is al heel wat gebeurt in die vier jaar,en ik moet positief blijven hoe ik ook opzie naar de uitslag.
Eigenlijk heb ik al zoveel uitslagen om mijn oren gehad dat ik de klappen van de zweep wel ken nu,maar toch..............
Gisteren een gezellige zondag gehad,Vera en ik hebben een paar uurtjes als model mogen leven,eerst werden we opgemaakt en daarna een fotoshoot gemaakt van ons ,wij zijn allebei nieuwsgierig naar het resultaat,bedankt alvast lieve broer voor alles.
Liefs Marianne.

zondag 13 maart 2011.

2011-03-13T18:32:00.006Z

Lief Dagboek.

De prachtige vakantie is alweer voorbij,de onderzoeken zijn weer begonnen!!!!!

De verhalen wat we allemaal beleeft hebben zijn lekker om naar te luisteren,en om te lachen en iedereen kijkt alweer uit naar de volgende wintersport.

Het weer was onwijs,soms ook vreselijk koud,koude wind maar ook de zon liet zich zien en konden de dames heerlijk in de zon op een terras aan de koffie of wat lekkers te eten.

De kinderen hebben genoten,we waren met 22 man ,echt een hele grote groep maar zo gezellig.

Er is 250 km geskied,daar was een topdag van 52 km bij,Vera konden ze niet klein krijgen want ze ging als de brandweer.

Hilda en ik wandelden,luierden,zaten in de zon,te kletsen of met een boek.

Maar we zijn alweer een week thuis,aan het werk,en ook de onderzoeken zijn weer gestart ,vrijdag voor een ct-scan geweest,bloed geprikt en een praatje hoe het gaat.

De ct werd van mijn buik en borst gemaakt,infuusje contrast drinken,mw heeft u al eerder een scan gehad,soms denk ik wel eens wie neemt wie nu in de maling.

Ik denk dat er al zo'n 600 scans gemaakt zijn.

Maandag 4 april moet ik om 15.15uur in het ziekenhuis zijn voor een gesprek met de behandelend arts dr.Kwekkeboom,ben ontzettend nieuwsgierig.

Ik ben deze week ook in de weer geweest voor de sponsorloop van Jasper.

Op 10 april 2011 loopt Jasper de marathon van Rotterdam voor de afdeling nucleaire geneeskunde van het erasmus mc,hij kan gesponserd worden .

Er zijn posters gemaakt en flyers die overal ophangen,bij Vera op school,in de kerk bij mensen voor het raam bij winkels bij tandartsen en doktoren in wachtkamers ook in het ziekenhuis morgen vraag ik in Sonneburgh of er daar ook een paar mogen hangen ,helemaal geweldig.

Ik zal van de week ook op mijn blog de poster laten zien hoe die geworden is.

Ik moet van de week veel werken,en naar cursus,probeer mijn energie goed te verdelen en op tijd mijn rust te nemen.

Lief dagboek ,tot gauw weer Marianne

maandag 28 februari 2011.

2011-02-28T18:46:00.002Z

Lief dagboek.

Even een berichtje uit Flachau.

De reis ging zeer voorspoedig,geen files,geen wegopbrekingen ,droog weer gewoon snel om half zes s'morgens op plaats van bestemming.

Toen allemaal nog proberen een tukkie te doen ,het was al wel koud -11 graden maar de sneeuw liet te wensen over.

Om 8uur de skipassen ophalen nog wat ski's huren en op weg naar ons appartement ,toen begon bij mij lichamelijk het kaarsje op te raken ik voelde me steeds rotter worden.

om 10.00 uur was ons huisje schoon en kon de auto uitgeruimd worden.

De jongens gingen samen met Mart naar de piste en ik probeerde mijn lichaam weer op de rails te krijgen,wat paracetemol wat eten en drinken en even plat.................

Rond het middag uur samen met mijn vriendin Hilda ook even naar de piste want de zon scheen zo fantastisch daar moesten we even lekker in gaan zitten.

Ik was helemaal brak ,s'avonds na het eten om 20uur lag ik in bed tot de andere morgen 8uur wat voelde ik me een ander mens ,we lagen allemaal vroeg want zo'n nacht overslaan of opgevouwen in de auto slapen voelt voor allemaal niet zo fijn aan.

Gisteren hadden we een grauwe dag met natte sneeuw en soms fijne motregen,vandaag begon de dag somber met 4 graden en boven heel mistig maar wel droog en later vanmiddag werd de temperatuur 10 graden voor morgen staat de zon op de kaart en dat blijft tot donderdag waanzinnig.

Ik heb vandaag 12 kilometer gewandelt,het was zwaar want de sneeuw is prut maar ik geniet ook dit jaar ben ik weer van de party,wat een zware tijd heb ik achter de rug maar ik wandel weer en doe niet onder voor niemand.

Samen met Hilda ,wandelend,lachend,samen aan de koffie, halen verhalen op hoe het leven kan verlopen, we praten met andere wandelaars of langlaufers die ons voorbij komen .

Ik ben heel dankbaar om zo weer te kunnen schrijven,weer met zoveel positiviteit midden tussen mijn gezin te staan en weer durven hopen dat mij nog een paar mooie jaren gegeven worden.

De kinderen hebben het ook goed naar hun zin,skieen en snowboarden naar harte lust en genieten van alles hebben veel lol want de groep waar wij inmiddels mee gaan bestaat uit 22 man.

Morgen schijnt de zon en hopelijk blijft hij nog heel lang schijnen.............................ook als het soms wat minder gaat,Liefs Marianne

woensdag 23 februari 2011.

2011-02-23T17:52:00.003Z

Lief dagboek.

Vandaag voor controle naar het ziekenhuis geweest,bloeddruk prima 135/80 als een jonge meid bloed geprikt en urine ingelevert.

In gewicht een kilo afgevallen,nou dat mag de pret niet drukken volgende week lekker snoepen...............

Een lijst in moeten vullen hoe het de afgelopen periode is gegaan,misselijk ,pijn,moeheid nou alle kwaaltjes valt wel mee zei ik,maar die moeheid is echt vreselijk.

Maar goed mijn vriendin Ing was mee ,die hoorde ik alweer zachtjes lachen,ik had net ervoor zitten vertellen wat ik gisteren zoal gedaan had.

Een normaal gezond mens zou er bij neer vallen en ik klaag dan over moeheid................

Deze week heb ik al vakantie,maar er moet nog van alles geregelt worden,ik hoop volgende week heerlijk te kunnen genieten en uit te rustten ,even alle zorgen aan de kant.

Jasper gaat 10 april de marathon van Rotterdam lopen en laat zich zelf sponsoren voor de afdeling nucleaire geneeskunde ,waar ik dus onder behandeling ben ,ik heb dit vandaag in het ziekenhuis aangegeven en wordt hier nog over gebelt.

Iedereen die mijn blog leest hou ik over deze aktie op de hoogte.

Lief dagboek het gaat de goede kant weer op,liefs Marianne

Vrijdag 11 februari 2011.

2011-02-11T18:18:00.005Z

Lief dagboek.

Zo hier ben ik,uit een diep dal klimmend,ik ben heel diep gegaan.

Ik heb naar die vierde kuur toegeleefd met veel angsten ben ik er aan begonnen ,ik zag er vreselijk tegen op en stortte in mekaar toen ik thuis kwam,het hele weekend heb ik veel geslapen en gehuild gewoon van intense moeheid.

Wat kan een mens diep gaan,zo diep dat je het echt ondanks mijn God die mij overal door heen sleept nu ook geen grip op mij had.........of toch wel want ik moest eerst heel diep gaan om er zeker weer sterker uit te komen.

Ik hoop zo sterk dat ik nog heel veel jaartjes mag krijgen in de wetenschap dat deze kuren niet voor niets geweest zijn,en dat de kanker stil blijft staan.

De eerste week heb ik veel gelegen,geslapen,gehangen,gelezen gewoon lekker helemaal niets gedaan,me laten verwennen,mijn vader heeft de hond uitgelaten,Veer naar school gebracht,boodschappen gedaan,ik ben verwent met heel veel post,veel lieve kaarten,mailtjes ,veel bloemen een heerlijke ananas werd bezorgt ,telefoontjes,teveel om optenoemen.

Ik ben ook door mijn collega's niet vergeten,een prachtig bloemstuk kreeg ik,heel ontroerend.

Deze week voel ik mij aansterken,ik hol de trap weer op zonder bovenaan te staan hijgen,ik heb overal weer zin in,ik slaap nog wel veel,neem mijn rust en kijk heel erg naar de vakantie uit.

Ik ga maandag een avondje werken kijken hoe of dat gaat,mis de mensjes weer ,het gaat weer kriebelen dat is een goed teken.

De wil is er nu de conditie nog we zijn met z'n vijven begreep ik dus dat moet goed gaan.

Woensdag 23 februari moet ik voor controle naar het ziekenhuis,in maart ergens voor een scan en op 4 april naar dr.Kwekkeboom om alles te bespreken daar ben ik erg nieuwsgierig naar.

Dr.Kwekkeboom heeft zich ook over alle scans gebogen,hoe dat nu uiteindelijk zat met die plek in mijn borst,hij was degene die heeft gezegt dat deze plek er al vanaf 2007 moet zitten.

Ik ga een heerlijk weekend tegemoet,de kinderen moeten allemaal sporten en ik .............geniet van al het mooie,maar vooral van mijn geweldige gezin.

Lief dagboek

liefs Marianne.

vrijdag 28 januari 2011.

2011-01-28T19:10:00.004Z

Lief dagboek.

Ik ben gelukkig thuis,het was weer een hele geestelijke onderneming zo die vierde kuur.

Ik lag met een Amerikaanse dame die vannacht de bloemetjes buiten ging zetten,hard pratend met nog een Amerikaanse buurman en een Fransman en daar tussen door probeerde ik te slapen.

En probeerde ik mijn misselijkheid onder controle te krijgen,ik heb toch voor het slapen gaan maar een tabletje ingenomen dat werkte gelukkig.

Vanmorgen een beschuitje gegeten en wachtten op de scan,om half tien lag ik onder de scan en daarna lekker aan het lezen gegaan.

Wat zou de uitslag brengen...........

Het gesprek met de arts ging als volgt,Mw Mulder wij hebben gisteren avond samen met dr.Kwekkeboom uw status doorgenomen en dit gaf de volgende uitslag,het plekje in uw linker borst zit er al vanaf 2007 wij denken met alle grote zekerheid dat het een groei is vanuit de neuro endocriene tumor dus is dit het meest positieve ,een langzaam groeiende tumor................

Voor de rest.lever en nier functies goed,hb laag bloedarmoede 6.6 witte en rode bloedplaatjes laag allemaal te wijten aan de therapie.

Ik voelde de laatste week ook dat ik bij iedere inspanning kortademig was en echt heel moe,ik zie ook heel akelig wit.

Ik vroeg wat hier aan te doen,luister naar je lichaam,neem rust het zal zeker weken of wel maanden duren voordat u weer uw oude conditie terug zal hebben.

Voor de rest laat de scan stabiliteit zien,geen groei dus hopen dat dit voor de eerste jaren zo mag zijn.

Lief dagboek ik ga lekker uitrustten dit weekend ,liefs Marianne

donderdag 27 januari 2011.

2011-01-27T15:40:00.002Z

Lief dagboek.

Zo de vierde kuur zit erin ,het verliep allemaal goed een gesprek gehad met de arts die mij weer deed verwonderen.
De ct scan gaf geen verontrusttend beeld Mw. Mulder!!!!!!!!!!!!!!!!!!!OH,NEEEEEEEEEEE,ik mijn verhaal vertelt dat ik opgebeld werd met de mededeling van w.s een tumor in mijn borst,of een uitzaaiing in de lympfen in mijn borst nou dat was nieuw voor haar.
Zij legde het zo uit, het is naar de grootste waarschijnlijkheid toch een neuro endecriene uitzaaiing vanuit mijn darmen.
Maar als ik er niet echt van overtuigd zou zijn kon ik voor een punctie kiezen om weefsel uit mijn borst te laten halen,grrrrrr..........nou ik kies voor absolute rust voor mijzelf maar ook voor mijn gezin.
Om vier uur was alles afgekoppelt ,de vieze gore lucht hangt alweer in mijn neus en dat onbehaaglijke gevoel in mijn maag zit ook weer te knorren.
Om nog even op die uitslag terug te komen is dit wel het meest positieve van het geheel.
Mijn hart is blij en opgewonden datr zij mij toch probeerde te overtuigen dat het meeviel,hopelijk valt de uitslag van de scan morgen dan ook weer mee en zien ze mij voorlopig echt niet meer.
We kregen om half twaalf de warme maaltijd ,stampot boerekool met worst maar mijn trek is ver te zoeken.
Morgen thuis haal ik de schade wel weer in,ik verlang nu al naar huis.

Opw 71

straks als er een nieuwe dag begint,
en het licht het van het duister wint,
mag ik bij Hem binnengaan
voor Zijn troon gaan staan,
hef ik daar mijn loflied aan.

refr:
Jezus leeft in eeuwigheid,
Zijn sjaloom wordt werkelijkheid.
Alle dingen maakt Hij nieuw,
Hij is de Heer van mijn leven.

Straks wanneer de grote dag begint,
en het licht voor altijd wint,
zal de hemel opengaan,
komt de Heer eraan.
Heffen wij dit loflied aan.

Jezus komt in heerlijkheid
Zijn sjaloom wordt wereldwijd.
Alle dingen maakt Hij nieuw
Hij is de Heer van ons leven.

refr:

Jezus leeft in eeuwigheid,
Zijn sjaloom wordt werkelijkheid.
Alle dingen maakt Hij nieuw,
Hij is de Heer van mijn leven.

Lieve mensen ik hoop dat er voor mij en voor mijn gezin weer uit volle borst gebeden wordt en dat de invloed daarvan in de uitslagen zichtbaar mogen zijn .
Lief dagboek Marianne

maandag 10 januari 2011.

2011-01-10T12:30:00.003Z

Lief dagboek.
De uitslag kreeg ik om half een,longen,borstholte zijn schoon,maar er is een uitzaaiing in een lymfklier in een van mijn borsten gezien van 5mm groot.
Daar kan je het weer even mee doen,hier gaan we voorlopig niets aan doen vertelde de arts mij ,was ik ook niet van plan want het is afwachten of de radio activiteit hier ook een rol in kan mee spelen om te behandelen.
Ze zien op vorige scans dat het wel degelijk ook in die klier wordt opgenomen.
Deze uitslag zet ik maar op mijn plankje erbij,t'plankje is bijna vol ,mijn geest ook.
Dit schreef iemand op een kerstkaart naar ons:

Een engel is iemand die God in je leven stuurt,
onverwachts en onverdiend,om,
als het helemaal donker is,
een paar sterren voor je aan te steken.

Hopelijk wil die engel dat voor ons doen,
Liefs Marianne

vrijdag 7 januari 2011.

2011-01-07T17:29:00.003Z

Lief dagboek.

Hier verlang ik naar,lachen gieren ,brullen,feesten in de sneeuw en in de zon gewoon..............doodgewoon!!!!!!!!!!!

Heel gewoon voor zoveel mensen maar voor ons met een randje maar we gaan er hopelijk met z'n allen lekker van genieten.

De uitslag heb ik niet gekregen vandaag dat was te mooi om waar te zijn,vandaag veel nagedacht over hoe het verder zou moeten met een gigantische tegenvaller als het zo blijkt te zijn dat ook mijn longen niet schoon meer zullen zijn,voor mij staat er een ding heel zuiver vast.............de laatste kuur op 27 januari en daarna RUST ,zeker voor een half jaar om eens helemaal mens te worden.

Lekker onbezorgt,de zomer vakantie boeken ,zonder rekening te houden met ziekenhuis bezoeken ,bloedprikken,onderzoeken,scans,uitslagen,zenuwen,hoge bloeddruk.......lekker Niets.

Hopelijk gaan ze maandag bellen en kan ik verder denken.

Fijn weekend ,liefs Marianne.

donderdag 6 januari 2011.

2011-01-06T18:22:00.002Z

Lief dagboek.

Het nieuwe jaar is weer goed begonnen,de eerste ziekenhuis bezoeken achter de rug en nu de uitslag...............!!!!!!!

Dinsdag ochtend om 8.30 uur de longscan,ik was als eerste op de radiologie afdeling,Mw.Mulder ..ehh u staat er niet op,natuurlijk het nieuwe jaar begint goed ,ik kom voor een longscan.............

Oh ja hier staat u,u moet naar de andere gang,3 klapdeuren door meld u zich daar maar bij de balie en neem plaats,oke.

Even een infuusnaaldje,stak zowat door richting mijn elleboog en een beker contrastvloeistof kreeg ik te drinken ,ik kon onder de scan gaan liggen,Mw Mulder heeft u al eerder een scan gehad en kunt u tegen de contrast vloeistof,ja hoor al zo vaak geen probleem,we maken een onderbuikscan,nee zei ik een longscan ,nee mw ,ja mijnheer,nee een onderbuik scan oke ga je gang maar het moet van mijn longen ................

Achteraf ben ik echt hartstikke gek,wie weet er nou precies wat er moet gebeuren,IK!!!!!!!!!

Na tien minuten stond ik weer buiten,verbolgen zei ik tegen mijn vader wat een EIKEL,let op dit gaat niet goed,ze gaan bellen want het moet een longscan zijn.

En jawel hoor gisteren middag ging de telefoon,goedemiddag Mw Mulder ER IS IETS FOUT GEGAAN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Nee toch.....................ik zei bedank u collega's maar ,ik heb het gezegt,en nu.

Kunt u nu komen om een longscan te maken..........NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE,hier baal je toch van zeg,ja mw duizend maal excuus ja daar heb ik wat aan.

Vanmorgen om 8.30 ,weer onder de scan..............ja,ja een longscan.

Als het goed is krijg ik morgen al de uitslag wat ze gezien hebben of niet.

Ik voel mij boos,wanhopig maar vooral verdrietig en ben uitgeblust en heel moe ik zie er ook niet echt geweldig uit en ik ben bang dat gevoel is overheersend wat nu weer........

Dinsdag ben ik ook nog bloed wezen prikken ,en een algeheel onderzoek mijn bloeddruk was weer toren hoog en op 27 januari word ik verwacht voor de vierde kuur.

Ik zal blij zijn als alles achter de rug is en ik rust krijg,niet alleen ik maar ons hele gezinnetje.

Het wachten is nu begonnen,de moed erin houden en hopen en bidden op een goede uitslag.

Lief dagboek tot gauw liefs Marianne

donderdag 23 december 2010

2010-12-23T10:42:00.003Z

Lief dagboek.
Drie weken geleden alweer,en weer helemaal in de running maar het misselijke gevoel kan mij zomaar aanvliegen.
De moeheid is op de achtergrond aanwezig,als ik maar aan mijn lichaam kan toegeven,dus s'middags een uurtje rustten.
De kinderen zijn lekker thuis ,de jongens een baantje,en ik moet deze week veel werken en volgende week maar een avondje dus eigenlijk ook een beetje vakantie.
Ik ben na de derde kuur twee maal terug naar het ziekenhuis geweest voor scans,van anderhalf uur dat was meewerken aan het onderzoek ,dus na de tweede dag kreeg ik een kadobon ,dat wist ik niet maar vond ik heel attent.
De jongens hadden al gek scherend gezegt ,he mam wel 500 euro per keer anders geen ongein meer.............dit was wel wat minder maar net zo leuk.
Ik word nu op 4 januari in het ziekenhuis verwacht voor een long ct scan,bloed afname en algemeen lichamelijk onderzoek,hopelijk is mijn bloeddruk dan weer wat lager,dit was de laatste keer in het ziekenhuis RR164/104 .........TE HOOG.
Ik merk nu ook met de avonddiensten dat ik om half negen er doorheen zit ,dan loop ik maar wat trager,niemand merkt dit aan mij ,maar ik voel dit wel zo.
Vanavond vieren we op het werk kerst met de bewoners,zij krijgen een diner samen met familie ,maar met medewerking van vrijwillige collega's voor mensen die alleen zijn maar ook om te bedienen aan de feestelijke tafeltjes.
Het is altijd een rommelig drukke avond om te werken maar er straalt zoveel gezelligheid aan af dat geeft iedereen op wat voor manier dan ook veel liefde en warmte maar ook collegialiteit toe!!!!!!!!!!!!
Dat is de laatste tijd ver te zoeken,veeal gemopper,onenigheid,boosheid,opstandigheid......maar ik kom nog steeds met veel plezier op de werkvloer en kom voor de bewoners,laatst heb ik nog de was meegenomen voor een bewoonster.........ik bedoel maar.
Gisteren heb ik met mijn drie kinderen gewinkelt in de stad,waanzinig gezellig,het is me een stel hoor,de mannen een colbert voor de kerst en voor de rest wat flut dingen en heerlijk bij v en d
koffie met wat lekkers.
SÁvonds naar het avond gebed in de kerk waar ik een stuk las uit Micha 7.
Het laatste stukje sprak mij erg aan,maar het ging goed.

Maar ik,ik blijf uitzien naar de Heer,
ik blijf hopen op de God die mij
redding zal brengen.Hij zal mij horen,
mijn God.

De kerstdagen moet ik werken,dat valt zo in mijn werk weekend,maar ik vind dat prettig,s'morgens naar de kerk ,lekker thuis koffie drinken en dan aan het werk.
Mart is uitgenodigd met de kinderen voor de avonden en vind dat helemaal prima
Oud en Nieuw ben ik lekker vrij en blijven we thuis dit eigenlijk voor de hond die gek wordt van dat geknal dat wordt hoe ouder hoe gekker.
Ik wens iedereen die mij trouw blijft volgen fijne feestdagen en ik HOOP voor volgend jaar ,een JAAR met veel goede berichten,eind januari moet ik nog een kuur ondergaan maar dat zit achter in mijn hoofd ...........heel ver weg gezet!!!!!!!!
Mijn bangheid heeft plaats gemaakt voor positiviteit n.a.v de laatste bloed uitslagen en de scans dat er wellicht zwakke verbetering zichtbaar is ,wat betreft mijn longen..................daar denk ik voor het gemak maar even niet aan.
Lieve mensen bedankt voor ons gezin te steunen op wat voor manier dan ook,en voor het mee bidden wat resultaat laat zien .
Liefs Marianne

vrijdag 3december 2010.

2010-12-03T17:03:00.004Z

Lief dagboek.

Zo de derde kuur zit erop,en ik helemaal gaar.

Vannacht goed geslapen voor zover,af en toe een snurkende buurvrouw maar verder ging het goed.

Vanmorgen een serie van drie scans,de eerste van het hele lichaam van de kop tot aan de staart,de tweede van de bovenbuik ,dus de organen de milt,de lever,de maag en de nieren.

En de derde van de longen ,al met al 1,5 uur stil liggen,maar ze zijn heel lief voor je.

Ik was vanmorgen heel misselijk en ik voelde zo'n gezellige spannings hoofdpijn opkomen,ik heb van alles ingenomen met redelijk resultaat,heb niets gegeten want ik ben echt geen zeur maar dat warme eten slaat helemaal nergens op.

Alhoewel de overige patienten zaten te smullen, ligt het zeker wel aan mij.

Vanmiddag voor een gesprek bij de arts,het waren dit keer heel wat plaatjes om te bestuderen,we zijn allemaal zeer tevreden de vlekjes in mijn buikwand vervagen ,de vlek op de lever is minder duidelijk de plek achter de borstholte zijn ze het allemaal nog niet over eens of het een klierje is,een uitzaaiing dus een carcinoid of een ontsteking net zo als onder mijn oksel...........

Dr.Kwekkeboom de hoofdspecialist van de nucleaire afdeling had zich er over gebogen en wil graag een thorax ct scan zo snel mogelijk om alles goed uittesluiten wat het nu precies is.

Daar word ik nog over gebelt,verders eigenlijk een positief gebeuring en dat zijn mijn tranen waard geweest deze dagen ,ik heb gehuilt ,al mijn frustratie en boosheid en intens verdriet is er uit nu,ik moet niet meer achterom kijken maar vooruit ..................positief blijven ook al is dat op dit moment heel moeilijk

Ik was pas om half vier thuis ben de douche ingesprongen en mijn bedje ingegaan om even mijn hersenen te laten rustten,nu net lekker gegeten en straks op de bank op twee meter afstand van iedereen.

Ik heb voor drie dagen leefregels mee ,dus tot maandag middag 14.00uur en dan ben ik weer een vrij mens.

Mijn bloedwaardes laten ook zien dat de therapie met mijn lichaam aan het vechten is,hb 7.2 ,witte en rode bloedplaatjes zakken,en de tumormarker daalt ook ,lever en nierfunctie prima in orde.

Lief dagboek bedankt voor de vele sms-jes,kaartjes,telefoontjes knuffels ,lekkere douche spullen maar vooral bedankt voor het meebidden die steun heb ik het hards nodig.Liefs Marianne

donderdag 2 december 2010.

2010-12-02T15:28:00.002Z

Lief dagboek,zo de therapie is achter de rug,de kou weer toegeslagen en zo misselijk als een kat!!!!!!
En maar niet te praten over de riool dampen die hier in de toiletten hangen daar alleen wordt je zo gruwelijk misselijk van.
Om half tien samen met mijn broer naar het ziekenhuis gegleden(super Rein) en eerst even een bakkie koffie genuttigd,en de lopende zaken even samen doorgenomen zoals de st. inkopen,de liefdes van onze jongens,het werk waar dan ook en samen een traan weggepinkt ...............
De hele dag huil ik,althans schiet ik voel op de meest onmogelijke momenten,labiel gestoord,wie ik ook aan de lijn krijg ..................Marian in tranen.
De kou is afgrijselijk ondanks mijn kleding keuze van vandaag,onderbroek,bh,spijkerbroek,lange kousen,hoge laarzen,shirt,vest,fleecevest,deken waar je armen in kunnen ook van fleece en nog zit ik met steen koude handen een koude neus,de rillingen lopen over je zieke lijf!!!!!!!!!!!!!
Mijn buik begint al weer heel gevoelig te worden,daar heb ik een heerlijke kruik voor meegenomen en tegen de misselijkheid heb ik al wat ingenomen ,ik ga zo proberen wat te eten.
Deze keer zit ik met een aantal vreemde mensen,van turks komaf,uit Belgie,allerlei taaltjes door elkaar heen.
Er is een mw. met een mrsa bacterie zij wordt helemaal geisoleerd verpleegd..............gewoon op onze gang met een stoel voor de deur PAS OP HIER NIET NAAR BINNEN!!!!!!!!!!!!!lachen toch.
Zij heeft dit in een buitenlands ziekenhuis opgelopen,nu net kwamen er twee heren deze mw ophalen,dat is onmogelijk.........maar dat is de taalbarriere de dokter had ze dat gezegt zeiden ze ,even maar naar de afdeling gebelt hoe dat zit wordt vervolgt.
Vanmiddag niets gegeten,witte macaroni met een goedje saus en wat broccoli brrrrrrrrrrrrr,rumrozijnen baverois blhhhhhhhhh
Zometeen ga ik maar een beschuit proberen en vanavond lui op bed met warme kruik televisie kijken.
Ik hoop dat er vanavond heel veel mensen met mij meebidden dat de uitslag morgen hoopvol mag zijn,maar ook voor Mart voor Jasper voor Bob voor Vera dat zij hun moeder niet meer zo verdrietig zien als de laatste dagen en dat de zon weer mag gaan schijnen dat het leven ons als gezin mag toelachen lief dagboek tot morgen liefs Marianne.

24 november woensdag 2010

2010-11-24T18:15:00.003Z

Lief dagboek.
Aan de waterkant ergens in Italie ,toen ik deze foto maakte bedacht ik mij hij komt vast nog een keer van pas.
Soms verlang ik intens naar dit plekje zo stil zwijgend in de warmte van de zomer zover weg van al het verdriet ,de zorgen ,de boosheid,de angst.............de ziekte.
De laatste veertien dagen heb ik veel gewerkt ,daar haal ik zoveel kracht uit ,de liefde die me dat werk geeft,voldoening gewoon zijn wie ik ben ,nog zoveel kunnen betekenen voor mensen met ook net zo'n verhaal als ik of zelfs nog dramatischer .
Deze afgelopen week heb ik nog even kontakt gehad met de nucleaire afdeling over mijn bloeduitslagen,mijn schildklier is namelijk op hol geslagen ,ik stuiter dus door het huis,heb last van hitte aanvallen een "raar"gevoel in mijn hoofd ,bloeddruk hoog en kan iedereen wel aanvallen grrrrrrr.
De medicijnen worden niet aangepast omdat de kuren dit tot gevolg hebben en ik er nog twee moet ondergaan ,dus om een lang verhaal kort te maken ga ik nog heviger stuiteren.
Iedereen is dus gewaarschuwd ,blijf uit mijn buurt.
Ik ben natuurlijk niet dom,ik ben dus wat aan het rommelen met de medicijnen en het voelt toch alwel wat beter ,het is niks maar de weegschaal ging ook weer de verkeerde kant op ,straks ben ik een wandelend luciferhoutje !!!!!!!!!!!!
Vanmorgen samen met Jap bloed wezen prikken,ik voor extra controle voor de volgende kuur en Jap vanwege een vermoedelijke ziekte van pfeiffer wat hij misschien onder zijn leden heeft.
Hij heeft nu de tweede antibiotica vanwege een keelontsteking maar de huisarts vertrouwd het toch niet,maar hij is niet moe en snapt er zelf dus ook niets van.
Hij kan het ook niet gebruiken,het gaat zo goed op school dat hij nu door wil naar de eindstreep .
Vorige week heeft hij twee dagen een mountainbike examen afgelegt ,en is geslaagt met een 7,5 en een 7 fantastisch toch.
Twee december wordt ik om half tien opgenomen voor de derde luthetiumkuur ,hopelijk ben ik voor de kerst weer helemaal opgeknapt en kunnen we op de scan al verbetering zien dat is wat ik hoop.
Het aankomende weekend vieren we Vera's verjaardag zij wordt twaalf jaar ,dat wordt een druk maar gezellig weekend .
Lief dagboek ik hou iedereen weer op de hoogte volgende week LIEFS MARIANNE

9 november 2010. dinsdag

2010-11-09T18:10:00.005Z

Lief dagboek.

Even een bericht uit een sportief gezin.

Even op volgorde,Jasper en Bob spelen samen In het derde van T.O.G.R,Jap als aanvoerder.

Vera is dit seizoen begonnen ook bij dezelfde club in E3 met als trainer haar broer Jasper.

Zij heeft vele sporten beoefent maar vond alles stom,saai,dom en vermoeiend maar dit is het op dit moment helemaal als verdediger bij T.O.G.R.

Het is een half meiden team ,aangevult met jongens met hopelijk in de toekomst een echt meidenteam.

Al met al heb ik een voetballend gezin op de wereld gezet,alles draait om voetbal,zelfs onze aanstaande schoon -dochter speelt in een dames elftal en is heel fanatiek maar vooral sportief.

Ik voel mij weer "MENS",ik ben weer opgeknapt na mijn tweede kuur,deze keer heeft het wel bijna drie weken geduurd .

Vrijdag a.s ga ik voor controle,bloed prikken,bloeddruk meten en wegen en een vragen lijst hoe ik mij voel.

Mijn bloeddruk is in het ziekenhuis torenhoog,maar de laatste twee weken is het gecontroleerd door mijn verloskundige buurvrouw en is het keurig,gelukkig maar.

Dus mijn zenuwen slaan op hol zodra ik het ziekenhuis inloop.

Na de tweede kuur ben ik een week thuis gebleven omdat ik vier dagen leefregels mee kreeg dus uit de buurt blijven van iedereen.

Na een week ben ik weer gaan werken,wel rustig aan want hard lopen zat er even niet in,maar nu hol ik weer zoals voorheen.

ik kan nu nog even vier weken er tegenaan gaan ,alhoewel de stemming zeer ver te zoeken is op de werkvloer maar ik ben er niet voor mensen die het allemaal zo goed weten ,het zo goed weten te plannen allemaal,de onruststokers,de chagrijnen,de kantjes eraf lopers,de weet ik veel coaches maar voor de zorg van de oudjes,hun liefde en zorg geven en geen grote BEKKEN daar zijn wij niet bevoegd voor ............ik haal veel positieviteit uit mijn werk maar al dat gebakkelei erom heen daar baal ik van.

Op 2 December ga ik voor de derde kuur,hopelijk met goede resultaten,nu op dit moment voel ik me geweldig en kan ik de hele wereld weer aan.

Er komt een leuke tijd aan,Veer is aan het eind van de maand jarig,twaalf jaar wordt ze ,sinterklaas slaan we maar over dan ben ik radio aktief en dan de kerst alweer ook dit jaar is voorbij gevlogen,een bewogen jaar ,een jaar met strijd,gevecht maar toch ook met heel goede periodes,de wintersport,de vakantie naar Italie,Bob's diplomering,Jasper naar de derde van het CIOS en voor Veer zijn we op zoek naar een nieuwe school,ons kleine meisje ook naar de middelbare school maar waar...............

Hopelijk zijn de uitslagen volgend jaar SUPER positief ................daar heb ik het dan allemaal voor gedaan,met pijn,misselijkheid ,haar verliezend,op afstand en lichtgevend!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Lief dagboek liefs Marianne

zaterdag 23 oktober 2010.

2010-10-23T16:50:00.002Z

Lief dagboek.

Ik weet dat als de spanning te groot wordt,

U er zult zijn.

Ik weet dat als het wachten te lang duurt,

U het gebed verhoort.

Ik weet dat in stormen van mijn leven,

U mij vasthoudt.

Ik weet dat leven en dood-alles- U

eeuwig toebehoort.

Zo er is een intens zware week achter de rug,waarin ik door diepe dalen gegaan ben,maar ik krabbel weer omhoog.

Begin deze week zei ik tegen mijzelf en soms uitte ik mij tegen dierbare,zo is het genoeg geweest......................

Kwaliteit van leven staat bij mij hoog op mijn verlanglijst en niet ziek ,zwak en misselijk.

ZIEK ben ik ,die staat bovenaan,maar zwak zeker niet en misselijk wordt je van die KUUREN!!!!!!!!

De moeheid kent geen grenzen ,tot op je bot moe zijn dat beamen alleen kanker patienten,tuurlijk is iedereen weleens moe maar dat is lekker,na een goede nachtrust is dat meestal weer over of moe na een griep ook dat gaat over maar deze moeheid veroorzaakt door afbraak van je lichaam,de witte bloedlichaampjes,je beenmerg die afbrokkelt is verschrikkelijk intens.

De misselijkheid houdt ook al een week aan,ik moet echt geregelt wat eten dan zakt het akelige gevoel in mijn maag wat af maar het eten smaakt me nog steeds niet.

Vanaf de dag dat ik thuis kwam vorige week heb ik geregelt Joep uit gelaten om mijn conditie weer beet te pakken,en vanaf donderdag ben ik weer gaan werken...................

Vera was lekker logeren bij haar vriendin want tot dinsdagmiddag had ik leefregels,niet kroelen en knuffelen en apart slapen,alleen Bob was thuis,Jap had nog school die heeft deze aankomende week vakantie.

De moeheid neemt gelukkig wat af en hopelijk smaakt het eten binnen kort ook wat beter.

Lief dagboek liefs Marianne

15 oktober 2010 sávonds.

2010-10-15T15:40:00.009Z

Lief dagboek.

Hier wat foto's van mijn "BUNKER"periode,de tweede .................yes,yes,yes ik zit op de helft.

Ik lag dit keer naast Gerda uit Almere ,heerlijk Amsterdams ,gezellig dus,kletsen,kletsen,lekker ons zelf zijn.

Vanmorgen uitleg over de scan gehad,daar was (helaas) nog niets verandert maar ook waren de tumoren niet groter geworden eigenlijk als je heel goed kijkt lijken de vlekjes toch wat lichter eruit te zien (of wil ik dat graag).

Mijn bloed waardes waren prima,lever en nier functies goed ,tumormarker iets verhoogt nog met de vorige keer en voor de rest zag je een vlekje op mijn gezicht heel vaag van die bacteriele infectie en zo zij de arts is dat vage vlekje misschien achter het borstbeen ook een infectie of ontsteking geweest!!!!!!!!!!!!

Vanmiddag zat ik er even doorheen wat krijg je als mens toch maar weer te verwerken ,verdriet overspoelde mij,ik voel me dan ondanks dat je met een aantal op zo'n afdeling lig heel eenzaam,maar vooral wanhopig verdrietig.

Ik voel mij zo goed maar toch heb ik een ernstige ziekte waar ik tegen moet vechten maar soms .................

vergaat mij het vechten ,zeker als het eten je tegen gaat staan,en je moet eten om op gewicht te blijven maar dat ziekenhuis eten daar wordt je absoluut niet vrolijk van,gisteren boontjes en een meganische kip gehaktbal en vandaag mais ,aardappel puree en een gebakken ommelet brrrrrrrrrrr................als je nog niet misselijk was werd je het wel.

Ik heb mij beperkt tot het eten van een mandarijn en een bitterkoekjes pudding???????

Om half twee werden we gemeten,de leefregels deze keer komen uit op 4 dagen afstand voor volwassenen en 7 voor kinderen tot 10 jaar.

Er was een man met 13 dagen afstand houden en 17 dagen voor kinderen...........bizar.

Ik ben blij weer thuis te zijn en ga lekker uitrustten het weekend,ik heb alweer lieve reakties ontvangen van collega's,ontzettend veel lieve mensen om mij heen.

Zo viel ook dit kaartje bij mij op de deurmat voor ik naar het ziekenhuis ging,

Blijf knokken,blijf hopen

het komt goed!Je zult zien.......

achter de wolken

schijnt de zon!

Dat hopen we dan maar...........................

Donderdag als je binnen komt moet je een vragenlijst invullen,krijg je het infuus geprikt en wordt er naar je hart en longen geluistert en de bloeddruk opgenomen deze was veel te hoog 188/99 daar moet ik mee naar de huisarts.

Nou die laat ik eerst wel door collega's controleren en dan bekijk ik dat wel om ermee naar de huisarts te gaan.

Eigenwijs....................welnee.

Donderdag schreef ik dat ik de een na jongste was maar ik was de jongste van deze kuur,de dame uit Amerika is geboren in 1964 en ik 1965 nog een uit 1962 en voor de rest ouderen.

Hopelijk komt er een keerpunt in de uitzaaiingen en doe ik het niet voor niets .

Liefs Marianne

15 oktober 2010 vrijdagmorgen.

2010-10-15T07:56:00.002Z

lief dagboek.
Tweede dag op de nucleaire afdeling,waardeloos geslapen ,vervelend onbehaaglijk gevoel in mijn buik,opgeblazem rommelende darmen en hoofdpijn.
Het is op deze afdeling verschrikkelijk koud waardoor je je nog onprettiger voelt en vooral in mijn geval met zoveel vet op mijn lijf............!!!!!!!!!!!!
Om 7.00uur opgestaan ,lekker warm de douche in daarna ontbeten met twee mede "gevangenen" en om 8.30uur onder de scan .
Nu zijn zo de gesprekken met de arts ,dat houdt in hoe is de stand van zaken op dit moment de bloed uitslagen de scan.............ben best een beetje nerveus.
Hopelijk kan ik vanmiddag als ik thuis ben hier over verslag doen.
Liefs Marianne

donderdag 14 oktober 2010.

2010-10-14T13:57:00.002Z

Lief dagboek.
De tweede kuur achter de rug ,alles verliep lekker vlotjes ,drie mede kuurders van de vorige kuur aanwezig even bij kunnen kletsen.
Ik heb de afgelopen nacht goed kunnen slapen dat mag ook wel na drie avonden werken,en vanmorgen om 7.15 uur mijn bed uit om nog even de was van het rek te halen,ontbijtjes maken voor de kinderen,lunchpakketten en de hond uitlaten pfffffffffffffffff......................
En toen om half negen de bus naar het ziekenhuis,wij zijn met 7 mede gevangen(positief) bedoelt opgenomen,ik lig met een dame uit Almere van 62 jaar ,dit keer ben ik de een na jongste en om half twaalf liep de NUCLEAIRE rommel in ,ik zie nu lichtflitsen HA,HA,Ha maar het ging weer goed.
Niet misselijk,wel wat buikpijn maar dat had ik de eerste keer ook,het warme eten smaakte me niet,boontjes met kleffe aardappels en een meganische kip gehaktbal niet mijn ding wel iets gegeten en een heerlijk yoghurt toetje.
Nu de tijd zien door te komen naar morgen middag 15.00uur??????????????hollend naar huis maar op afstand ,dat wordt weer afzien maar alles .........................voor het goede doel.
Ik HOOP en Bid dat mij morgen vertelt wordt nadat ik in de scan geweest ben dat er al resultaten te zien zijn,Ik bedenk mij ook dat er heel veel mensen met mij mee bidden voor de juiste resultaten dat voelt heel warm en goed daar mag ik God ook voor bedanken .
De nucleaire troep kwam dit keer uit Petten en was dus mooi op tijd,ik wens dat de straling morgen niet zo hoog is dat ik over drie hooguit vier dagen iedereen weer mag knuffelen,kroelen ,zoenen uhhhhhhhhh er weer gewoon mag zijn en dat de bijwerkingen mee mogen vallen.
De arts vroeg vanmorgen hoe het de vorige keer gegaan was ,ik vertelde van de moeheid,de buikpijn,maar vooral het haarverlies,nou Mw.Mulder dat komt allemaal weer goed,dat mag ik wel hopen want mijn haar lijkt op wat mijn jongens zouden zeggen opgedroogt zeewier!!!!!!!!!!!!
Misschien krijg ik er krullen voor terug of wat dan ook als mijn leven maar voor een aantal jaren opgeschoven wordt maar vooral de kwaliteit van mijn leven.
Ik moet ook de hele dag aan mijn lieve neef denken die nu geopereerd wordt aan zijn schouder,wij hebben een klik samen en vanaf deze kant zend ik hem een hele dikke knuffel en beterschap lieve Rick ,morgen mogen we weer naar huis dan zit de "gevangenis" er weerop.
Lief dagboek morgen zet ik er wat foto's op,liefs Marianne

10-10-2010 zondag.

2010-10-10T17:39:00.006Z

Lief dagboek.
Een heerlijk weekend achter de rug ,een nachtje naar Alkmaar geboekt met sauna en zaterdag lekker gewinkelt,samen Mart's verjaardag gevierd in Egmond aan Zee op een terras aan het strand een visje gegeten.
Zaterdag avond naar huis en met de kinderen kado's gegeven ,een marsepeinen varkenskop en trainingspak en lekker onderuit naar de sport perikelen geluisterd.
Veer had 7-0 verloren en de jongens 2-2 gelijk.
En vandaag met z'n vijven naar de kerk geweest,er was een jeugddienst,met feestelijke muziek,en mooie evangelische liederen gezongen.
Daarna lekker naar huis in de tuin koffie gedronken,en vanmiddag naar de grienden voor een zomerse wandeling,Jasper's vriendin Daphne kwam ook mee.
Een heerlijk weekend vol genieten van ons fijne gezin,om er de komende week weer tegen op te moeten vechten ...............namelijk de tweede kuur komt eraan.
Vorige week viel de brief al in de bus dat ik op 14 oktober mij om 9.00uur moet meldden ,mijn bloed was dus goed om verder te gaan,vrijdag moest ik ook nog even bloedprikken.
Deze afgelopen acht weken zijn weer voorbij gevlogen maar wel met ups en downs,moeheid,pijn,diarree,haarverlies,bacteriele infectie,soms gewoon heel verdrietig.
Maar nu voel ik mij al twee weken bijzonder goed,balen voor wat je weer te wachten staat,het nu weten wat er te wachten staat,in afzondering voor een dag of vier minimaal, mijn werk moeten afzeggen.
Van de week heb ik mijn 12,5 jubileum in Sonneburgh gevierd,met een receptie met nog een avond collega en een keuken medewerker dit was erg gezellig,onder het genot van een hapje en een drankje en oude collega's ontmoetten en de toespraken............!!!!!!!!
Daar had ik wel wat meer van verwacht,wat persoonlijker wat meer waardering uitgesproken,maar voor sommige mensen blijft het moeilijk om over mij of met mij te praten dus dan maar iets stoms zinnigs in het luchtledige schreeuwen dat is voor iedereen fijn om te horen.........
Hoe ik vroeger lakens heb moeten spoelen,oke het zal wel maar dat is nu mijn werk niet,maar goed ik was niet de enige die dit opgevallen was,en wat ik ook jammer vond dat er collega's niet waren die ik echt verwacht had maar zo gaat dat in het leven soms wordt je teleurgestelt .
Ik ben wel verwent met bloemen en bonnen een lekker dove-set en een mooi boek.
Deze aankomende week werk ik nog even drie avonden en ga dan de nucleaire bunker in voor een radioactief infuus en weer afstand voor minimaal vier dagen .
Vrijdagmorgen moet ik om 9.00uur de scan in en hopelijk zien we dan al wat verbetering.............heel spannend dus.
Dit gedicht kreeg ik pas aan een prachtig boeket bloemen;

Ik trek Uw woorden
als een deken
over me heen
tot onder
mijn kin
God stop me in.

van Geert Boogaard.

Liefs Marianne.

vrijdag 24 september 2010.

2010-09-24T12:28:00.007Z

Lief dagboek.

Vandaag voor controles naar het ziekenhuis geweest,samen met mijn vriendin Ing.

Eerst moest zij even bloedprikken,zij zit op dit moment ook niet zo goed in haar vel,we beuren mekaar op,luisteren naar elkaars verhaal en maken er een gezellige ochtend van.

Om 10.00uur werd ik verwacht op de afdeling nucleaire geneeskunde,we waren natuurlijk lekker op tijd dus al wachtend al heel wat bijgebept(is dat wel een nederlands woord) ha,ha.

Toen naar binnen geroepen,Ing mee op de weegschaal aangekleed met schoenen aan 63 kg ,bloeddruk 155/90 pols 66 ,5 buisjes bloed en heeeeeeeeeel veeeeel vragen.

Nu ik even terug lees,Ing ging niet mee op de weegschaal hoor!!!!!!!!!!!!!

Oh ja ook nog in een potje piesen natuurlijk.

Voor de rest vragen over hoe de eerste kuur zo verlopen was,ik heb alles vertelt van veel slapen,een geestelijke dip,een bacteriele infectie in mijn gezicht,tot vreselijk haaruitval,pijnlijke buik,maar bovenal dat ik gewoon heel hard en veel werk.

Verbazingwekkend vonden zij,dat ik dat kon,ik doe dat dan een beetje lachend af nou gewoon doorgaan.

Achteraf moet ik dan ook wel om mijzelf lachen,niet iedereen is gelukkig hetzelfde.

Voor de rest vroeg ik om vitaminen tabletten of iets dergelijks om mijn haar wat geestelijke bijstand te geven,maar daar moest ikzelf maar voor zorgen.

Het was wel zo dat ik nu in de slechtste week heb gezeten wat betreft mijn algehele toestand ,de vierde week na de kuur is je bloed op zijn zwakst en heb je last van de meeste haaruitval,na deze week moet het weer berg opwaarts gaan tot dat de volgende kuur er weer aankomt.

Nou in mijn belevenis zit ik alweer hoog op de mount everest en kan ik het allemaal weer aan.

De tweede week was geestelijk heel zwaar,maar nu kijk ik uit naar de volgende oproep,ik moet 8 oktober nog bloed prikken die twee van vandaag met de 8ste vergelijken ze en daarna vind de volgende behandeling plaats.

Dat wordt als alles ,meezit de eerste week van November dan,al met al wordt het wel Maart 2011 als ik met deze behandeling klaar ben.

Na alles besproken te hebben en ik ook nog gevraagt heb hoe het nu met de tumor zat in mijn borstholte waar ik nog nooit eerder van gehoort had,daar ga ik over gebelt worden door dr.v. Vliet ,want daar konden zij mij geen antwoord op geven .

Dat zou vanmiddag nog kunnen,ik wacht het maar af ,kwamen we op de gang een bekende tegen, van de voor mij eerste kuur en voor hem de vierde.

Dat was een warme begroeting en even wederzijds vertelt hoe het ging,samen met zijn vrouw waren ze mij op mijn blog aan het zoeken ,maar dat was niet gelukt,hopelijk gaat dat nu wel lukken en kunnen we mekaar op de hoogte houden via de mail.

Daarna lekker de stad in op weg naar een bak koffie en nog heel veel te vertellen.

Om half vier beldde dr.v. Vliet wat mijn vraag was,hoelang ik ongeveer die uitzaaiing of tumor in de borstholte heb zitten ?

In Maart ben ik de scan ingeweest voor mijn onderbuik en in Juli voor mijn onder en bovenbuik.

Dus uit de scan van Juli bleek er een uitzaaiing naar deLymfeklieren achter de borstholte te lopen die nog niet eerder gezien was.

Mijn longen zijn verder schoon zo meldde zij,dat hoop ik dan maar.

Verder meldde zij dat de volgende kuur gepland staat op 14 oktober als de bloed uitslagen goed zijn.

Fijn zo voor de herfstvakantie ,Veer kan dan lekker gaan logeren en ik weer in afzondering leven .

Maar als ik nog vragen had mocht ik altijd bellen,ik moest er niet mee rond blijven lopen,een sympathiek mens,een menselijke dokter...............

Liefs Marianne

dinsdag 14 september 2010.

2010-09-14T09:38:00.003Z

Lief dagboek.

Wat verlang ik soms hier naar terug,zo heerlijk ,warm,ontspannen,mooi,zo zonder zorgen.......

Het is nog maar een paar weken geleden maar lijkt eeuwig lang terug,er is alweer zoveel gebeurt met mij.

Na de eerste kuur klom ik weer op uit het vermoeide dalletje,de pijn in mijn buik was dragelijk,zoals de arts mij ook had vertelt kon dit na twee weken heftig worden maar dat viel alles mee,alleen ik heb nu een bacteriele infectie in mijn gezicht waardoor ik er niet op mijn voordeligst uitziet.

Mijn neus is ontstoken en heb een aantal vlekjes in mijn gezicht die ontstoken zijn.

Mijn hele hoofdhuid doet pijn en mijn haar heeft aardig wat te lijden onder deze kuur.

Volgens Veer vertoon ik nog geen kale plekken ,maar ach mama dan zet je toch een pruik op,ha,ha,ha.

Wat een griet zeg,gisteren heeft ze mij op de bank gelegt en lekker onder een deken gestopt,een dikke kus kreeg ik en de mededeling dat ik er echt ziek uit zag.

Ik heb van de huisarts een kuur gekregen en een zalf en hopelijk komt het dan vast weer goed.

Hij vertelde mij wel dat mijn weerstand in deze periode van kuren wat te wensen overliet,dat wist ik ook wel.

Daarom was mijn verzet ook zo groot

voordat ik aan de therapie begon dat ik het eigenlijk helemaal niet wilde omdat ik mij vooral na de vakantie zo heerlijk voelde en nu.............gewoon PRUT!!!!!!!

En dit is pas de eerste therapie wat moet het nog gaan worden.

Ik werk gewoon alhoewel ik gisteren bij mijzelf dacht ik ben echt hartstikke gek,er was een collega die zich erg zorgen maakte en wilde blijven zodat ik naar huis kon gaan ,heel lief maar ik ben gebleven..........natuurlijk.

Ik ben lekker in huis aan het rommelen,wat verf werk,en voel me daar lekker bij,morgen is even naar Intratuin de herfst proeven met mijn vriendin en voor de rest probeer ik naar mijn lichaam te luisteren.

Hier houdt ik mij aan vast voor dit moment:

U bent mijn rots wanneer ik wankel,

U richt mij op wanneer ik val.

Dwars door de storm

bent U Heer,het anker,

Ik stel mijn hoop alleen op U!

Liefs Marianne

woensdag 1 september 2010.

2010-09-01T13:30:00.004Z

Lief dagboek.

Het einde van" afstand" nemen is na deze dag voorbij.

Wat zal er geknuffelt gaan worden zeg,daar vertel ik verder maar niets over.............

Het is meegevallen wat betreft me ziek of rot of weet ik wat voelen ,wel ben ik erg moe geweest maar dat gaat best aardig al.

Het ergste voor mij was de afstand,het voor mekaar weglopen,alleen boven zitten,niet gezellig Veer naar school kunnen brengen maar we hebben het met z'n vijven doorstaan.

Ik heb gehuilt en mij zelf moeten troosten er was geen arm om mij heen dat voelde leeg maar aan de overkant stond een man net zo goed in tranen zonder een arm om hem heen en daarnaast stonden drie kinderen ,ieder met hun eigen verdriet.

De eerste kuur hebben wij goed doorstaan op naar de tweede,we weten nu wat ons te wachten staat en gaan er weer voor.

Vandaag heb ik mijn sandostatine injectie gehad ,een keer voor de volgende kuur en vanaf morgen ga ik werken!!!!!!!!!!!!!

Ik hoor iedereen denken maar mijn hoofd heeft ontspanning nodig,lekker naar de"mensjes"die mij nodig hebben waar ik positieve energie op kan doen,en ik zal luisteren naar mijn lichaam, ik probeer het .

26 september moet ik weer voor controle naar het ziekenhuis ,bloed prikken,urine nakijken en een algemeen onderzoek ,dan hoor ik misschien wanneer de volgende kuur is.

Heer,

U weet dat ik U liefheb

U doet alles bijdragen ten goede

Kom mij te hulp.

Liefs Marianne

zondag 29 augustus 2010.

2010-08-29T16:06:00.010Z

Lief Dagboek.

Dit mag dus helemaal niet!!!!!!!!!

En dit ook niet!!!!

En dit niet!!!!!!!!!!!!!

Dit kan ook niet!!!!!!!!!!

Dit maG OOK EVEN NIET!!!!!!!!!!!!

En HELAAS................DIT OOK NIET!!!!!

Ik kan niemand vertellen hoe erg dit voor mij is,ik ben een echte kroel moeder ook nog steeds met de oudste dat maakt geen verschil .

Ik heb voor vijf dagen twee meter afstand opgekregen voor volwassenen en kinderen tot 10 jaar ,dus Veer zit op de grens en voor jongere kinderen en zwangere vrouwen acht dagen afstand.

Ik kan iedereen vertellen dat dit het ergste is wat mij nu overkomt!!!!!!!!!!!!!

Mart en ik zijn 23 jaar getrouwd,nog nooit gescheiden geslapen en nu lig ik alleen in bed,en hij bij een van de kinderen.

Wel eens als Mart naar het buitenland was sliep ik alleen maar dat voelt anders.............

Nu mag en kan het gewoonweg niet.

Gisteren had ik een shitdag ,ik heb lopen huilen als een kind,hoe moest ik nu verder zo ik voelde me zo hondsmoe,zo akelig,ik dacht dit is het begin van het einde................afschuwelijk.

Ik heb veel geslapen,en droomde de ene droom na de andere ook wel lachwekkend,zo was ik op kamp of iets dergelijks ,ik liep met een koffer en riep mijn vriendin Ing,waar ben je nou....Joep had ik ook bij me,toen kwam ik Mario been tegen op de gang,ik vroeg heb jij Ing gezien...........onderwijl stond Joep in de gang tegen de muur aan te plassen maar Ing heb ik niet gevonden ..........ik werd wakker.

Nu ik dit schrijf moet ik gelukkig weer hard lachen,ik voel me veel beter dan gisteren,de moeheid ebt weg gelukkig.

Hopelijk is gisteren de ergste dag geweest en kijk ik nu weer vooruit .........naar de volgende kuur.

Nog drie,drie van zulke weekenden nou dat is te overzien toch en hopen en bidden ,velen samen met ons op herstel.

Tijdens de opname is gebleken bij mede patienten dat er goed resultaat te zien is op de scans,ook de bloedwaardes verbeterden,daar ga ik vanuit dat er bij mij ook verkleining van de uitzaaiingen te zien zijn na vier kuren.

Er bleek ook een tumor in mijn borstholte te zitten dat was weer nieuw voor mij.

Twee uitzaaiingen in mijn lever,en kleine tumoren in klieren in mijn buikholte,dat was bekent.

Ik weet dat mijn lichaam een gevecht aan het leveren is,dat voel ik,voor het goede doel,ik neem mijn rust maar ga ook niet bij de pakken neer zitten,mijn karakter is terug vechten!!!!!!!!!!!!

Vervolg op psalm 121:

De Heer behoedt je voor alle kwaad

Hij waakt over je leven,

de Heer houdt de wacht

over je gaan en je komen

van nu tot in eeuwigheid.

Liefs Marianne

vrijdag 27 augustus 2010.

2010-08-27T15:08:00.005Z

lief dagboek.

DE BUNKER!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Mijn verhaal begint,

De eerste opname in het erasmus mc op de afdeling nucleaire geneeskunde,op donderdag 26 augustus had heel wat voeten in aarde.

Gaat het nu wel of niet door,het ging gelukkig wel door.

Om drie uur een infuus naald en een mega vragen lijst invullen,kunt u een zware tas of koffer sjouwen,lachen toch ik til dames van 130 kilo van de vloer,dat heb ik maar niet opgeschreven maar ja dat kan ik.

Ben je misselijk,heb je diarree,ben je moe ,heb je opvliegers,moet je rustten nou eigenlijk weet ik het niet meer het waren drie kantjes vol.

In de wachtkamer kwamen twee heren ,begonnen ook zo'n lijst intevullen,twee lotgenoten dus dacht ik en verder niemand.

Om half vier werden wij naar de kelder gevoerd(de bunker),mijn vader liep gezellig mee,het is een kleine afdeling met vijf kamers ,heel modern maar wel steriel ,drie toiletten en douches een gezamelijke keuken met van alles en nog wat te versnaperen,zelf thee en koffie zetten je kon bouillion maken een beschuitje smeren,melk en karnemelk stond er heel keurig.

Ik kreeg een kamer alleen en had gelijk aanspraak met de twee heren,later bleken er nog drie heren en een dame te zijn gekomen.

De dame kwam uit Amerika en had de luthetium meegebracht(HA HA HA HA) ,we hadden allemaal een ding gemeen ,we hadden carcinoid met uitzaaiingen de een erger dan de ander.

Om zes uur kwamen er twee artsen met een verpleegkundige die alle infusen gingen aanhangen eerst een goedje van aminozuren om alle organen te beschermen en een goedje tegen de misselijkheid.

Om half acht ging de luthetium eraan die moest een half uur inlopen en moest je verplicht op bed liggen ,daarna mocht je gaan lopen en dat deed je ook want je moest heel veel plassen,veel drinken en weer plassen en zo ging dat de hele avond door tot half twaalf toen begon het alarm van mijn infuuspomp ,de boel werd afgekoppelt en kon je gaan slapen.

Maar het advies was ook veel drinken,maar ja om nou de hele nacht mijn bed uittemoeten om te plassen vond ik ook niet zo'n goed idee.

Ik ben toen mijn blog gaan schrijven met hulp want het @teken lukte niet er bleek iets met het toetsenbord niet goed ingestelt te zijn.

Toen ik nog even tv lag te kijken kwamen er gezellig twee heren bij zitten en hebben we tot een uur gekletst.

Toen proberen te slapen................dat ging niet ik heb bijna de hele nacht wakker gelegen ,om 7.00uur opgestaan als een zombie de douche in en daarna koffie en thee gezet om met z'n drieen te ontbijten,want de rest at niet of op de kamer.

Om 8.30uur werden we met z'n vieren opgehaalt om een scan te maken,gewoon over de gangen ,door het gebouw heen wandelend,de lift in met een voor ons vreemde mw."straling"wat nou gevaar..................

Om 9.45 uklaar en terug naar de afdeling,je tijd een beetje verdoen met kletsen.sommige deden een dutje maar mijn hoofd maakt over uren en de telefoon die ging en bleef gaan,heel gezellig,eerlijk is eerlijk.

Om 11.30 u een gesprek met de arts,voor al je vragen,je kreeg van haar een foto van de scans,daarop kun je zien hoe de radio activiteit is gekoppelt aan de tumoren.

En een formulier met de bloedwaardes al met al het is een hele indrukwekkende periode in mijn leven waar ik in gegaan ben met veel verhalen van mede patienten die mij raken.

Er was een man die mij herkende van mijn blog,ben jij dat die een blog schrijft vroeg hij gisteren?

En later zijn een paar andere heren nog even mijn blog gaan opzoeken en vonden het erg indrukwekkend.

Wat een verhaal zeiden ze,maar zo hebben we alle zeven zo ons eigen verhaal.

Maar wat mij opviel is wel dat de positieviteit het aller belangrijkste is bij ons allemaal en dat we het voor onze partners erg vinden maar voor onze kinderen vele male verdrietiger dat zij al zo jong met deze ziekte geconfronteerd worden.

Lief dagboek ik ga het van de week wat rustig aan doen en hopelijk valt het allemaal mee,dat moet de tijd uitwijzen.

Ik sla mijn ogen op naar de bergen,vanwaar komt mijn hulp?

Mijn hulp komt van de Heer die hemel en aarde gemaakt heeft.

Liefs Marianne

Donderdag 26 augustus 2010.

2010-08-26T21:44:00.002Z

Lief dagboek.
Geen foto's maar wel even een reaktie hoe het met mij gaat!!!!!!!!
Om drie uur vanmiddag het infuus aangebracht en nu net afgekoppelt
toch eventjes vertellen hoe het gaat,ik voel mij prima en het is mij 100%
meegevallen.
Er zijn vijf heren en twee dames een daarvan ben ik.
Morgen vroeg om half negen moet ik klaar staan voor de ct scan
en verder gezellig met iedereen ervaringen uitwisselen.
Ik ga zo proberen te slapen als dat lukt natuurlijk,ik wil iedereen toch
even bedanken voor de steun,de telefoontjes,de kaarten de sms-jes
ook naar Mart en de kinderen toe.
Lief dagboek morgen doe ik een groot verslag,liefs Marianne

woensdag 25 augustus 2010.

2010-08-25T19:16:00.003Z

Lief dagboek.

Er is weer heel wat te vertellen,vanmorgen beldde het Erasmus mc met de mededeling dat de luthetium nog in Amerika LAG BIJ DE DOUANE.................

De therapie kan ws niet doorgaan,dat wordt dan opgeschoven over twee weken.

Nou daar zit je dan met je bek vol tanden,en nu zei ik......

Heeft u een mail adres dan sturen wij u een mail vanavond tussen 23-24uur of de therapie doorgaat.

Om half vijf beldde het ziekenhuis weer met de mededeling dat het vrij gegeven was in Amerika en dat het vannacht naar Nederland komt maar dat de therapie dan uitgestelt wordt naar 15uur maar exact hoor ik dat morgen vroeg nog.

Ik zal blij zijn als de eerste therapie achter de rug is dan weet ik wat mij te wachten staat,het maakt mij allemaal zo onzeker .

Morgen vroeg kan ik nog even lekker rommelen en dan gaan we ervoor.

Ik hoop jullie morgenavond nog even wat te meldden maar zeker weten doe ik dat nu niet omdat ik vanaf zes uur aan het infuus ga en dat duurt vier uur daarna moet ik dan nog veel proberen te drinken maar mij kennende wil ik heel graag gaan slapen.

Liefs Marianne

17 augustus dinsdag 2010.

2010-08-17T09:46:00.004Z

Lief dagboek.
De vakantie achter gelaten ,naar de therapie uitkijkend,nog geen brief ontvangen uit het ziekenhuis maar even gebelt......................
Gisteren morgen om half negen hing ik aan de lijn,afdeling nucleaire geneeskunde met Ursula,Goedemorgen met Marianne Mulder wordt ik a.s donderdag verwacht voor de luthetium therapie.............stilte,ik zal het even nakijken............
Ja hoor Mw. Mulder u staat er gewoon op,maar ik heb nog helemaal niets zwart op wit staan,wel een mondelinge afspraak ,ja dat klopt het is vakantie tijd en de post verloopt bij TNT ook niet zo makkelijk,oke .
Donderdag tussen 9.00 en 9.30 uur wordt u verwacht,prima.
De eerste nacht van slecht slapen was alweer achter de rug,dus nog een paar nachtjes dan was de eerste behandeling geweest,totdat de telefoon ging.............
sorry Mw.Mulder met Ursula ik heb verkeert gekeken,u wordt 26 augustus verwacht......balen, waardeloos .
Thuis hadden wij alles goed geregelt,oppas ,uitlaten van joep,Mart zou vrijdag vrij zijn om mij te halen maar het ergste dat je er nog een week tegen aan moet hikken!!!!!!!!!!!
De lieve kaarten en knuffels stromen binnen,zoveel lieve mensen die met ons meeleven dat sterkt ons en geeft ons kracht om deze zware weg te gaan.
De eerste werkavond heb ik ook alweer gehad ,de mensen waren blij mij te zien en vonden dat ik er goed uitzag,ik heb ook mijn best gedaan om een lekker bruin kleurtje te krijgen.
Volgende week ga ik dus er tegen aan,ik hou iedereen op de hoogte ,liefs Marianne

zaterdag 14 augustus 2010

2010-08-14T18:00:00.005Z

Lief dagboek.
Wij zijn er weer,een lange reis maar een geweldige vakantie gehad.
Wat een prachtig land is Italie,wij zaten aan het Gardameer in het plaatsje Manerba.
De foto hier is de Dom van Milaan 8 euro per persoon entree,je gaat met een lift naar boven en dan kan je over het dak lopen en over heel milaan kijken,later kan je ook binnen in de kerk kijken maar als vrouw moet je wel gekleed naar binnen dus niet met blote armen of een ontbloot boven lijf.
Er liep ontzettend veel politie dat vonden wij niet zo'n prettig idee.
We hebben Milaan door gecrosst heel dure winkels gezien en sommige van binnen bekeken De Prada en de Gucci en weet ik wat voor dure zooi nog meer maar we hebben onze ogen uitgekeken.
Bob had het prima naar zijn zin keek ook zijn ogen uit,als afsluiting nog naar het San-Siro stadion ,daar een rondleiding gehad,ik heb in de stoel van Ronaldinho gezeten het was een lange dag maar geweldig.

Deze foto is gemaakt in het plaatsje Sirmione ,ik sta in een uitkijk punt in een burcht.
Ik had het hier moeilijk,je keek uit over het gardameer van zo'n prachtige hoogte dat mijn gedachten met mij aan de loop gingen en ik even een traantje weg moest pinken.
Mart had het al gauw in de gaten ,voelde zo hetzelfde ,zo'n prachtige vakantie maar toch met achter liggende gedachten...............

Hier een dagje Verona,er was veel te zien alleen wij gingen op Maandag en toen was alles gesloten.
Het weer was prima,dus s'middags lekker naar het meer voor afkoeling.
Over het algemeen is het met mij heel goed gegaan,we hebben heerlijk geluierd en met z'n vieren veel lol gehad.
We hebben ook nog anderhalve week met mijn broer opgetrokken,dat was een feest,lachen met elkaar,eten ,naar de beach,varen,ROSEEEEEE!!!!!!!!!,uitstapjes,fotoshoots,canyoning de twee schoonzussen bleven thuis hebben lekker op het meer gedobberd en bijgekletst.
Ik heb drie dagen in het geheel last van diarree gehad en mij onbehaaglijk gevoelt maar over het algemeen genomen is het fantastisch geweest.
Ik heb genoeg energie opgedaan om er hopelijk van de week tegen aan te kunnen,ik zie er vreselijk tegen op,weet ook niet precies hoe ik het mij moet voorstellen maar een ding weet ik zeker ik ga ervoor en wil volgend jaar weer naar Italie.
Vanmorgen was ik een gelukkige moeder met mijn hele gezin weer compleet,Jasper hadden we in totaal 5 weken niet in ons midden gehad ,we hadden mekaar veel te vertellen.
Deze dag heb ik een enorme was weggewerkt en al wat strijk de kast in ,maar deze mooie herinnering blijft voorlopig,en de foto's.
Donderdag moet ik mij om 9.00uur meldden,ik probeer te schrijven....................
Liefs Marianne

Woensdag 21 juli 2010

2010-07-21T15:15:00.003Z

Lief dagboek.
Zo alles achter de rug ,4,5 liter urine verzamelt vanaf maandag morgen 7 uur tot vanmorgen 7 uur.
Vanmorgen om half acht door mijn broertje naar de Daniel den Hoed kliniek gebracht,eerst mijn vriendin nog langs gehaalt en heel voorzichtig door deze BMW rijder vervoert ,anders werd het zo'n natte zeik zooi in de auto maar vooral de lucht zo meende hij...................lachen dus!!!!!!!!!
Nou zo begon de morgen,nuchter en je even meldden bij de receptie en dan wat je allemaal om je heen ziet,het straalt er bij de "meeste"mensen vanaf ,de ellende ,de ziekte,het verdriet de onmacht, kaal, met pruik ,met sjaal en dan Mw Mulder............
Het infuus wordt geprikt en dan 300cc contrast vloeistof drinken ,geen heerlijk beschuitje met aardbeien vandaag maar twee glaasjes rommel.
Nog even wachten tot de troep gezakt is en dan tien minuten de scan in,ook dan laten ze nog contrast vloeistof inlopen ,lijkt net of je in je broek plast,helemaal warm wordt je en dan sta je weer buiten.
Op naar een bak koffie en een broodje ,ook daar kijk je om je heen ,Ing werd er ook naar van,we hebben zo samen gezeten en zijn met de pies containers vertrokken.
Op weg naar het Erasmus Mc voor het inleveren van de 4,5 liter urine en bloed prikken.
Ing ging mee naar binnen twee verpleegkundigen vertelden ons over de therapie en of ik nog vragen had ,na de eerste behandeling ga ik weer onder de scan en na 4 weken bloed prikken en dan beoordelen de artsen of de volgende kuur door kan gaan.
Ik vroeg of ze mijn bloeddruk wilden meten omdat die de vorige keer zo hoog was,natuurlijk deze keer was het 140/100 dus de onderdruk nog te hoog ,morgen laat ik het in Sonneburgh nameten kijken of het toch de spanning is.
Daarna lekker het ziekenhuis achter ons gelaten en heerlijk de stad in gegaan,en nog twee avonden werken en dan vakantie vieren.
Thuis gekomen even lekker onderuit gegaan samen met Joep een dutje gedaan,en samen met Mart in de tuin een kop koffie,en toen kwam het verdriet eruit van wat ik allemaal gezien had vandaag.
Ik ben mij er vandaag weer bewust van geworden dat ik een zeldzame kanker soort heb,waar hard aan gewerkt wordt om mij weer een stukje vooruit te geven ,zelf zie ik dat niet zo,maar ben ik weer even wakker geschud dat maakt mij verdrietig,maar ik ga er voor en hopelijk mag het bij mij aanslaan,ik ben nu heel moe,ga vroeg slapen.
Liefs Marianne

woensdag 14 juli 2010.

2010-07-14T18:11:00.005Z

Lief dagboek.

Afgelopen week ben ik een jaartje ouder geworden,de mooie leeftijd van 45 jaar,mijn kinderen denken daar anders over althans de middelste zoon stuurde die dag een sms met gefeliciteerd ouwe taart" .......

Hopelijk wel een lekkere slagroomtaart dan Bob,daar zie ik de humor wel van in.

Er staat weer een week voor de boeg met ziekenhuis bezoek,urine verzamelen en bloed prikken.

Voor de ct scan moet ik woensdag om 8.00uur nuchter komen in Daniel den Hoed kliniek,en daarna moet ik sprinten naar het Erasmus voor de rest van de onderzoeken,waarom???????????

Vorige week viel er een brief in de bus met de wijziging van Erasmus naar Daniel w.s reparatie aan het apparaat of andere spoed zaken maar ik moet nu heen en weer die dag daar ben ik niet echt blij mee natuurlijk.

Ik heb nog wel gebelt of ik alles in De Daniel kon laten doen maar helaas,maar mw.doe het maar rustig aan we hebben heel de dag de tijd maar ik niet dacht ik het is mijn enige vrije dag voor die week.

Mijn vriendin gaat mee dus we maken er gewoon een gezellige ziekenhuis dag van met hier en daar een kop thee,en ergens een ontbijt scoren dat komt vast wel goed.

Vrijdag moet Jasper al vroeg in Goes zijn om zijn rapport optehalen,daarna spullen pakken om voor drie weken stage te gaan lopen ergens bij Alkmaar op een camping als entertainer ,dat wordt zijn vakantie en stage uren maken.

Hij gaat na die weken nog zijn buitensport stage lopen en vanaf begin september voor twee weken naar de Belgische Ardennen en zit hij in de organisatie van een landkamp voor eerste en tweede jaars .

Al met al heel druk voor hem en gaan wij voor het eerst als incompleet gezin op vakantie.

Wij vertrekken binnenkort naar Italie,het Gardameer geweldig volgens kenners voor ons even helemaal weg en proberen wat rust in ons hoofd te krijgen en wat te genieten van al het mooie !!!

Joep gaat logeren bij opa,en Jasper de laatste week dat wij weg zijn ook,dat is wel een fijn idee.

Van Vera kreeg ik voor mijn verjaardag dit mooie gedicht op een glazen tegel:

Mam

Je bent er als ik je nodig heb,

je vergeet je eigen zorgen.

Je bent mijn steun en toeverlaat,

bij jouw voel ik mij geborgen.

Misschien zeg ik te weinig

hoeveel ik dat waardeer,

maar jij bent van wie ik hou,

iedere dag weer een beetje meer.

Jullie begrijpen dat ik het maar net droog hield,die schat.

Voor de rest ben ik ontzettend verwent met heel veel bonnen en mooie bloemen ,al met al een gezellige warme verjaardag.

Voor de rest begint iedereen om mij heen zich te verdiepen in de behandeling die ik moet ondergaan en daar krijg ik de meest uiteenlopende reakties op .

Ik vind dat boeiend hoe mensen ieder op zijn eigen wijze mij willen steunen,vragen te stellen ,hoe ga je dit of dat nou doen Marian ik probeer voor alle vragen de juiste oplossingen te geven of mensen geven mij raad dat waardeer ik ,ik wil er geen taboe omheen maar gewoon waar het omgaat hoe moeilijk dit voor iedereen ook zal zijn maar een ding staat voorop ik moet het ondergaan!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Maar ik kan het niet alleen ook al mijn collega's moeten met mij werken ,en hun steun heb ik dubbel zo hard nodig ,ik merk dat ook zij met heel veel vragen zitten en sommige weten ook niet wat ze moeten zeggen alleen een schouder klopje zegt al genoeg of een onverwachte kaart met een lief krabbeltje ,ik waardeer alles als er maar naar mij geluistert wordt ,want anders voel je je heel alleen...........................

Maandag ga ik langs de ARBO arts om mijn verhaal te delen en voor eventuele suggesties voor op de werkvloer mijn verhaal krijgt een vervolg............

Liefs Marianne

Woensdag 30 juni 2010.

2010-06-19T18:34:00.001Z

Lief dagboek.

Een Hand.
Een hand,die vasthoudt
zegt soms meer dan woorden

een hand die vasthoudt
laat van zich voelen wat haar lief is

een hand,die vasthoudt
houdt vast,en geeft GEBORGENHEID.

Niemand kan zonder
een hand die haar vasthoudt

Niemand kan zonder
de liefde die haar omvat

Niemand kan zonder
dat gevoel van....GEBORGENHEID.

Daarom,geef elkaar die hand,
Houdt vast,al is het maar heel even.

Daarom,geef elkaar die hand,
een schouder om op uit te huilen.

Daarom, geef elkaar die hand,
dan gaaf je dat gevoel...GEBORGENHEID.

Lieve mensen,de vakantie tijd komt eraan,voor zoveel mensen zo heel gewoon,waar of wie je ook bent iedereen regelt zo zijn vakantie,iedereen waaiert uit naar de prachtigste plekjes op deze zo mooie wereld.
Onze plannen werden weer hevig door elkaar geschud,zo wie zo werk ik tot de laatste week juli en daarna zien wij wel hoe het gaat lopen.
Ik heb met wat collega's over de behandeling die ik moet ondergaan gesproken of ze vragen hebben of ze bang zijn om met mij te werken.
Er zijn er die het protocol vanuit het ziekenhuis hebben gelezen zo ook mijn vader en schoonmoeder maar zij raken er helemaal overstuur van.
Voor de rest heb ik wat voor onderzoeken en wordt ik 19 augustus opgenomen voor twee dagen.
En straal ik vreselijk veel licht uit bij thuiskomst.
Hoe dat allemaal zal gaan ik probeer het thuisfront vanuit het ziekenhuis op de hoogte te houden van hoe alles gaat.
Morgenavond hebben wij een groot feest in het Isala theater daar krijgt Bob zijn diploma wij hebben vier kaarten dus Jap en Veer gaan ook mee wij kijken er naar uit.
Lief dagboek mijn boven kamertje maakt overuren,onrust is er,maar ik blijf in mijzelf geloven,in mijn gezin die mij met veel liefde omringen,maar ook alle lieve mensen om ons heen,of we nu wel of niet met vakantie gaan iedere dag is mooi om voor te leven.
Liefs Marianne

woensdag 16 juni 2010.

2010-06-16T16:02:00.004Z

Lief dagboek.

Geslaagd .........zo simpel met een mooie cijferlijst wat wil een trotse moeder nog meer.

Bob fantastisch,je wist het,zei konstant tuurlijk ben ik geslaagd,nu genieten van een welverdiende vakantie en op naar de volgende opleiding,liefs Mam.

vrijdag 11 juni 2010.

2010-06-11T07:27:00.005Z

Lief dagboek.

Lekker een weekend er tussen uitgeweest naar Vlierden met de Fam. Roos,we hadden prachtig weer.

Onze gedachten konden we even op een laag pitje zetten al kwamen er soms toch vragen boven borrelen over hoe de behandeling er uit gaat zien,de gevolgen en wat nog meer.

Maar de kinderen wilde ik in alle rust alleen maar laten genieten,nadat Vera vorige week een huilbui had waarin ze aangaf heel bang te zijn dat ik (toch snel) dood ga ,was dit weekend een kado om even nergens aan te denken maar vooral te genieten van de zon,het was geweldig.

We waren met z'n elven de familie breid uit,het hele weekend buiten van s'morgens tot s'nachts met heerlijk kampvuur met z'n allen hout sprokkelen in het bos ,zingen en lachen.

Ik voelde mij dat weekend weer vol energie stromen nadat ik de week voorafgaand geestelijk in een diep dal verkeerde,moe was ik van het vele uitleggen aan iedereen,de onbegrepenheid in Sonneburgh,waar ik blijkbaar mijn verhaal niet (mag) kan delen ,het wordt gezien als zware belasting voor mijn collega's ,NEE voor mij is het een appeltje eitje.......................waanzinnig verdrietig ben ik hierover,mijn werk dus ook mijn collega's zijn heel belangrijk voor mij,maar ik moet nu in gaan zien wat is eigenlijk belangrijk!!!!!!!!!!!!!!!!!

Afgelopen week kwam bij mij het verdriet eruit zowel thuis als op het werk zaten de tranen heel hoog,zomaar een arm om mij heen was al genoeg om te gaan.....maar ook daarna kwam de vechtlust weer boven,kom op Marian je kan het hoe dan ook,maar de stress was er ,mijn keel wordt zo af en toe dicht gesnoerd mijn spieren in mijn nek zijn verkrampt ,maar ook is daar de lach ,hoe gaat het ...............op dit moment zeg ik soms tegen mensen die het vragen SLECHT!!!!!

Niet zozeer lichamelijk maar geestelijk is deze weg heel zwaar,mijn kinderen wanhopig zien,boos met hoofdpijn klachten,verdrietig maar ook de angst bij Mart waar eindigt dit en hoever kunnen wij dit dragen,een ding weten wij ,dit kunnen wij niet alleen met de kracht van God gaan wij deze weg al ben ik deze week boos op Hem waarom moet het zo gaan .................welk doel heeft dit???

Wij zongen vroeger in het jeugdkoor De weg is moeilijk en zwaar....................mij toen nooit gerealiseerd dat dat op dit moment ook daad werkelijk zo is ,heel zwaar,maar ook nu zal ik de kracht gaan krijgen om die weg te gaan.

Ik ben op dit moment bezig voor mijn werk een uitleg te maken wat de behandeling inhoud,en aan welke maatregelen er moet worden gehouden,dit leesverslag leg ik neer voor mijn collega's die geinterresseerd zijn of belangstellend voor de rest hoop ik gewoon te kunnen blijven werken als ik me verder goed voel.

We hopen van de week feest te vieren de vlag buiten te hangen met tas,dat laat ik van de week weten,lief dagboek tot ziens.

maandag 31 mei 2010

2010-05-31T14:50:00.003Z

Lief dagboek.

Hier ga ik alles voor doen...........................

Vandaag is er veel duidelijk gekomen ik heb geen keus meer deze behandeling is voor mij nog even vooruit kijken,dus doen maar.

Ik ga 19 augustus voor de eerste behandeling dus eerst met vakantie,en dan zitten er zes tot tien weken tussen iedere behandeling en ik moet er vier ondergaan.

De sandostatine injecties worden gestopt per 8 juli op mijn verjaardag dus afwachten wat dat gaat opleveren,welke klachten erom de hoek komen ,diaree,opvliegers,misselijkheid,afname in gewicht...........

Er werd vanmorgen eerst bloeddruk opgenomen deze was schrikbarend hoog,heeft u hier vaker last van mw.nou nee door de stress van hier zei ik 165/101 vreselijk he?

Het hele gebeuren van deze therapie is in ontwikkeling,ik geef dus ook toestemming voor dit alles .

Ik word op donderdag opgenomen om 9.00uur en ga om 11.00uur aan het infuus de deuren worden gesloten en je moet jezelf redden,dit geheel duurt ongeveer vier uur waarna je van je bed mag en tot de volgende dag jezelf mag bezig houden,telefoneren op kosten van het ziekenhuis,internetten,films kijken of gewoon lekker lui zijn en een mooi boek lezen dat laatste zal het wel gaan worden.

Geen bezoek en de volgende dag tussen 14-15.00uur naar huis na eerst een scan gehad te hebben om te kijken of er genoeg radioactiviteit in de tumoren opgenomen zijn en dan getest met welke leefregels je weg kan.

Deze leefregels houden in naar huis met afstand van 1 of 2 meter per persoon niet bij mijn mannetje in bed dit kan zijn van 0tot 10 dagen niet knuffelen gewoon saai............

Ik kan mits mijn toestand dat toestaat normaal mijn werk hervatten,voor mensen boven de zestig jaar ben ik geen gevaar maar langer dan een uur naast iemand zitten mag niet,geen kerk bezoek ik mag ook geen bezoek ontvangen of iemand komt even binnen rennen en verdwijnt dan weer.

Met de hond mag ik gelukkig lekker kroelen want die wordt toch niet oud............het is toch allemaal wat zeg.

Hopelijk vallen de bijwerkingen mee en kan ik snel mijn normale leventje weer oppakken maar ik zie hier als een berg tegen op.

Ik moet nog veel lezen ,allerlei leeswerk mee gekregen ook papieren om toestemming te geven voor deze behandeling die ik moet ondertekenen en ik heb ook een verklaring moeten doen of ik gereanimeerd wil worden en nog nabehandelingen wil ondergaan voor als het eventueel niet goed zal gaan.

Ik heb er stiekem ook wel inmijzelf om zitten lachen en wilde nog een grap uithalen maar kon dat natuuurlijk niet maken,ik kan mijzelf wel reanimeren alhoewel mijn BHV is verlopen want mijn baas heeft ander gekwalificeerd personeel ik (ben) was niet belangrijk meer .

HA,HA,HA het is voor de mensen om mij heen ook allemaal wat,mijn kinderen willen ook precies alles weten,Mart is ook van slag ,ook door mijn opstandige reakties dat begrijp ik goed want zo heb ik ook vandaag in het ziekenhuis vertelt dat ik deze behandeling eigenlijk helemaal niet wil!!!

Waarom niet? omdat ik een prima kwaliteit van leven heb op dit moment dus waarom die rotzooi??Ik doe het natuurlijk ,omdat het leven voor mij nog lang niet afgelopen is,het leven is nog zo mooi,er zijn nog zoveel dingen die ik wil doen en een daarvan is nog geen afscheid te hoeven nemen....................

Het was weer een enerverende dag ik ben heel moe maar hoop dat de rust weer wat terug keert in mijn lijf lief dagboek ik hou jullie op de hoogte liefs Marianne

30 mei 2010 zondag.

2010-05-30T12:27:00.003Z

Lief dagboek.
Ik heb een week achter de rug waarin ik heel veel heb nagedacht over de afgelopen drie jaar...................
In deze drie jaar nadat wij als gezin werden geconfronteerd met kanker is er veel gehuilt maar ook veel gelachen want met drie kinderen in de puber leeftijden is er altijd beweging in en rondom het huis.
Ik ben naaar hun ook altijd open geweest en mijn standpunt altijd hoog gehouden,blijf lachen,houdt de moed erin ,blijf geloven in jezelf maar vooral geloof in God.
Dat is niet altijd makkelijk geweest,niet voor mijzelf maar ook niet voor de jongens die op een leeftijd zijn dat God ver weg is en wat doet hij dan met mam ,wat is daar de bedoeling van ik begrijp dat wel maar vind het moeilijk om daar met hun over in discussie te gaan.
Op dit moment sta ik voor een afspraak op de nucleaire afdeling in het Erasmus mc waarover ik informatie krijg over de behandeling die ik moet ondergaan.
Morgen vroeg om 10.30uur gaan Mart en ik samen het onbekende tegemoet,wij hebben op internet alles opgezocht wat ons te wachten staat en dat is niet mis.
Voor iedereen die ook nieuwsgierig is de site is prrt.nl op de brief die ik kreeg stond deze site om doortenemen voordat ik op het spreekuur kom?De moderne tijd je zult geen computer hebben zeg'.
Maar het was voor mij niet nieuw wat ik las want nadat ik geopereert was wist ik dat ik ooit voor deze behandeling in aanmerking zou komen toen was ik al benieuwd en heb toen alles op zitten zoeken.
Dit is de bekende "bunker"waar ik inga............als ik toestemming geef,ik heb heel veel vragen,ben heel zenuwachtig loop niets anders als naar het toilet,er is op dit moment veel onrust in mijn lijf.
Diep in mijn hart wil ik dit allemaal niet,maar hoe dan verder,groeit het in de lever heel hard of kan ik nog een paar jaar zo door leven,mijn leven op dit moment is goed,ik werk
gewoon,zelfs veel ik voel mij prima maar straks................
Bang ,ja dat ben ik ,heel bang en verschrikkelijk verdrietig ,WAAROM??????????????????????
Ik hoop dat er morgen meer duidelijk komt ,dat de angst plaats kan maken voor hoop en dat ik weer door iedereen gesteund mag worden om deze verschrikkelijke tijd te doorstaan.
Ik moet nog een onzekere nacht in waarin ik de laatste week veel gevochten heb met artsen,verpleegkundigen infusen uit mijn arm getrokken heb en Vera mij wakker maakte met mama ben je boos je praat zo hard in je slaap.............................inderdaad ik ben er heel erg mee bezig.
Ik slaap deze week bij Vera i.v.m bezoek uit Roemenie onze gasten slapen in onze kamer en Mart logeert bij Jasper.
Lief dagboek ik probeer morgen even verslag te doen over het gesprek liefs Marianne

donderdag 20 mei 2010

2010-05-20T19:35:00.002Z

Lief dagboek.

Zo weer even gewerkt voor mijzelf alles op een rij maar wat een waardeloos bericht toch!!!!!!!

Ik moet toch gaan starten met de nucleaire radio therapie "De Bunker"in?????????????

De scans wezen duidelijk aan dat er groei was in de lever en dat moeten wij NEERKNUPPELEN zo meldde de arts ik hou van zeehonden maar oke hij zal het wel goed met mij bedoelen.

Er zijn voor mij veel vragen,en dat begreep hij,het is nu zo afgesproken dat ik woensdag a.s in het team wordt besproken daarna belt hij mij weer en moet ik voor gesprek op de nucleaire afdeling ,maar de behandelingen gaan pas na de zomervakantie plaats vinden.

Wij gaan dus van de zomer eerst lekker op pad waarheen weten we nog niet en daarna pas verder .

Ik weet dat ik positief moet blijven dat wil ik ook wel maar vandaag werd ik toch wel onderuit gehaalt met al mijn mooie plannen.

De zon schijnt gelukkig,mijn kinderen reageerden ook gelaten,Vera zei als je maar heeeeeeeeeeeel oud wordt dan vind ik het goed,Jasper begreep niet waarom ze niet gelijk met die zooi starten,en Bob sloeg een arm om mij heen toen ik snikkend de telefoon ophing na het bericht in ontvangst genomen te hebben.

Ik wist dat dit er ooit aan zat te komen maar niet na drie jaar al,maar oke misschien dat ik nu na deze behandelingen nog heel wat jaartjes mag krijgen.

Lief dagboek tot gauw Marianne

dinsdag 18 mei 2010

2010-05-18T19:02:00.007Z

Lief dagboek.

Het slechte slapen is weer begonnen,allerlei scenario's doen weer de ronde .

We hebben een paar heerlijke dagen gehad in Ouddorp het weer was niet over naar huis te gillen maar de zorgen kon ik wel los laten.

We hebben kilometers gewandelt over het strand en door de duinen een paar keer lekker op een terras koffie gedronken ,weer bijgetankt.

veel gelachen met de jongens,een vriendin kwam nog een dag langs met de kinderen buiten gegeten en een vuur gestookt onvergetelijk was het weer.

Maar iets in mijn hoofd blijft knagen......................waarom!!!!!!!!!!!!!!!

Donderdag hoor ik hoe en wat verder,ik heb tussen 10-12 uur een telefonische afspraak,ben erg benieuwd.

Verder probeer ik lekker bezig te zijn in huis en in de tuin,gezellig wat bakken met zomerbloeiers opgehangen de tuin tafel geschuurd lekker bezig zijn .

Bob is vandaag begonnen met het schriftelijk examen nederlands dit ging goed en nu volgende week nog drie een spannende tijd weer.

Volgende week woensdag krijgen wij twee loge's in huis uit Roemenie vandaan,voor een weekje dit is een uitwisselingsprogramma vanuit de kerk,deze mensen zijn 10 jaar geleden ook bij ons in huis geweest.

Wij logeren dan in ons eigen huis,ik slaap bij Veer voor een week en Mart bij Jap,lachen toch.

Voor de rest hebben zij een heel druk programma en zorg ik enkel voor de warme maaltijd en ontbijt en dat ze s'morgens op tijd in de kerk zijn om deeltenemen aan het programma.

Wij kijken er wel weer naar uit,hopelijk zij ook.

Lief dagboek ik schrijf donderdag .................liefs Marianne

Donderdag 6 mei 2010

2010-05-06T17:06:00.006Z

Lief dagboek.
Het aftellen is weer begonnen,soms een onbehaaglijk gevoel in mijn buik,maar ik kan het ook naast me neer leggen,veranderen kan ik het toch ook niet meer.
Ik geniet maar van de rust punten,de vrije dagen de kinderen om mij heen.
Bob zit voor zijn eind examen,slaapt uit en bekijkt zijn boeken eens.
Vera heeft met koninginnedag een hoop zooi verkocht,zij was lekker in haar nopjes.
En Jasper missen wij met z'n allen,Hij is nu bijna twee weken in Zuid-Frankrijk aan het buiten sporten,klimmen,hiken,kanoen,canyon(geen idee hoe je het schrijft) hij heeft tot dusver zijn punten behaalt ,maar mist ook ons en zijn vriendin denk ik zomaar.
Hij heeft zijn verjaardag voor het eerst in twintig jaar niet met ons gevierd,5 mei was hij jarig ,wij hebben massaal gesms''t én zijn voicemail ingezongen maar toch was het heel vreemd.
Zondag morgen komt hij weer thuis en hopelijk met veel leuke verhalen.
De aankomende week heb ik ook lekker een weekje vakantie ,en gaan we nog een paar dagen naar zee even wat ontspannen.
Van Vera kreeg ik vlak na de onderzoeken dit gedicht:

Gedicht voor de liefste moeder.

Mama hier,mama daar
altijd sta je voor me klaar
daarom zeg ik vandaag blij
de liefste moeder dan ben jij
ik wou je wel wat zeggen
maar ik wist niet echt hoe
daarom geef ik dit
dan krijg je hopelijk weer pit
het laatste nieuws was niet zo goed
maar met jou gaat het toch oke?
Daarom schreef ik dit gedicht
voor jou en niemand anders
XXX Vera

Vera heeft 4 Mei de krans gelegt bij het monument op de Pleinweg voor de oorlogs slachtoffers namens onze kerk,dat vond ze geweldig.
Groetjes Marianne

29 april 2010 donderdag

2010-04-29T18:30:00.002Z

Lief dagboek.
Even een berichtje hoe het deze dagen gegaan is met de onderzoeken.
Woensdag morgen om 10.45 uur de nucleaire injectie en het vreselijke laxeer middel.
Dat laxeermiddel is werkelijk vreselijk mijn darmen maken overuren maar mijn hersens ook,tot vannacht half drie heb ik op toilet gezeten.
Vanmorgen om 9.15 uur werd ik door mijn broertje opgehaalt die mij gezellig deed vergezellen naar het Erasmus om 10.15 uur lag ik in de eerste scan daar werden vier plaatjes van ieder een kwartier gemaakt.
Ik heb wat liggen kletsen met twee artsen of wat het ook waren zij waren erg benieuwd hoe ik deze onderzoeken ervaarde en of ik al meer in de scans had gelegen ,zij leefden mee over mijn ervaringen.
Ik vertelde hun wel dat ik niet meer wilde laxeren dat begrepen ze ook wel,nadat de vier plaatjes gemaakt waren vertelde zij dat ik maandag a.s toch weer terug moest komen maar ik hoefde niet te laxeren.
Op naar de volgende scan daar lag ik weer voor 20 minuten met mijn armen in de lucht en het apparaat op een paar millimeters van je hoofd de ene arts na de andere komt binnen maar niet denken dat er ook maar een bij is die iets tegen mij zegt ,nee alleen maar naar de computer schermen kijken waar mijn lijf op te zien is.
Of beter gezegt het oplichten van de kanker.
Uiteindelijk ben ik er helemaal klaar mee geen scans meer geen laxeer zooi meer geen dokters geen gezeur eigenlijk even niets meer.
Op dit moment heb ik het helemaal gehad,mijn hoofd is leeg en verward,maar maandag hoef ik niet te komen dat is prettig.
Ik moet nu geduld op brengen voor de uitslag van 20 mei wat gaat er gebeuren..................
Morgen koninginnedag vieren hopelijk wat rust krijgen en dan drie dagen werken en dan lekker vakantie vieren met de kinderen lief dagboek tot gauw.

dinsdag 20 april 2010.

2010-04-20T19:39:00.003Z

Lief dagboek.
Na een roerige week vol verdriet,en het waarom staat er weer een nieuwe week voor de deur met in gedachte de naderende onderzoeken.
Het is allemaal erg verwarrend,in de wetenschap dat de uitzaaiingen gegroeid zijn voel ik mij in de kracht van mijn leven!!!!!!
Het zet je leven weer op de kop,maar we gaan door ,heel makkelijk gezegt maar het moet.
Woensdag moet ik naar het ziekenhuis(volgende week) voor het toedienen van de nucleaire injectie en het laxeer middel ophalen en donderdag ga ik 4 uur de scan in.
Dat wordt weer afzien ,lichamelijk maar ook geestelijk .
En eventueel als ze donderdag niet genoeg plaatjes hebben moet ik vrijdag terug of maandag,vrijdag is koninginnedag dus dat moet ik nog horen.
Ik zie er weer tegen op en worstel met heel veel vragen,wat staat mij te wachten die onzekerheid je wordt er gek van.
Ik wilde het de kinderen besparen en had gehoopt op nog een paar onbezorgde jaren maar het tegendeel is hier,midden in de examen tijd slaat het noodlot voor de tweede keer toe het maakt me boos.
De eerste dagen dat ik het wist heb ik het heel ver weggestopt,was ik gewoon aan het werk,en kon ik steun bieden maar nu zit ik zelf midden in het gevoel van machteloosheid maar vooral verdriet.
Ik zoek veel op internet naar de behandeling die ik eventueel moet ondergaan,maar ben bang en weet eigenlijk niet of ik dat wel aankan ,en of ik dat wel wil............
Mijn vraag aan de internist was wordt ik er ziek van ,of kaal wel nee geen bijwerkingen valt alles mee en als ik de sites lees plukken haar verliezen de mensen nee worden niet kaal maar hier en daar een pluk haar op mijn hoofd is straks ook een triest gezicht toch, en sommige werden ook behoorlijk misselijk.
Misschien is het niet goed om hier nu al over in te gaan zitten en te lezen maar een mens wil van te voren weten wat er allemaal gaat gebeuren,maar voordat dit allemaal zover is moet er nog een beenmergpunctie gedaan worden ook zoiets........doodeng en iets met de nieren!!!! geen idee wat?
Na deze scans hoor ik 20 mei wat er verder moet gebeuren dus nog heel wat slapeloze nachten.
De kinderen vatten het ieder op zijn eigen manier op ,Jasper is gestresst snel aangebrand als er iets wordt gezegt,Bob is gelaten zit voor zijn eind examen ,lacht.......Veer is denk ik bang zij hangt aan Mart ,trekt haar eigen plan belt vriendinnen en gaat op pad.
Mart en ik kijken mekaar aan en dat zegt genoeg,zijn bang voor wat er komen gaat en voor de rest merk ik voor het eerst dat er mensen zijn die mij ontlopen,niet weten wat ze moeten zeggen maar ik begrijp dat goed ik blijf geloven in mijn leven en lach maar mijn verdriet zit heel hoog.
Ik hoop dat wat er ook mag gaan gebeuren God heel dicht bij mij mag zijn,maar ook bij mijn gezin die het op dit moment nog wel zwaarder hebben dan ik zelf.
Zondag in de kerk hadden we een prachtige jeugddienst en daar zongen we het volgende lied:

Je hoeft niet bang te zijn,
al gaat de storm tekeer,
leg maar gewoon je hand
in die van onze Heer.

Je hoeft niet bang te zijn,
als oorlog komt of pijn.
De Heer zal als een muur
rondom je leven zijn.

Je hoeft niet bang te zijn,
al gaan de lichten uit,
God is er en Hij blijft,
als jij je ogen sluit.

Er komt een onzekere tijd maar we gaan door,ondanks dit zit het leven nog vol mooie zaken om voor te vechten.
De foto die ik erop gezet heb vandaag is van Jap die de marathon van Rotterdam liep in 4uur 18 min. en dat voor de eerste keer apetrots zijn we op die kanjer die het ook even niet makkelijk heeft.
Lief dagboek ik schrijf gauw weer. liefs Marianne

maandag 12 april 2010

2010-04-12T12:18:00.002Z

Hallo allemaal,even berichten de uitslag van de laatste onderzoeken.
De uitslag is niet zo positief als verwacht,de uitzaaiingen in de lever zijn beiden met een halve cm. gegroeid en daarom ga ik de molen weer in.
Ik wacht nu op een oproep voor de sms scan dat is de scan die het vervelends voor mij is laxeren,laxeren ziek voelen ,waardeloos dus.
En daarna wordt ik besproken in een team van specialisten voor de radio therapie behandeling te ondergaan.
Maar dan moet eerst de sandostatine afgebouwd gaan worden,en moet ik mijzelf drie maal daags gaan prikken maar hoe of wat dat moet allemaal nog besproken worden.
Ik ben even op dit moment de weg kwijt,moet het allemaal even laten bezinken en hoop van de week alles goed te kunnen beschrijven liefs Marianne

zondag 28 maart 2010.

2010-03-28T17:03:00.003Z

Lief dagboek.

Er staat weer een spannende week voor de boeg,de ziekte wordt uit de kast getrokken,de onderzoeken gaan beginnen,plassen,plassen,plassen,containers vol,geen koffie,geen thee,geen chocolade,geen tomaten,geen aubergine's,geen bananen,het hersenstelsel maakt overuren,slecht slapen,bijna niet slapen,malen,en nog eens malen en dan bloed prikken en daarna de scan.
Het maakt je onzeker van binnen,en soms kribbig en kriegelig van buiten ,sommige zullen dit begrijpen en andere denken mens maak je niet druk,het gaat toch goed,je werkt veel.je ziet er als een zonnetje uit(nou ja zonnetje) op deze foto zie ik er bruin gebakken uit,op vakantie in Flachau zover weg van deze nachtmerrie maar toch altijd met je meenemend waar ik ook ga.
Ik merkte afgelopen week op mijn werk dat ik al niet zo reageerde als ik normaal gesproken zou doen,sneller geirriteerd en heeeeeeel hard werken dat mijn collega's moe van mij worden,en mij tot de orde riepen,maar zoals een ROOS reageert,gewoon doorgaan en dus niet luistert.

Het weekend was ik vrij,kon ik proberen wat uitterustten en gezellige dingen doen,wat winkelen met z'n allen naar de voetbal wedstrijden van onze jongens en hangen op de bank,vandaag naar de kerk geweest en daarna bij een vriendin op de thee.
Voor de rest van de week nog wat zaken regelen voor mijn vaders verjaardag ,die wordt op eerste paasdag 70 jaar ,hij heeft een leuk feest georganiseerd en wij hopen dat tweede paasdag met z'n allen te vieren.
Het weekend werk ik nog en tweede paasdag heb ik gelukkig kunnen ruilen ,om feest te vieren.
Op het werk is het druk,zowel op de werkvloer als vervanging van zieke collega's,ook ik voel me altijd verantwoordelijk om het draaiende te houden,met een gemiddelde van vier avonden werken is het voor mij dus ook topsporten.
Ik heb met Jasper een weddenschap lopen wie er meer loopt ,ik op een avonddienst of hij in een voetbal wedstrijd?????????????? Wie wint................
Bob heeft zijn tentamens achter de rug en oefent nu voor het examen,dat eind mei plaats vind,in april heeft hij examen handel en rond dat vak dan al af,hij staat er redelijk goed voor en ziet het positief tegemoet.Jasper heeft alles goed op orde en gaat 29 april voor twee weken naar Frankrijk om als buitensporter aan het werk te gaan
De eerste drie weken van zijn schoolvakantie gaat hij stage lopen in Noord-Scharwoude op een camping als entertainer ,daar heeft hij drie weken geleden een trainingsweekend voor gelopen met goed succes,hij moest toen als clown verkleed ,helaas mocht ik er geen foto van maken maar jullie begrijpen wel dat wij vreselijk gelachen hebben.
Ze vonden hem zo goed dat hij gevraagt werd om nog een trainingsweekend te doen en dan speciaal voor aparte individuen,zoals je een camping op komt en daar dan een konijn je welkom heet ,nou daar had hij dus geen zin in............jammer voor de kindertjes.

Met Veer gaat het prima is druk op haar manier,op school om de klas op te leuken ,het gezellig maken,met sporten op school,basketbal,en zumba dat vind ze heel geweldig,ze gaat steeds meer haar eigen gangetje en is een gezellige meid.
Dit weekend heeft ze bij ons gelogeerd ,bed op de grond lekker samen tegelijk met mij naar bed,samen lezen en knorren maar,een heerlijke meid.
We zijn ons wel met z'n vijven heel bewust wat er weer staat te gebeuren,maar proberen dat allemaal een eigen plekje te geven en gewoon doortegaan,hopend op weer een goede uitslag heb ik dit laatste half jaar mij zeker niet optimaal gevoelt en ben ik bang voor de uitslag,dat had ik een half jaar geleden zeker niet toen wist ik het zit wel goed maar nu is er twijfel.
Lief dagboek ik hou jullie op de hoogte liefs Marianne xxxxxxxxx

zondag 28 februari 2010.

2010-02-28T19:19:00.006Z

Lief dagboek
De vakantie zit erop,jammer het was zo gezellig,zo ontspannend,de sfeer was goed het weer zat mee en het aller mooiste wat voelde ik me goed zeg .
Ik kon me bijna geen dag ,geen moment meer voorstellen zonder vermoeidheid,zonder pijn,me rot voelen maar deze week was formidabel.
En toch had ik tot de woensdag nog gewerkt en ook de donderdag en vrijdag waren nog hectisch voor we vertrokken,Mart werkte nog de hele week en had het druk,bij Veer op school was een projectweek dus daar heb ik ook nog hand en span diensten verricht en toen vrijdag avond om 20.45 uur vertrokken we richting Oostenrijk.
Ik heb me vanaf het moment dat we op reis gingen overgegeven aan mijn vermoeidheid en heb heel veel geslapen onderweg ,af en toe werd er geroepen voor een broodje "BAL"en dan verzorgde moeder dat en sliep weer verder.
Zaterdag morgen om 7.00uur aangekomen in Oostenrijk ,toen sneeuwde het en lekker een bak koffie opgezocht en wachten tot 8.00 uur om de skipassen op te kunnen halen en ski's en boards te regelen.
Om half tien naar het appartement gereden met een uurtje zou alles schoon zijn en konden we de auto's uit laden,om half elf ging het spul richting piste en feesten maar.................
We hebben het leuk gehad,zon sneeuw en regen dat was wat minder we hebben gelukkig wat kleur op ons gezicht dat kon ik wel gebruiken en een uitgerust lijf.
De weegschaal gaf vanmorgen twee ons afgevallen,jammer ik heb mijn best gedaan maar het eten valt me soms zwaar en krijg gauw diarree maar het maakt dus niet uit of ik druk ben of niet.
Gisteren gelijk met de was begonnen,vieze stinkende skisokken die lucht is afgrijselijk maar hoort bij die week,soms hing er zo'n "ZURE"lucht in het appartement dan hing ik de sokken maar even buiten om ze sávonds diep gevroren weer op de verwarming te ontdooien en dan .........weer die lucht.
Alles is weggewassen,en morgen in de kast strijken ,dan blijven er alleen nog de mooie herinneringen,de verhalen en onze foto's .........heerlijk was het.
Voor volgende week staat er voor Bob een spannende tentamenweek te wachten,Jasper een toets herkansen en Veer begint gewoon uitkijkend naar de volgende vakantie.
Voor mijzelf begin ik morgen met mijn injectie,en eind van deze maand ga ik 24 uurs urine verzamelen,bloed prikken en een ct-scan en 12 april de uitslag???????
Lief dagboek ,Marianne

dinsdag 23 februari 2010

2010-02-23T08:13:00.002Z

Lief dagboek

We hebben voor een weekje internet in het appartement genomen eigenlijk voor de jongens maar ik heb weer even zin om mijn dagboek te vervolgen.

Alle mannen vertrekken s'morgens om half negen naar de piste de meisjes gaan een uur later,en de grote meisjes vertrekken pas als de zon gaat schijnen,ha,ha,ha.

S'middags tussen vier en vijf druppelt iedereen weer binnen moe maar voldaan,gauw de laptop aan en kijken hoeveel km er die dag geskied is.

Mart en Arie 42 km,Bob Jasper en Roel 28km,Anja enVera 20km,en de mamma's 60km bergje op bergje af gewandeld!!!!!!!!

Moe maar voldaan een heerlijke spaggetti gekookt en over en weer naar de meest fantastische verhalen zitten luisteren.

Om acht uur ging bij mij het kaarsje uit,de mannen gingen nog apres skieen bij de boven buren????????maar om tien uur hadden zij het ook bekeken en lagen de Muldertjes in dromenland.

Vandaag staan de 50 km op het program dus iedereen is al vroeg vertrokken en komen waarschijnlijk tegen vijf uur thuis vandaag,voor mij even tijd om in alle rust deze blog te schrijven.

Gisteren al wandelend de bergen in genietend van de mooie natuur,de rust,de stilte het weidse van dit prachtige land de zon de sneeuw slaat toch die angst weer om mijn hart ,volgende maand beginnen de onderzoeken weer hoe staan de zaken ervoor,waarom heb ik me zo afschuwelijk gevoelt en ben nog niet optimaal.

Het eten valt mij vooral erg zwaar,geregelt diarree,dat is niet goed we zullen het in April allemaal weer weten.

Hilda en ik gaan straks weer lekker wandelen ergens een koffie scoren ,uitrustten en weer verder,we kletsen wat af,echt heel gezellig soms worden we opgepiept door een van de kinderen waar zijn jullie,in hun gedachte zitten wij altijd ergens en zijn wij ook niet sportief nou ze moeten maar eens een dagje met ons mee trippelen dan piepen ze wel anders.

Jasper heeft vandaag met een knul van het CIOS afgesproken en gaan gezellig met z'n allen op pad,Bob en Roel zijn aan het stunten met de snowboards veel lol dat zien we wel aan de foto's en filmpjes ,Jasper skied die heeft na een dag zijn board ingeruild want dat kan hij wel hmmmmmmmm.............................

Anja en Vera gaan samen op pad en zoeken ons af en toe op.gezellige meisjes.

Lief dagboek tot ziens Marianne

Zondag 21 februari 2010

2010-02-21T21:44:00.004Z

Lief dagboek.

He,he hoor ik iedereen denken hier ben ik weer na bijna twee maanden.

Ik heb in een gigantische dip gezeten vanaf begin december tot ongeveer twee weken geleden.

In december begon ik met afvallen,niet voor de fun maar ja gewoon spontaan eerst twee kilo,toen drie ,toen vier kilo,ik dacht dit gaat absoluut verkeert,met zorgen overspoelt en angst in mijn ogen naar de huisarts gegaan,meid wat zie jij eruit dat hoefde hij niet te zeggen dat hoorde ik zo onderhand van iedereen die ik tegen kwam.Met spoed bloed prikken,oke daar ging ik weer ziekenhuis in ,om 11.00uur bloedprikken niet nuchter dus en om 16.30uur de huisarts al aan de lijn.HB aan het zakken en een bloedsuiker van 3.3m/moll.

Wat kunnen we hieraan doen????????????????even aankijken was het motto!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Januari vijf kilo afgevallen en schommelende bld.s waardes,heel ellendig voelde ik me maar daar in tegen ging hetwerk geweldig ondanks dat ik hondsmoe was.

Ik had in Januari nog een telefonische afspraak in het Erasmus mc met dr.de Herder maar die moet nu nog bellen inmiddels ben ik twee kilo aangekomen en voel me goed hoe wat en waarom weet ik ook niet maar zo is het......................................

Iedereen die zich ernstig zorgen om mij heeft gemaakt ,ik ben weer uit het dal aan het klimmen,ik hou van dit leven,ben trots op mijzelf en ben God dankbaar dat ik weer verder mag hoe dan ook.

Ben nu in het prachtige Oostenrijk aan het uitrustten van het vele werken,geef mijn lichaam rust die het zo nodig had en geniet van mijn stoere kinderen en lieve man maar ook van onze fantastische vrienden waar we voor de tiende keer mee op wintersport zijn.

Tot gauw liefs Marianne

woensdag 23 december 2009

2009-12-23T19:51:00.003Z

Lief dagboek.
Het einde van het jaar is weer inzicht,ook dit jaar is omgevlogen.
Met de nodige ups en downs hebben we het leven weer met beide handen aangegrepen,vanaf maart heb ik weer gewerkt en vraag soms niet hoe maar het is gelukt.
De afgelopen twee weken ging het lichamelijk gezien steeds rotter,ik sliep slecht,ik at slecht,heel veel hoofdpijn,ontzettend moe,vaak naar de toilet,afvallen en me heel eng voelen.............heel verdrietig...........
De zorgen maken een wrak van mij,het ging zo lekker misschien te,dus vorige week naar de huisarts die schrok zich ook een ongeluk hoe ik eruit zag ik moest direkt naar het ziekenhuis bloed prikken en sávonds belde hij mij mijn hb gehalte is aan het zakken dat was al in november maar is nu nog lager en mijn bloedsuiker spiegel was te laag,en ik weet dat de sandostatine injecties die ik krijg diabetes kunnen veroorzaken.
Al met al waardeloos dus ,en dan gaan mijn hersens weer op volle toeren en wat nu???????????
Proberen goed te eten,fruit en rust nemen vooral dat ,oke voor iedereen vrij simpel maar voor mij gewoonweg waardeloos.
Vooral in deze periode van gezellige bezigheden niet kunnen doen wat ik graag zou willen doen.
Eigenlijk doe ik alles wel maar op laag niveau,gedoseerd blhhhhhhhhhhh,ik baal erzo van.
Vorige week stond er een dag kerst shoppen met drie vriendinnen op de planning nou dat ging niet goed,ik zag eruit als een witte kerstengel en viel bijna tussen de kledingrekken inmekaar.
Naar huis,op de bank en huilen maar want dit wil ik niet,en iedereen zal wel denken mens maak je niet druk je doet genoeg nou zeg dat maar even niet ......................foute opmerking!!!!
Natuurlijk doe ik genoeg ,maar juist die gezellige dingen breken mij dan op.
Vera en ik hebben samen de kerstboom gehaalt en versiert,ook voor haar kamer,het huis is gezellig,de boodschappen zijn binnen,het kerstfeest kan beginnen,ik moet tweede kerstdag werken en oud en nieuw .
Mart is volgende week een weekje vrij hopelijk gaat het dan met mij ook weer wat beter,we houden de moed erin.
Wij hebben ontzettend veel kaarten gekregen,heel lief allemaal,sommige met een gedichtje,of zomaar een paar regeltjes ,bemoedigend,hartverwarmend.
Deze sprak mij erg aan voor dit moment:

Here til mij op
hoog boven alle vragen.
Here til mij op,
en neem mij bij de hand.
Als ik val,Here,wil
mij dan dragen,
draag mij door storm
en tegenwind
aan land........

Lieve allemaal,veel goeds voor 2010 een goede jaarwisseling en tot volgend jaar liefs Marianne

zondag 6 december 2009

2009-12-06T11:38:00.004Z

Lief dagboek.
Vera is gedichten aan het maken en af en toe krijg ik er een toegestopt.
We hebben vorige week zondag haar elfde verjaardag gevierd,was heel gezellig,druk,ze is in iedere geval goed verwent.
Het wordt een hele dame,gezellig maar ook heel lief,maar vooral bezorgt en een echt gevoels mens.
Maar ze kan ook behoorlijk kattig zijn,vooral tegen haar broers.............
Ik merk ook nu ze ouder wordt dat ze zich heel bewust is van mijn gezondheids toestand,iedere dag vraagt ze wel een keer,mam gaat het goed,soms baal ik daar van maar zo is het wel en ik geef haar ook eerlijk antwoord.
Ik hoef daar ook niet om heen te draaien want als ik naar mezelf kijk in de spiegel schrik ik ...........de laatste weken gaat het slecht met mij lichamelijk dan ik val af,heb pijn en ben soms heel moe maar ga door.
Ik werk veel,dat is geestelijk heel boeiend,heel veel nieuwe bewoners weten niets van mijn achtergrond dat is prettig maar degene die het wel weten schudden hun bezorgde hoofdjes,maar ik ga,lach,verzorg,kan soms alle vernieuwingen niet rijmen met mijn gevoel ,laten we er voor de mensen gewoon zijn en niet al die regels veranderen ook de wisselingen van nieuwe collega's ,maar oke we hebben een leuk team en we gaan ervoor maar naar alle waarschijnlijkheid wel tegen mijn gezondheid in.
Zo voelt het op dit moment,meld je ziek wordt zo makkelijk gezegt dat heb ik een keer gedaan eind april 2007 toen voor een jaar,toen verlangde ik weer om te gaan werken en nu,soms denk ik nog wel eens aan het gesprek met dr.de Herder ,afkeuren zeg het maar ik schrijf het wel op...........nee,ik ga ervoor............en ik ga er ook voor met al mijn energie en liefde en vooral de kracht van God kan ik het maar vooral de steun van Mart .
Mart zegt heel vaak ik bewonder je maar gaat het zo nog wel langer ,en soms zegt hij helemaal niets maar dan weet ik wel genoeg.
Er komt een prachtige tijd aan,de kerst de kinderen fijn vakantie,Mart ook een weekje vrij ,gezellig met familie en proberen wat uitterustten,lief dagboek ............................liefs Marianne

dinsdag 17 november 2009.

2009-11-17T20:14:00.002Z

Lief dagboek.
Even een Mulder bericht,de ziekenhuisperikelen zijn gelukkig weer achter de rug.
Mart z'n ogen staan mooi"HORIZONTAAL" na de operatie was het eerste wat hij zei dit nooit meer,alles was voor de tweede keer dus hij wist precies wat er zou gaan komen.
Die prikken waren nu verschrikkelijk pijnlijk geweest en er zat nu veel meer vocht ophoping dan de vorige keer maar het resultaat mag er wezen.
En Bob is heel blij nu eindelijk zonder pijn door het leven,hij is begonnen met drie maal een kwartier met 2kg. trainen aan zijn been en hoopt volgende week weer te starten met voetbaltrainen.
Al met al twee gelukkige mensen,en met mij gaat het prima,veel werken,cursus maar zo na vier avonden werken heb ik het wel weer even gehad dan is het over en uit.
Ik heb wel een enorme bloeduitstorting op mijn "heup"een prikaccident,lekker zeg ziet er niet uit,ik word iedere drie weken nog steeds geprikt intra-musculair maar deze PRIKMUTS bedacht in mijn heup te prikken....................pijnlijk ...............
Nu na ruim een week is het zwart,blauw,rood,groen en geel geweest en nog steeds en er zit een verdikking ,fijn he
De jongens zitten in een spannende fase ,tentamens ,studie punten behalen maar het gaat goed met ze.
Jasper heeft wilde plannen ,gaat als alles doorgaat de kerstvakantie naar Oostenrijk,leuk dat je dat als student kan doen,met een mede student en voor de zomer staan er 9 weken stage op het programma ook in Oostenrijk.
Vera is druk met de voorbereidingen voor haar verjaardag,leuk maar een echt meisje ,een verlanglijstje ,de taart nou ja wel weer een leuke tijd.
Verder even geen nieuws meer ,liefs Marianne

maandag 2 november 2009.

2009-11-02T13:37:00.003Z

Lief dagboek.

De uitslag is gelukkig weer positief ,ik had niet anders verwacht .............maar.............

Het blijft toch weer spannend zo'n bezoek aan het ziekenhuis,hoe gaat het Mw.Mulder ,nou kan niet anders zeggen dan prima,ik voel me goed........hoe is het met de pijn,geregelt vooral met warm eten geeft dat een vervelende druk,met mijn ontlasting gaat het ook niet altijd even soepel,maar voor de rest mag ik niet klagen.

Nou dat is mooi,dat laat de ct scan ook zien alleen hb gehalte is wat te laag eventueel staaltabletten is geen optie omdat de ontlasting al zo hard is we kijken het een half jaar aan en dan een infuus !!!!!!!!!

Moet ik mijn verdere leven die injecties blijven gebruiken...............stil.............waarom???????

Het zijn vreselijk pijnlijke prikken ,iedere drie weken zie ik er als een berg tegen op maar oke als het moet,ja daardoor leeft u nog...................

Oke ,duidelijk .

Over een half jaar terug,weer bloed,urine en een ct scan en over een jaar de sms scan maar dat is pas oktober 2010.

We hebben weer even alles duidelijk gekregen,met je neus op de feiten,ik weet het allemaal wel maar stop het soms heel ver weg....................

Een ding weet ik wel,dit half jaar heb ik er weer bijgekregen,en ga ondanks het "zwaard"wat boven mij hangt toch weer vol goede moed verder,Mart ging mee en is mijn maatje ,steunt me ,maar roept mij ook af en toe tot denken,ho tot hier en niet verder .

Nu ga ik zo werken voor de derde avond ,maar baal dat ik nu niet even samen met ons gezin mag zijn,ben eigenlijk moe van deze dag.................

Van Jasper kreeg ik mooie rozen,ik ben een dankbare moeder met dit geweldige gezin en ontzettend lieve man ................ik hou van jullie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!liefs Marianne

30 oktober 2009

2009-10-30T20:14:00.002Z

Lief dagboek.

Het wordt weer een spannend weekend,eigenlijk is het de hele week al onrust in mijn lichaam al wil ik daar niet aan toe geven toch gebeurt het met je???????

Wat zo'n uitslag toch weer aanricht,een hoop stress dat ten eerste,en ten tweede het weer bewust worden van de ziekte die er is maar niet meer in het middelpunt staat alhoewel...............

Op dit moment wel het middelpunt dus ,maar alles in de wereld draait gewoon door zo is het leven, soms snap ik er ook helemaal niets van ,ik draai ook weer gewoon,deze maand 19 avonden gewerkt "niet normaal"maar wel gewoon gedaan met veel plezier.

En de aankomende maand staan er niet veel minder op de agenda dus de uitslag moet gewoon goed zijn.

Toch is de onrust in hoge mate aanwezig en voel mij daar niet al te prettig bij ,ook bij Mart begint de onrust te knagen maar wij zijn deze twee jaar door de strijd heen gestreden en gaan ook deze uitslag tegemoet met vertrouwen ,hoop en vooral onze liefde.

De kinderen gaan zo hun weg,we praten er weinig nog over dat is maar goed ook hun veilige leven gaat gelukkig gewoon verder.

Bob is goed herstellende van zijn knie operatie de knie is nog wat dik maar de pijn is bijna verdwenen en dat was de bedoeling.

Het weekend ga ik werken,en maandag om 10.00 uur is het zover tot dan liefs Marianne

zaterdag 24 oktober 2009.

2009-10-24T19:43:00.002Z

Lief dagboek.

We hebben de operatie van Bob ook achter de rug,alles is meegevallen en het revalideren kan beginnen.

Het was woensdag in de vroege morgen dat Bob en ik samen vertrokken naar het ziekenhuis.

Om 7.00 uur moestten wij ons meldden,en om 7.30 uur begeleidde ik Bob naar de o.k.

Eerst nog even de laatste mode uitvoerend(blauwe o.k jurk) aan een sok en wat viltstift op zijn linker knie en daar ging hij heel stoer als eerste patient voor deze morgen en ik droop af naar huis,leeg ...........het donker in thuis komend eerst Joep uitgelaten ,daarna met Veer wachtend op telefoon uit het ziekenhuis.

Om 9.oouur werd er gebelt,alles goed gegaan en kreeg ik duffe Bob aan de lijn,verstond hem bijna niet,toen de zuster nog even gevraagt of het goed was dat ik nog even langs kwam,natuurlijk was dat in orde.

Om 10.oouur met Veer op bezoek maar troffen een slapende Bob aan nog steeds in mooi blauw liggend aan het infuus.

Even bij hem staan kijken, toen hij lichtelijk ontwaakte het was hem meegevallen en had eigenlijk vreselijke honger,dat wil wel een knul van 1.90 meter 68 kg en dinsdag avond voor het laatst gegeten en gedronken.

Zijn knie was behoorlijk ingepakt,maar hij had nog geen pijn,Vera en ik zijn naar huis gegaan en we spraken af sms kontact te houden over hoe en wat!!!!!!!!!!

Nou dat heb ik geweten ,ik geloof dat hij 15 sms-jes stuurde ,het eten is niet te vr...........,de fysio is nog niet geweest,het is saai,op een bepaalt moment hoorde ik hem niet meer ,jawel hoor ......hij Sliep n.l zo reageerde hij 2 uur later.

Om half zes hebben wij hem opgehaalt,en eigenlijk gaat het heel goed,woensdag en donderdag heeft hij geregelt pijnstilling genomen maar daarna niet meer.

Hij heeft drie dagen volstrekte rust moeten nemen maar dat valt heel zwaar voor zo'n sportief mens ,vanaf vandaag loopt hij wat meer maar te lang staan lukt nog niet.

Vanmorgen is hij door zijn broer geholpen onder de douche,nou dat was dolle pret,vuilniszak om zijn been en hup onder de douche ,ik heb zijn knie uitgepakt deze ziet er netjes uit nog wat dik aan de binnen zijde maar verder netjes,daarna weer opnieuw gezwachtelt.

Vanmiddag met Mart naar de stad geweest,lekker ontspannend zo samen Veer is een paar dagen logeren,Jap voetballen en Bob hadden we met een natje en een droogje op de bank geinstalleerd.

Lekker genieten van dit vrije weekend en volgende week er weer tegen aan,hopelijk is het morgen een beetje zonniger want van dat druilerige weer wordt je niet echt vrolijk.

Ik voel me wat rustiger nu,maar deze week heeft veel spanning los gemaakt,ik voelde mij donderdag en vrijdag heel nerveus,ik word er gek van dat overheersende gevoel in mijn lichaam ,dat gevoel mag niet de overhand hebben maar het gebeurt..............

Nog een week in onzekerheid maar vol vertrouwen!!!!!!!!!

Lief dagboek ,Marianne

dinsdag 20 oktober 2009.

2009-10-20T06:53:00.003Z

Lief dagboek.
Even weer mijn frustatie opschrijven van het afgelopen ziekenhuis bezoek.
Maandag 19 oktober 11.15 uur de ct-scan,half uur van te voren aanwezig zijn en Nuchter!!!!!!!
Dat is al niks voor mij eerst eten dan de deur uit,maar oke dat hoort erbij,Vera ging voor het eerst met mij,zij keek haar ogen uit.
Alles ging keurig op tijd,halve liter contrast vloeistof drinken,daarna infuus en direkt onder de scan.
Die scan duurt hoog uit 10 minuten,het akeligste vind ik als ze ook nog door het infuus contrast laten lopen,je voelt je heel warm worden van je kruin tot aan je tenen.
Het lijkt net of je in je broek plast,infuus eruit en je kan weer verder met "pluk de dag"!!!!!!!!!!!!!!!
En dan begint het met mij............................
Zón dag is zo beladen ,ik word geconfronteerd met de kanker die ik eigenlijk heel ver weg stop dat halve jaartje dat ik weg mag blijven.
Ik leef weer bijna normaal iedere drie weken die injectie om te leven zonder zo weinig mogelijk klachten dat hoort nu bij mij net zoals iedere morgen mijn tablet voor de schildklier maar "niet"de kanker.
En daar is dan dat akelige gevoel weer ,ik heb een heel verdrietig gevoel over mij dan en zou het liefst alleen weggaan.
Ik krijg er de kans niet voor want het is herfstvakantie ,er wordt dus gewoon over de zaken heen gewalst.
Maar mijn lichaam komt toch echt in opstand,sta stil bij de feiten en ben wanhopig verdrietig.
Het is nog even twee weken blijven adem halen en 2 november hoor ik de uitslag naar mijn idee moet die goed zijn ,want over het algemeen voel ik mij prima.
Wat zit een mensenleven toch vreemd in elkaar van de een op de andere dag is de kanker weer in je "leven".
Het is wat een vrouw mij vorig jaar schreef uit Aruba ,zij had de zelfde vorm van kanker en kwam een maal per jaar naar het Erasmus MC voor onderzoek ik haal het uit de kast voor een week en daarna stop ik het weer gauw op de plank in de kast weg!!!!!!!!!!!! Ja zo doe ik dat ook maar,maar het verdriet was toch weer even aanwezig.
Ik heb gelukkig goed geslapen vannacht en ga vandaag met een vriendin en Veer naar de bioscoop en een hapje eten ergens en lekker kletsen daar heb ik behoefte aan .
Gisteren avond heb ik samen met Mart een lange wandeling gemaakt met Joep achter de voetbal velden van de jongens prachtig slenterend door de herfstbladeren ,geweldig zo samen ,hand in hand ,samen in het verdriet maar ons leven is intenser geworden na dit alles dat neemt niemand meer af .
Ik besluit vandaag met een lied:

Lied 437
Vernieuw Gij mij,o eeuwig licht.

Wees Gij de zon van mijn bestaan,
dan kan ik veilig verder gaan,
tot ik U zie,o eeuwig Licht,
van aangezicht tot aangezicht.

Tot gauw liefs Marianne

dinsdag 13 oktober 2009

2009-10-13T19:16:00.005Z

Lief dagboek.
Hier ben ik eindelijk weer ,hoor ik iedereen zeggen dat betekent gewoon dat het heel goed gaat met mij.
Ik heb het vreselijk druk ,werk veel en onderwijl ren ik ziekenhuis in en weer uit!!!!!!!!!!!!!
Niet alleen voor mijzelf,maar ook voor mijn mannetje,mijn jongste knulletje,en mijn schoonmoeder.
In September zijn we lekker met ons gezin nog eventjes een weekend in Ouddorp geweest,prachtig weer gehad lange wandelingen gemaakt,uitgeslapen,uitgerust,er weer tegen kunnen ,de batterij opgeladen .
Deze maand staat inderdaad in het teken van onderzoeken,zo ben ik gisteren begonnen met het vol plassen van containers tot morgen vroeg,dan naar het Erasmus voor een bloedonderzoek en de piesflessen inleveren.
Maandag a.s gaat ik de ct-scan in om 11,15 uur dit keer nuchter waarom .........geen idee,Vera gaat met mij mee zij vind het wel spannend en daarna gaan we lekker stadten want het is herfstvakantie.
En jawel dinsdag morgen mag ik weer een leuk bezoek brengen bij de gynaecoloog,waarom......ik hou het maar op de overgang ,,lekker jong toch ook dat kan maar weer achter de rug zijn,ha,ha.
Woensdag ik praat nog steeds over volgende week komt er eindelijk voor hem een tijd aan om zonder pijn door het leven te gaan.
Er wordt een of ander vlies uit zijn knie gehaalt wat deze pijnen veroorzaakt,een week niet lopen,nou dat is voor Bob geen probleem op de bank languit ,laptop op schoot nou die komt die week wel door.
Twee maanden niet voetballen ,Bob gaat zich vast en zeker laten verwennen .
Twee November hoor ik de uitslag van mijn onderzoeken,ik ben heel benieuwd,voel me prima als ik maar mijn rust neem.
Vier November wordt Mart weer geopereerd aan zijn ogen,dit moet opnieuw gebeuren helaas voor hem maar het is garantie werk.
Wat eerst zijn luie oog was is nu een prachtig openstaand oog ,en zijn normale oog lijkt nu een lui oog ,dus afwachten maar .
Maar voor de rest met ons gezin gaat het prima,Jasper maakt hele lange dagen in Goes maar heeft het goed naar zijn zin en Vera flierefluit.
Nog even over mijn schoonmoeder,zij is zaterdag opgenomen in het ziekenhuis met een T.I.A,dat was behoorlijk schrikken ,het gaat nu goed met haar ,ze heeft nog wat kracht verlies in haar arm en ze loopt wat vreemd maar morgen heb ik nog een gesprek en krijgen we nog wat uitslagen over vaat onderzoeken te horen.
Maar hoe dat straks thuis allemaal moet gaan dat zien we wel.
Lief dagboek tot ziens liefs Marianne.

vrijdag 18 september 2009

2009-09-18T08:42:00.003Z

Lief dagboek.
Er is weer van alles te vertellen,Mart is voor controle naar de oogarts/plastisch chirurg geweest vorige week en moet zoals gedacht nogmaals geopereerd worden.
Hij dacht zelf aan een oog maar helaas beide ogen moeten nogmaals gedaan worden,gelukkig is het garantie werk want van deze kosten wordt je niet vrolijk.
Een paar weken wachttijd en dan weer als BATMAN of ZORRO door het leven ach ja wie mooi wil zijn moet een paar .......maanden voor ... lopen!!!!!!!!!!!!!!ha,ha,ha.
Volgende week heeft Mart heerlijk een weekje vrij dan gaan we nog wat verven in huis en nog een heerlijk lang weekend erop uit.
Bob is afgelopen week voor de mri scan geweest dat viel voor hem gelukkig mee wel een krappe bedoening in zo'n ding zei hij na afloop maar vond het niet eng ,hij weet nu wel waar ik geregelt in moet liggen en dat lange stil liggen was ook afzien.
Hij had een cd meegenomen van Michael Jackson ,zo had die radioloog gezegt ,je gaat toch niet moonwalken he ??want hier moet je stil liggen,ja,ja.
Vrijdag de 25ste horen we de uitslag,we zijn zeer benieuwd,wordt het opereren of .....afwachten maar.
En Jasper is deze week in de Ardennen geweest,ik heb twee sms berichten gehad,een heey mam het is hier onwijs gaaf wel veel regen,en een heey mam alles is bagger de tent van binnen en buiten die moeten we maar even opzetten maar het is gaaf.
Vanavond komt hij thuis met de bagger bende,dood versleten denk ik,douchen en z'n bed in.
Morgen horen we de verhalen ,en wat de tent betreft is het mooi weer om hem goed te laten drogen.
Ik heb deze weken heeeeeeeeeeeeel veeeeeeeeeeeel gewerkt en Mart doet het huishouden de taken zijn omgedraaid gewoon geweldig mijn hulpje.
De was en strijk zijn mijn ding en de boodschappen maar ramen zemen ,de stofzuiger en de plee's zijn even zijn taak en dat gaat klasse ,en als ik werk kookt hij.
We hebben altijd alles samen gedaan maar het grootste gedeelte van het huishouden kwam op mij neer , maar dat kan ik lichamelijk niet meer trekken,en dat kan ik nu eindelijk na ruim twee jaar loslaten.
Op het ogenblik heb ik toch ook wel meer pijn,ik moet echt gaan overleggen voor sterkere pijn medicatie als ik in november weer voor de uitslag kom.
Ik ben ook wel heel benieuwd wat de scan laat zien want ik heb wel heel veel van mijn lichaam gevergt,ondanks de rust pauzes die ik iedere dag inlas.
Het is een zeurende pijn waar ik op dit moment nu ik zit te schrijven erg chagrijnig van wordt ,maar daar wil ik boven staan dus is er een remedie,met Joep naar buiten en genieten van de warmte van de zon en de herfst kleuren in het park en denken aan het weekend wat weer voor ons ligt.
Ik neurie en zing in mijn hoofd waar ik blij van wordt en praat in gedachte met God en probeer zo een antwoord te krijgen op de vragen die misschien achter deze pijn schuilen.
Ik zet een mooie cd op en geniet,ga Veer uit school halen ,die glimlach van haar,ik hou heel veel van jouw lieve mammie daar wordt je warm van en vanavond die grote kanjer weer naast mij op de bank al hoewel ik een klein beetje op de tweede plaats begin te komen maar dat zit wel goed .
Lief dagboek ,Marianne

maandag 7 september 2009

2009-09-07T18:23:00.004Z

Lief dagboek.
Na twee weken geen bericht dan zeker een goed bericht.
Eigenlijk loopt alles zo een heel gewoon gangetje,druk hard werken een voor een de kinderen weer naar school,de sporten zijn weer begonnen,Mart zijn ogen goed herstelt,Veer op werkweek geweest ja dat is het wel zo'n beetje.
Op mijn werk zijn ook behoorlijk wat stress factoren geweest,veel ziekteverzuim,vakanties,ontslag maar al met al weten wij het met een goed team draaiende te houden en ook ik neem daar deel in.
Soms loop ik zo heerlijk achter mijn pillenkar te dromen hoe ik dit toch maar weer voor elkaar heb gefixt,en dan heb ik mooi maling aan al die goed bedoelde en welgemeende adviezen van iedereen en mijn lichaam geeft geregelt aan ho............nu niet verder en toch iedere keer herstelt het zich weer positief ,daar ben ik zo dankbaar voor.
Ik wil mij zeker niet bewijzen,maar wil nog zoveel binnen mijn werk betekenen ,vooruitkijken,meedenken in alle nieuwe theorien die ze binnen de zorg aan het bedenken zijn ,daar wil ik ook nog steeds mijn steentje aan bijdragen.
Deze maand draai ik ook zo af en toe weer een oude dienst van mijzelf tot elf uur,dat is lang ,dan krijg ik een knagend gevoel in mijn onderbuik,krampend,en stekend en dan is het punt weer bereikt.....
Soms denk ik dat dat mijn lever is maar dat is een hersenspinsel dat weet ik niet zeker maar straks gaat die vraag wel weer mee als ik voor de uitslag moet.
In oktober ga ik de molen weer in dat wordt weer spannend ,niet alleen voor mij,maar voor iedereen, die ziek zijn met mij,er is alweer een half jaar voorbij,waar blijft de tijd toch.
Vanmiddag lekker met Jasper wezen lopen in de grienden,hij moest zijn berg-schoenen inlopen want a.s maandag gaat hij in de Ardennen feesten............de eerste schoolweek ,rugzak mee,tent mee om 10.00uur op station Maastricht staan en dan met de bus verder.
Een klim en klauter week,raften,lopen en gaan hij heeft er weer helemaal zin in.
Bob is nu voor de tweede week aan de gang ,voor hem een examen jaar en nadenken over een vervolg opleiding,misschien dat hij het al weet iets administratiefs,de handel-kant we zien wel.
Eerst heeft hij nog iets spannends te verwachten,volgende week moet hij een mri scan van zijn knie laten maken op verdenking van een scheurtje aan de binnen meniscus.
Hoe dat af gaat lopen horen we een week later,en Veer is net terug van haar werkweek heeft het heel leuk gehad.
Morgen ga ik met Mart mee naar de oogarts om te kijken of beiden tevreden zijn over het resultaat,als het aan Mart ligt moet er een oog over gedaan worden,deze staat wat minder open als de ander.
Nu even twee avonden vrij en dan weer twee werken en dan heerlijk een lang weekend vrij,lief dagboek tot ziens,Marianne

zondag 16 augustus 2009.

2009-08-16T14:52:00.004Z

Lief dagboek.
Mijn vakantie zit er alweer op ,ben het al een klein beetje vergeten,deze week vijf avonden gewerkt om mee te beginnen.
Heel druk gehad,tussendoor ook Veer haar kamer geverft van zuurstok rose naar wit/grijs,het is ontzettend leuk geworden al zeg ik het zelf.
Maar Veer heeft zelf ook even hard meegewerkt,bij Ikea nog wat nieuwe accessoires gekocht ,een nieuwdekbedovertrek ziet er gewoon geweldig uit.
Vrijdag avond was ik zo vreselijk moe,had ik erge hoofdpijn was ik weer over mijn grens gegaan van TE DRUK doen leer ik dit ooit nog eens af..................
Maar het werk is zo leuk,en ik weet dus ook de concequentie.
Vorige week met opa en Veer naar de kinderdijk gevaren was een bloedhete dag ,geweldig om op het water te zijn,de kinderdijk vond ik niet zo schokkend behalve de dozijn chinezen die er met parasolletjes liepen te fotograveren,echt lachen.
Deze week is de laatste alweer voor Vera dan zit de schoolvakantie erop,de jongens hebben nog twee en drie weken vrij maar werken allebei heel hard.
Dit weekend ben ik wel weer aardig bijgetankt en kan ik er morgen avond weer tegen,zometeen krijg ik mijn injectie ,hopelijk voel ik mij morgen dan wat sterker en kan ik erweer tegen aan.
Vanmorgen samen naar de kerk geweest,een vreemde dominee maar een man die je moest aanhoren en zeker het eind van zijn verhaal ,de slotconclusie daar konden wij wat mee vanaf je geboorte tot aan het graf en ook daarna in de hemel waar het licht schijnt daar is de Heer Hij reist met je mee je leven lang over bergen en door dalen.
Ik heb bergen gezien maar ook vreselijke dalen en nu op dit moment zweef ik op adelaarsvleuglen en voel mij vooral heel gelukkig als mens maar vooral als moeder van mijn drie geweldige kinderen die samen met mij soms meehuilen als ik zo doodvermoeid mijn weg weet te gaan.
wij zongen Psalm 139:

Gij zijt zo diep vertrouwd met mij:
wie weet mijn wegen zoals Gij?
Gij kent mijn leven woord voor woord,
Gij hebt mij voor ik spreek gehoord.
Ja overal,op al mijn wegen
en altijd weer komt Gij mij tegen.

Lief dagboek ik schrijf gauw weer,Marianne

Dinsdag 4 augustus 2009

2009-08-04T16:58:00.003Z

Lief dagboek.
De operatie weer achter de rug en er een mooi ventje voor terug gekregen.
Woensdag 29 juli dus morgen een week verder en je ziet al duidelijk verschil hoe ze het luie oog hebben gelift.
Geweldig nu zie ik na 27 jaar twee blauwe ogen die mij beide aankijken,over zes weken moet hij terug naar de plastisch chirurg om te beoordelen hoe beide heren het resultaat vinden.
Tijdens dat Mart geopereerd werd heb ik twee staar operaties gezien,Mart zijn operatie was te bloederig dus dat mocht niet.
De operatie heeft een uur geduurd ,daarna een bakkie koffie en toen met twee al aardig gezwollen ogen op huis aan.
Thuis gekomen moest hij om het uur een kwartier koelen en dat twee dagen lang behalve de nacht.
Dat is heel goed gegaan,we hebben van iedere dag een foto gemaakt een heel lugubere daar lijkt het op zo'n opsporings foto van politie berichten,zo'n drenkeling..............vreselijk!!!!
Gisteren zijn de hechtingen eruit gegaan,met het blauwe valt het ontzettend mee ,hij is er zelf ook al heel blij mee.
Mart is maandag weer met werken begonnen,en ik geniet nog van deze mooie zomerse dagen,vandaag met Veer wezen fietsen,vannacht blijft haar vriendin logeren en morgen naar het zwembad en voor donderdag staat er een boottocht op naar kinderdijk al met al vast nog wat leuks in het vooruitzicht.Liefs Marianne

woensdag 29 juli 2009.

2009-07-29T18:41:00.005Z

Lief dagboek.

Zo deze dag is ook weer achter de rug en twee blauwe ogen rijker.

Mart is vandaag geopereerd aan een kosmetische ooglid correctie aan beide ogen en ziet er behoorlijk opgezwollen uit en heel blauw!!!

Het is allemaal erg meegevallen ,de ingreep bedoel ik dan want het ziet er eerlijk gezegt nu niet uit,maar oke zaterdag hebben wij een piratenfeest met dresscode "PIRAAT'nou dat kan ik iedereen vertellen de eerste piraat zit hier in de kamer.

Gelukkig heeft Mart nog drie dagen kunnen surfen ,anders is zijn zomervakantie zo voorbij,want nu moet hij ieder uur een kwartier koelen om zwelling enigzins tegen te gaan en niet zwaarder dan 10 kg. tillen vanaf morgen.

Maandag gaan de hechtingen eruit en hopelijk zien we dan ook het resultaat hoe het moet gaan worden.

Maandag zit zijn vakantie erop,ik heb nog een weekje en hopelijk kan ik met de kinderen er nog op uit trekken als het mooi weer is.

Joep is gisteren weer naar de plukker geweest,hij ziet er voortreffelijk uit voor 35euro is hij weer het reutje...................wat doet die knuppel ,ik haal hem op en dan ruikt hij zo lekker net een baby,ja,hoor onze teckel springt zo in het park de sloot in..............onder het kroes en stinkend ging hij mee naar huis ,leuk zo'n hond.

Maandag heb ik mijn injectie gekregen,deze was zeer pijnlijk,ik ga er steeds meer tegenop zien,hoe dat komt geen idee.

Ik heb nu ook een blauwe bil,en ben ontzettend moe daar baal ik vreselijk van,waarom...................

Vandaag ook behoorlijk veel pijn in mijn buik en een zware hoofdpijn maar dat komt waarschijnlijk ook van de spanning voor Mart.

Ik moet het toch ergens op gooien,morgen weer beter.

Lief dagboek,liefs Marianne

zaterdag 25 juli 2009

2009-07-25T18:07:00.005Z

Lief dagboek.
Een midweek Limburg zit er weer op,het weer was als volgt tussen de buien door was het even droog ,scheen de zon en trokken we erop uit.
Twee mooie dagen,twee verregende dagen maar veel lol.
Het huisje was om depressief van te worden,zo donker maar wij hebben natuurlijk drie zonnetjes dus licht genoeg.
Iedere dag lekker wezen zwemmen,een boek gelezen,gewoon even eruit en de gedachten aan de kant al moet ik eerlijk bekennen dat mij dat niet gemakkelijk afgaat.
Mijn gedachten slaan op dit moment behoorlijk op hol,ik heb veel problemen met mijn gedachten,kan ze niet genoeg onder controle krijgen.
Gelukkig slaap ik heel goed,en rust ik lekker uit.
Joep heeft een geweldige logeerparty achter de rug,is blij weer thuis te zijn ,komt ook helemaal tot rust,want bij zo'n ADHD logeerhuis wordt je gek!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Vera is vandaag op logeerpad in Dordrecht bij haar vriendin Thirza,en wij genieten nog van een paar mooie zonnige dagen in en rondom ons huis.
Vandaag verf gehaalt om Veer haar kamer optefrissen,grijs/zwart/wit moeten de kleuren worden.
Mart wit deze week haar kamer alvast dan kan ik met muurverf aan de slag.
Woensdag krijgt Mart een ooglidcorrectie,hij heeft al geruime tijd last van zijn contactlenzen en hopelijk wordt dit probleem verholpen.
Even een weekje met twee blauwe ogen mag de pret niet drukken.
Lief dagboek tot gauw liefs Marianne

vrijdag 17 juli 2009

2009-07-17T19:25:00.007Z

Lief dagboek.

Wij hebben vakantie,en gaan daar zeker van genieten.

Niet zo als anders,de gang vol tassen,Joep er boven op want stel je voor dat we hem vergeten maar relaxen en van de tuin genieten ,de fiets pakken en erop uit trekken.

Zo wie zo staat erop het program een paar dagen Limburg,en een oog operatie..........

Voor de rest valt de injectie van mij midden in de vakantie dus echt veel plannen heeft ook geen zin of ik moet die spuit meenemen en mij op het vakantie adres bij een ziekenhuis meldden maar dat gaat mijn gevoel te buiten,dat is mijn trots,ik wil dat gewoon nog niet dan maar de vakantiedagen om mijn injectie plannen ja hoe je het went of keert ik word er driewekelijks mee geconfronteert.Met mijn kanker.

Jasper heeft zijn rapport opgehaalt,na een jaar van zweten en zwoegen heb je het gered staat erop geniet nu van je welverdiende vakantie.

Hij gaat nu voor buitensport instructeur verder dus vanmiddag een mega rugzak aangeschaft,ja,ja kost gelukkig niet zoveel allemaal en begin september moet hij zich meldden op station Maastricht voor een kamp.

Maar ook hij gaat genieten van zijn vrijheid,hij ziet er moe uit en is ook werkelijk niet vooruit te brandden.

Vera en ik zijn druk met de voorbereiding van een piratenfeest,echt lachen die Veer,vanmiddag naar een feestwinkel geweest om het een en ander aanteschaffen.

Onze ideeen lopen nog al uiteen,maar we komen er samen wel uit hoop ik.

De foto's volgen tegen die tijd wel,we gaan met z'n drieen want de boy's vinden zo'n verkleedpary niet zoveel.

Ze moeten wel om ons lachen wat we allemaal aan het goochelen zijn.

Ik heb de afgelopen periode veel gewerkt,extra diensten en eigenlijk ging het heel goed als ik maar veel rust neem tussendoor.

Nu ga ik alleen maar genieten ,hopelijk van het mooie weer ,van mijn fijne gezin lieve man en ondeugende hond.

Gedicht:

Een God,die je peilloos kent.
Niets van jouw ontgaat Hem.

En het treft Hem-
Jouw verdriet is Zijn verdriet.

Oneindig teder omgeeft Hij je,
draagt Hij je.

Hartverwarmend God is Hij voor je.

Lief dagboek,voor iedereen een fijne tijd gewenst,liefs Marianne.

vrijdag 10 juli 2009.

2009-07-10T18:44:00.005Z

Lief dagboek.
Ook onze Jap heeft het gered,om vier uur kwam het verlossende telefoontje ,gewoon over........
Nu kan de vakantie voor de kinderen beginnen,Jasper moet van de week nog naar Goes om zijn rapport optehalen en verdere gegevens voor het nieuwe seizoen.
Opgelucht zijn we allemaal,maar vooral Jap ondanks de aanloop moeilijkheden heeft hij het toch gered.
We zijn heerlijk met z'n vijven uit eten geweest.
Ik hoop dat mijn vermoeidheid weer van voorbijgaande aard zal zijn,nog vijf avonden werken en dan echt vakantie.
Lief dagboek tot ziens Marianne

woensdag 8 juli 2009

2009-07-08T17:46:00.002Z

8 juli 2009,vandaag 44 jaar geworden,gewoon weer een jaartje ouder.
Vanmorgen lekker met mijn vriendin de hort op gegaan,de stad in naar de bioscoop,lekker onderuit met een sapje ,ontspannen ,lachen alle zorgen aan de kant.
Niet alleen zorgen maar ook grote frustaties!!!!!!!!!!Waar gaat het soms allemaal om in het leven.
Ik kreeg als kado een boekje waarin het volgende stond,
Ik heb meer VERTROUWEN
in vier poten en een staart
dan in twee benen en
een uitgestoken hand.

Het is een boekje met wijze uitspraken over honden.
Samen met Ing de stad in gegaan na de film,lekker gekletst,wijze woorden van een vriendin die mij al veertig jaar door en door kent alle liefde en verdriet meegemaakt heeft met mij,samen op school,samen blijven zitten,samen herexamen gedaan,samen op vakantie,allebei een rugzak met heel veel verdriet erin maar toch ook heel gelukkig,veel plezier als we samen zijn.
Tussen door Bob gebelt hoe zijn rapport eruit zag,he mam ik blijf zitten hoor.....................grapje ,je hart staat ondersteboven alleen de kinderen begrijpen dat niet.
Hij heeft een mooi rapport,Veer gaat naar groep 7 had een prachtige cito uitslag dus dat zit allemaal wel goed en nu vrijdag nog ,de grote dag voor de overgang van Jap.
Hij zegt niet nerveus te zijn,maar springt en doet maf door het huis heen,aandachtvraagt hij heel vermoeiend gedrag maar heel veel lol zaait hij door zijn droge opmerkingen en de plagerijtjes naar zijn broer en zus toe.
Gisteren avond om 23.30uur kroop hij als een kleine jongen tussen ons in,luister even op de msm kreeg ik te horen dat Sjouk(=zijn coach) een mail gestuurd heeft?waarover Jap..........ja dat weet ik niet,kijk dan even,waar gaat het over dan ,misschien of je door bent,gauw gekeken maar het waren andere schoolzaken,dus toch tot vrijdag avond wachten als erna half zeven niet gebelt is gaat hij door naar de twede.
Heel spannend nog,nu zijn de twee jongens lekker nog even trainen,en heb ik veel telefoontjes al met al een leuke verjaardag.
Lief dagboek ik schrijf zo vlug mogelijk na de uitslag van Jap want ik weet dat er veel mensen met ons meeleven.
Lief dagboek ,Marianne

Dinsdag 30 juni 2009.

2009-06-30T19:08:00.002Z

Lief dagboek.
Wat een prachtig weer ,zomerse temperaturen om heel blij van te worden.
Deze foto is op moederdag gemaakt door een prive fotograaf....hi,hi.
Ook toen in mei was het een mooie zondag,wij wilden graag een foto van ons gezin in blauw/wit en dan uit laten vergroten op kanvasdoek maar dat valt niet mee,de een kijkt niet,de ander heeft last van de zon ,nummer drie het haar vliegt voor de ogen en noem maar op.
Maar oke er zijn toch prachtige plaatjes gemaakt.
Op dit moment gaat het met mij redelijk,wat de pijn betreft dan,maar ik blijf problemen houden met een opgeblazen dikke onderbuik en dan vooral als ik gegeten heb??????
Een bezoek aan de arts stel ik uit,omdat ik tot oktober uitstel heb gekregen wanneer ik nu bel begint het hele circus van voor af aan.
Dus ik moet goed op mijn gewicht letten en mijn rust nemen.
Nog twee weken werken en dan lekker vakentie vieren met ons gezin.
We hebben geen plannen om weg te gaan,maar gaan zeker er wat leuks van maken als het weer maar goed blijft.
Volgende week horen we of Jap erdoor is en of Bob doorgaat naar het examen jaar nog even een weekje afzien.
Zondag vieren Bob en ik onze verjaardagen nog twee avonden werken,afgelopen zondag hebben we met z'n drieen lopen buffelen ,zwaar maar het gaf wel een kick,ik kan het nog steeds............. maar met z'n vieren sávonds is zeker voor mijn lichaam tien keer zoveel beter.
Lief dagboek ik geniet van het leven,liefs Marianne

zondag 21 juni 2009.

2009-06-21T19:34:00.003Z

Lief dagboek.
Een fijn weekend al bijna weer achter de rug,toch geprobeerd te relaxen maar uiteindelijk druk geweest.
Vrijdag avond gewerkt,vermoeid na weer drie avonden te hebben gewerkt was Jap thuis gekomen van zijn waterkamp,verbluffende verhalen van leren waterskieen,surfen,raften,kanoen,naar zeemeeuwen achter na zitten omdat ze ze uit hun slaap hielden.
Dolle pret,maar een onvoldoende houding (alleen de jongens) omdat ze de meeuwen achter na waren gegaan ,jammer, Jap is hier de dupe van verbleef gewoon in zijn tent het was n.l s'nachts.
Vrijdag heeft hij een triathlon,fiets geregelt van zijn oom de rest van de week vrij,zijn studiepunten van de laatste periode heeft hij allemaal behaalt .
Bob heeft zijn eerste stageweek erop zitten ,zal blij zijn als het afgelopen is,en dan boeken inleveren en heerlijk vakantie vieren.
Gisterenmiddag een honderd pannenkoeken staan bakken voor een kerkendag drie uur staan bakken met spek,met rozijnen en naturel.
Ze zijn allemaal opgegaan,het was een reuze gezellige bijeenkomst met nog een discussie programma met een mannetje van de deelgemeente "hoe maken we charlois veiliger"!!!!!!!!!!!!!!
Wij hebben wat argumenten aangedragen of dat hij daar erg blij van werd ,denk ik zomaar van niet,maar wij wonen er wel met alle overlast van dien.
Voor de rest vandaag eerst naar de kerk geweest,een fantastische dienst,een prachtige uitleg over de adelaarsvleugelen..........in mijn blog van misschien wel een jaar geleden heb ik daar ook wel eens over geschreven en heel in het begin,zelfs toen ik in het ziekenhuis lag,soms droom ik hier over ik geloof oprecht dat ik op adelaarsdvleugelen heb meegereisd in deze soms heel zware tijd voor mij.
Ik geloof dat God nog steeds heel dicht bij mij is,niet alleen bij mij maar ook bij zoveel mensen die van mij houden,ook nu weer als ik dit zo schrijf vallen de tranen op mijn schoot,ik voel me heel gelukkig ondanks de ellende .
Na de kerk ,vaderdag gevierd bij mijn vader,wij hebben hem deze prachtige foto die nu op mijn blog staat gegeven als kado,hij was hier heel ontroerd van.
Hij wil hem graag op canvasdoek,dat wordt dus geregelt voor hem.
Mart heeft van Vera een uit hout gefiguurzaagd hart gekregen als sleutelhanger,van Jap jägermeister,en van Bob iets geurigs voor onder de douche.
Vanmiddag bij een oud collega/vriendin wezen high teaen????????,heel gezellig daarna nog naar onze vrienden ,want onze AN was geslaagd dus daar moest ook nog even een felicitatie knuffel brengen.
Al met al een druk maar heel gezellig weekend gevierd,morgen weer werken en lekker ons huis vast wat voorwerken voor de naderende vakantie periode.
Lief dagboek welterustten,knuffels Marianne

Dinsdag 16 juni 2009.

2009-06-16T18:53:00.003Z

Lief dagboek.
Even de perikelen vanuit huize Mulder.
Alles gaat goed ,als ik maar luister naar iedereen en alles maar vooral naar mijn lichaam.
Op dit moment dat ik aan het schrijven ben heb ik al een aantal dagen last van mijn rechter zij uitstralend naar mijn rug.
Een zeurende pijn ,onophoudelijk,het idee hebben om konstant te moeten zuchten...............wat zou het zijn .
Snuffelend op internet uitgekomen bij de lever(schrikken)wat nu weer.
Gisteren de prikzuster dacht aan de milt,maar die zit links in een menselijk lichaam en rechts de lever.
Ze zei wel ,Marian toch niet naar de dokter geweest he!!!!!!!!!!!ha,ha ........maar wel waar natuurlijk.
Nee nog maar even een paar dagen aankijken.
En eigenlijk heb ik ook geen trek in eten en kan ik ook geen hoeveelheid eten verdragen.
Ik eet wel omdat het moet maar niet om de trek of hongergevoel.
Ik ben ook wel weer heel moe en slaap bijzonder slecht,ik woel,droom en maak me zorgen.
Op het werk gaat het goed,afleiding,lol,hard werken,maar toch zo werkte ik twee jaar geleden ook gewoon door..............en toen.
Voor de rest hebben we net onze oudste zoon uitgezwaaid naar kamperland,daar heeft hij een waterkamp dat houd in surfen,kanoen,vlot varen en nog meer van dat natte spul,tent mee,potten en pannen en onze auto.
De studie punten voor de toetsenweek van vorige week zijn allemaal binnen,he,he de hoop is er nog steeds.
Bob loopt deze week stage in een malle pietje winkel,heeft het wel naar z'n zin heeft leuke verhalen in ieder geval.
En Veer telt de dagen af dat het vakantie wordt.
Vorige week had ze disco op school,helemaal opgedoft ging ze naar school met haar vriendinnen,een heerlijk onbezorgt leventje lijkt me zo.
Morgen hebben we FancyFair op school,hopelijk blijft het droog ,vorige week was eigenlijk de bedoeling maar toen waren de weersverwachtingen slecht dus werd de hele handel afgeblazen.
Wat wil nou het geval er moest gebakken worden voor de verkoop,dus Mart een kruidkoek gebakken voor Jan....sávonds met z'n allen lekker bij de koffie opgepeuzelt geen probleem maar nu werd er opnieuw verwacht dat wij zouden bakken nu daar hadden wij niet zo'n zin in jammer voor de school,de communicatie laat heel wat te wensen over daar op school kan ook haast niet anders hoor Veer is het lichtste meisje onder hand .
Lief dagboek weer een stukje van mijn kant liefs Marianne.

zondag 7 juni 2009

2009-06-07T08:41:00.002Z

Lief dagboek.
Bijna drie weken niets van mij laten horen,ik zit weer helemaal in het harde werken .................!
Extra avonden zijn ook alweer de revue gepasseerd,dat ging goed als ik maar luister,niet alleen naar mijn lichaam ,maar ook naar mijn collega's.
Soms zelfs NEE zeggen ,met veel moeite en schudgevoel maar toch gedaan.
Soms begrijp ik het zelf ook niet allemaal,hoe ik weer loop te hollen want in de zorg loop je niet,want dan komt het werk nooit af (belachelijk toch)!!!!!!!!!!!!!!!zelfs nu sávonds met z'n vieren is het hard bikkelen .
Maar ik sta er weer,overdag pas ik mijn huishoudelijke taken aan ,rust s'middags ,doseren dat is het moeilijkste voor mij.
Ik hoor wel eens mensen zeggen,maar je doet al zoveel ,nou laat ik 1 ding zeggen nog niet de helft van wat ik voor mijn ziek zijn deed.
Maar goed ,soms moet je op oudere leeftijd een stapje terug ik moet dat met veertig,jammer maar goed te leven.
Mijn oog viel zojuist op een klein gedichtje het gaat als volgt:

Er is in de wereld
zoveel voor ons
allen,als we maar de
ogen hebben om het
te zien en het hart
om ervan te houden
en de handen om het
te verzamelen...........

Voor de twee jongens is het voetbal seizoen ten einde,zomerstop,Bob is tweede geworden met zijn team,Jasper is kampioen geworden zaterdag in het pinksterweekend een feestelijke wedstrijd was het met veel publiek.
Jap scoorde twee doelpunten op de schoenen van z'n broer,bij het tweede doelpunt rende hij naar bob hield zijn voet omhoog waarop Bob zijn eigen schoen poetste dolle pret natuurlijk.
Volgend seizoen gaat Jap de E-tjes trainen en hopelijk zichzelf klaarstomen voor het tweede elftal.
Op school zijn het de laatste loodjes,Bob heeft nog 1 week les ,daarna twee weken stage lopen en dan vakantie.
Jap zet alles op alles,volgende week twee belangrijke toetsen,nog wat vrije ruimte uit voeren zoals koffie rond delen in Sonneburgh,samen in gesprek en samen aan tafel helpen eten koken,tafel dekken en afwassen en nog twee kampen voltooien en dan hopelijk naar de tweede.
Afgelopen week heeft hij zijn studie punt behaalt voor turnen,daar heeft hij veel moeite mee gehad,dit komt als je voetbalt je beenspieren inkorten,dus de lenigheid die je bij turnen nodig hebt,bezit je niet alles ziet er heel erg houterig uit stel ik me zo voor.
Zwemvaardigheid heeft hij binnen,de laatste punten moet hij binnen halen om een overgangs kans te maken.
Vera heeft het helemaal gehad in die gezellige klas van haar,klaagt geregelt over hoofdpijn,en baalt vreselijk.
Voor Veer zijn het nog vijf weekjes afzien en dan lekker vakantie vieren,wat we gaan doen weten we niet,zomaar wat daagjes uit of toch nog de koffers pakken..................ik heb geen behoefte om koffers te pakken,lekker thuis en niets moeten lijkt me erg aantrekkelijk,ik moet altijd met de injectie rekening houden,en de stress voor het weggaan de zooi als je thuis komt ,nee dit jaar niet.
Maar niets verandelijk als een mens de plannen kunnen zomaar wijzigen.
Lief dagboek tot gauw weer ,liefs Marianne

woensdag 20 mei 2009.

2009-05-20T17:21:00.002Z

Lief dagboek.
Heeeeeeeeeeeeele laaaaaaaaaaaaaaange benen,leuk he deze foto moeder en dochter.
Even weer een berichtje van mijn kant,hoe gaat het ermee die vraag is mij deze twee jaar heel veel gevraagd.
Ongelooflijk het is alweer twee jaar geleden dat ik geconfronteerd werd met deze afgrijselijke mededeling,U HEBT KANKER!!!!!!!!!!!!!, 8 mei 2007 werd ik geopereerd en lag ik twee weken in het ziekenhuis wat is dat eigenlijk al lang geleden maar in mijn hoofd was het gisteren, iedere dag word ik geteisterd door angst,pijn maar vooral ook verdriet.
Ik heb mijn leven (ons leven)daar bedoel ik mee dat van Mart en mijn gezinnetje mijn kinderen weer op de rails gezet en probeer er maar het beste van te maken.
Mijn leven hangt zo aan elkaar van half jaar naar half jaar van onderzoek naar onderzoek van uitslagen naar uitslagen.
Dat is de realiteit van iemand met kanker,nooit meer onbezorgt plannen maken ,iedere dag is er een in de wetenschap dat het mischien wel de laatste zal zijn.
Dagelijks spookt het nu door mijn hoofd dat ook de lever is aangetast,daar baal ik geloof ik nog wel het meeste van waarom eigenlijk maakt dat zoveel verschil................ja voor mij wel mijn moeder is nu bijna 9 jaar geleden overleden t.g.v leverkanker met alle nare gevolgen die je maar kunt bedenken.
Ik heb het daar heel moeilijk mee,zij was zo'n lieve vrouw ,ik heb samen met haar de chemo's gedaan,haar gesteunt en getroost waar kon ,Veertje was 1 jaar ik was zelf nog zo'n jonge moeder en nu zitten mijn kinderen in het zelfde schuitje met eigenlijk een nog jongere moeder dan mijn eigen moeder toen was.
Het heeft me ook sterk gemaakt ,de persoon die ik nu ben de buiten kant lacht ,geeft antwoordt op de vraag hoe gaat het? goed hoor...........................maar de binnen kant huilt ik denk dat heel veel mensen hier niets van begrijpen of willen begrijpen alleen ik begrijp zelf heel goed wat ik ermee bedoel.
De wereld draait door zo ook bij ons,ik werk weer,doe weer het een en ander in de kerk,heb afgelopen periode twee maal voor 12 mensen gekookt die binnen onze gemeente een soort alpha cursus doen allemaal leuk om te doen en ook een grote afleiding.
Deze blog is begonnen als een op de hoogte houden van iedereen hoe het met mij zou verlopen in het ziekenhuis zodat Mart niet sávonds uren aan de telefoon hoefde te zitten ,en is uiteindelijk een uitlaatklep geworden voor mijzelf wat er allemaal in mij omgaat ,mijn verdriet van me afschrijven,mijn frustatie en soms wil ik het niet meer delen................
De afgelopen twee weken heb ik veel buikpijn gehad en rugpijn,ik moet zelf pijnmedicatie uitproberen wat het beste werkt want een paracetemolletje kan ik beter in de tuin planten want dat werkt absoluut niet,ik gebruik nu diclofenac in combinatie met paracetemol soms helpt dat gelukkig want een dag zonder pijn lijkt me wel wat.
Met de jongens gaat het prima,Veer is twee dagen ziek geweest,buikgriepje,nu lekker allemaal een lang weekend vrij behalve moeders,ik moet twee avonden werken ,helaas maar het weekend wel vrij,hopelijk wordt het mooi weer en kunnen we lekker in de tuin .
Lief dagboek we blijven doorgaan..............liefs Marianne

maandag 4 mei 2009.

2009-05-04T18:40:00.004Z

Lief dagboek.
Even een Mulder berichtje,niet veel te meldden,de kinderen hebben vakantie dus alles lekker relaxed.
Als de zon schijnt genieten wij van het mooie weer,zo ook deze foto's lekker naar zee en wel naar Ouddorp.
Veer haar vriendin is een week aan het logeren geweest bij ons,lekker dollen met de hond en bob op het strand ,dat eindigde met een gebroken teen in eerste instantie kon ze er nog aardig mee lopen hoe verder de avond hoe moeizamer.
De volgende dag toch maar naar de dokter,ziekenhuis,foto's en jawel gebroken teen,dus ingetaped goeie stevige schoenen aan en hupsakee lopen maar weer.
Verder zijn de dametjes aan het winkelen geweest,en met oma naar de dierentuin al met al een leuke logeer party geweest.
Morgen is onze Jap jarig 19 jaar alweer,en Mart is vanmorgen vertrokken voor een reisje naar Frankrijk voor vier dagen.
Vandaag mijn injectie gehad was wel weer nodig ,hoofdpijnen niet te omschrijven ik moet dit even in de gaten houden anders kontact opnemen met de internist en dan gaan de injecties om de twee weken maar dan................
Dat is voor later zorg,nu voel ik me weer prima,energie voor tien paarden dus niet klagen.
Het prikken van de sandostatine wordt een steeds leukere klus twee ,drie keer prikken is niks het lukt steeds niet(te harde billen,vet of..........) waardeloos en zeer pijnlijk.
De rest van de dag druk geweest met verjaardags boodschappen halen,bakken,soep koken de was en alles de kast ingestreken,hallo zeg energie..............voor hoelang.............
Morgen dus een feestje lief dagboek tot gauw Marianne.

maandag 20 april 2009.

2009-04-20T15:55:00.004Z

Lief dagboek.
Eindelijk na enkele weken van spanning,vanmorgen het verlossende bericht,de uitslag blijkt gelukkig toch weer positief te zijn.
Er zijn hier en daar wat vlekjes verkleint maar ook enkele nieuw ervoor terug gekomen zo ook op de lever (heel eng) maar zeker niet verontrustent zo zei de arts.
De schildklierfunktie is nu eindelijk na twee jaar goed op de rails en de vele hoofdpijn klachten komen van de sandostatine injecties.
Hij vroeg hoe ik mij voelde ,vond me er goed uitzien en was ook zeer positief gestemt.
Ik vertelde dat ik weer aan het werk was,dat dat heel goed gaat en dat ik best geregelt darm problemen heb,zeker als ik zo zwaar aan het sjouwen ben geweest,dat zou heel goed litteken weefsel kunnen zijn van de grote operatie maar daar wil hij liever niets aan laten doen omdat hij niet weet hoe dat gaat aflopen als ze mij weer open maken.
Zodra ik ernstige klachten krijg zoals diarree of fluches (opvliegingen) direkt aan de bel trekken.
De injecties blijf ik om de drie weken krijgen en op mijn vraag of ik .......................1 jaar weg mocht blijven glimlachte hij vriendelijk maar nee was het antwoord.
Dus over een half jaar weer door de molen.
Ik ben ondanks dit nieuws toch heel murw in mijn hoofd,van al het denken en praten het houd mij ontzettend bezig er is altijd een stemmetje in mijn hoofd (achter in mijn bolletje) die zegt:je bent er nog,doorgaan ,positief blijven,vecht voor je leven.
Mart was vandaag lekker vrij,we hebben samen de tuin onder handen genomen en heel veel telefoon gehad,heel lief allemaal.
Een zondag zongen we lied 217,zo'n prachtig lied Jezus leeft en ik met Hem.
Vers 3.

Jezus leeft!Hem is de macht.
Niets kan mij van Jezus scheiden.
Hij zal,als de vorst der nacht
mij te na komt,voor mij strijden.
Drijft de vijand mij in'nauw,
dit is al waar ik op bouw.

Lief dagboek tot ziens Marianne

dinsdag 14 april 2009.

2009-04-14T18:52:00.002Z

Lief dagboek.
Vrijdag was onze trouwdag ,verrast met mooie rode rozen en prachtige witte hortensia's gingen wij de tweeentwintig jaar in en het mooie paasweekend.
Jasper heeft donderdag de paasloop gehaalt in 31 minuten het moest onder de 40 min .zijn en dat is gelukt.
Hij had vreselijke krampen gehad onder weg en had een heel stuk doorgewandelt dus al met al zeker niet slecht gelopen.
Hij is nu aan het trainen voor de triathlon en vandaag zwemsprint gedaan ,dat is 50 mt zwemmen in 39sec nou gaat er maar aan staan.
Vera is het weekend uit geweest naar Lunteren,zij heeft het prima naar haar zin gehad en wij hebben het rustig gehad met de jongens .
Zaterdagavond naar de Ahoy geweest een avondje "HERRIE"luisteren,het goede doel en vrienden ,was een sfeervolle avond met veelal leuke muziek.
Ik had deze hele dag al veel buikpijn en met dat gedreun werd het er niet beter op,zondagmorgen naar de kerk ook veel last van het buikje kon niet goed zingen want dan kreeg ik krampen ,dat maakt me bang................
sávonds met z'n tienen gegeten,wij hadden de chinees aan laten rukken was erg lekker en zo vlogen de paasdagen alweer voorbij.
Maandag uitgeslapen,een lekkere wandeling met Joep gemaakt en s'middags kon ik gaan werken.
Gelukkig is Veertje weer thuis,en is nu nog twee dagen vrij en logeert haar vriendin hier gezellig die twee meiden genieten van het mooie weer.
Vandaag mijn injectie gehad,en aftellen tot maandag ................de uitslag?????????????
Hopelijk stabiel,daar gaan we vanuit en niet anders.
Liefs Marianne

dinsdag 7 april 2009

2009-04-07T08:38:00.004Z

Lief dagboek.
Zondag heeft Jap de 5 km gelopen van de Rotterdamse marathon,hij is 45ste geworden van de 1300 jongens geeindigd met een tijd 19 min. en nog wat.........hij heeft het geweldig er4varen en wil volgend jaar de hele marathon.
Donderdag gaat hij in Goes de paasloop van 8 km.lopen dat is voor studie punten en moet binnen de 40 minuten gelopen worden.
Wat betreft zijn studie gaat het wat sportieviteit aangaat heel goed maar wat theorie betreft heel zwaar weer...............
Hij is net als zijn moeder op en top positiviteit ,maar of het allemaal gaat lukken het is een zware dobber maar hij gaat er nog steeds voor????????????Dat waarderen we ook zo in hem.
Gisteren in het Erasmus geweest voor de ct scan van mijn longen en lever........brrrrrrrrrrr.
Het was weer leuk,een beker contrast vloeistof drinken smaakt naar pepermuntwaterachtig,daarna even een leerling laten zien hoe een infuus intebrengen ja,ja laat ze zelf ook maar naar de schoolbanken terug gaan eigenwijs mormel.
Ik zeg die naald zit niet goed het doet pijn ,nou joh dat is maar even hou je arm maar recht naar voren ja natuurlijk,je ader rolde ,wat mijn aderen rollen nooit ik ben heel makkelijk te prikken ,hier baal ik zo van dat ik dan niet goed voor mijzelf opkom,soms heb ik zo'n grote mond maar als ik in het ziekenhuis ben ben ik een mak schaapje.
Oke arm naar voren maar die naald zat dus niet fijn,toen onder de scan armen boven mijn hoofd ,maar mijn arm doet zo'n pijn ,ja maar de naald zit goed zegt zo'n truffel daar ,oke dan even de contrast vloeistof aansluiten ik zei maar niets meer dacht alleen maar.....
Op zich zijn mijn ervaringen daar op die afdeling heel goed,maar bij binnenkomst was het er enorm druk bleek een scan een storing aantegeven waardoor alles uitliep en er geirriteerdheid bij wat patienten was,dus hektiek,druk,spanning .......tijdens het scannen bedacht ik mij dat ik de laatste vier avonden ook zo heb gewerkt vol stress ,hektiek,drukte heb ik ook zo tegen de bewoners gedaan dan lig ik daar echt te balen.
Maar wat mijn arm betreft,na het scannen kwam er weer zo'n jong zustertje volgens mij had ze geen idee waarom ik (mijn ziekte bedoel ik) daar lag ,ik wil altijd even een lieflijk woordje ,maar alles werd zakelijk afgehandelt ,gebruikt u bloedverdunners,nee hoor ,ruk naald eruit,druk u zelf even het gaasje aan,broek op mijn enkels ,kom maar zitten ,hup arm afgebonden met pleisters ,BLAUW,BLAUW,BLAUW ,ik zei nog zie je dat het niet goed zat,ja mevrouw dat kan gebeuren,tot ziens.
Ook een prettige dag verder,oke dat was mijn maandag morgen,alles is nu gebeurt nu is het wachten op de uitslagen ,20 april om 8.30 uur lekker vroeg.
Nadat scannen moet je goed drinken om die contrast vloeistof uitteplassen ,dat heb ik niet gedaan ,uit het ziekenhuis vandaan ,hondje uitgelaten,Vera uit school gehaalt,gegeten ,gedronken 1 glas melk,boodschappen gedaan en daarna uurtje op bed,slordig maar waar.
En sávonds heel vroeg naar bed te moe om nog pap te zeggen,vannacht lekker geslapen maar heel zwaar in mijn hoofd dus lekker rustig aan vandaag.
Donderdag moet ik weer werken ,daarna zijn de kinderen lekker een paar dagen vrij i.v.m de Pasen daar gaan we van genieten,Vera gaat het weekend op pad en Mart en ik gaan zaterdagavond samen met onze broer en schoonzus uit .
lief dagboek tot ziens liefs Marianne

zondag 29 maart 2009

2009-03-29T17:21:00.002Z

Lief dagboek.
Even een bericht voordat de uitslagen binnen komen.
Afgelopen week heb ik mijn "piescontainers"naar het Erasmus gebracht en bloed geprikt en 6 april nog de ct scan en dan maar rustig van het mooie lente weer gaan genieten wat er aan schijnt te komen.
Ik heb morgen mijn eerste volledige maand gewerkt dat betekent 10 avonden en dat was af en toe op mijn kiezen bijten.......................
Het is zo wie zo heel hard werken in de avonddienst en dan scheelt het of we met z'n drieen of vieren zijn maar goed deze maand heb ik het gered.
We hebben een gezellig weekend achter de rug,zonder al teveel klachten,de voetbal van de jongens was afgelast wegens het slechte weer,dus dat scheelt.............ook wat de was betreft.
Eigenlijk verloopt alles gestaag,met Veer gaat het heel goed op school ,Bob gaat bijna naar Barcelona met school en Jap heeft het prima naar zijn zin.
Jap heeft vanmiddag met zijn neef hard gelopen om te oefenen voor de 5 km. voor a.s zondag de marathon.
Deze week wordt het buffelen,vier avonden werken alles op het gemak de zon gaat schijnen alles komt goed......................
Lief dagboek tot ziens liefs Marianne

dinsdag 10 maart 2009.

2009-03-10T19:22:00.003Z

Lief dagboek.
De onderzoeken zijn weer achter de rug,een kilo lichter ,toiletpapier op,schrale billen,maar opgelucht.........
Zaterdag en zondag gewerkt dat liep gesmeerd met z'n vieren dat werkt heel fijn ,gewoon de tijd voor de bewoners waar ze recht op hebben,even een luisterend oor bieden een peertje schoonmaken ,een sinaasappeltje pellen of zomaar een gekheidje.
Maandag de nucleaire injectie gehaalt en de laxeer rommel,om 12.00 uur de eerste dosis ingenomen om twee uur zat ik op het toilet ,om 16.00 uur de tweede dosis en toen op toilet tot 1.00 uur s'nachts echt heel geweldig.
Een paar uurtjes geslapen en om 7.00 uur jawel daar ging ik weer...............naar het toilet!!!!!!!!!
Dinsdag de scan in de eerste van een half uur deze was voor mijn onderbuik,vijf minuutjes ontspannen en toen anderhalf uur een sessie van zes maal een kwartier van mijn bekken,de bovenbuik,de borstkas,het aangezicht,zijkant links van mijn hoofd en zijkant rechts van mijn hoofd.
En ik ben helemaal happy want ik hoef niet nog een dag alles staat erop en nog een dag laxeren is voor mijn lichaam niet zo best.
Na zo'n dag en nacht leg ik bijna het loodje,een kilo lichter en helemaal grauw,naar in mijn buik en hoofd.
Maar ik heb weer lekker kunnen nadenken in de scan ,lekker rustig (stil) liggend alleen ademhalend over de levensanalyse van MIJN leven,de derde keer deze scan wat zal er nu boven mijn hoofd hangen,wat voor uitslagen komen eruit,is alles nog het zelfde of............die vraag blijft,die angst maar na bijna twee jaar ben ik er nog steeds en hoe!!!!!!!!!!!!
Eigenlijk ben ik niet bang voor de uitslag want ik voel me prima dus waar moet ik mij nu al druk over maken,volgende week moet ik nog even container piesen(hi,hi,hi) en een groot bloedonderzoek laten prikken en 6 april een ct scan en 20 april voor de uitslag,ik heb vertrouwen ,ik word ontzettend blij door mijn geloof ,de mensen die mij steunen.

Heer,ik kom tot U!
Houd mij vast,heel dichtbij Uw hart.
Ik voel Uw kracht.
Ik vind rust bij U.

Voor sommige mensen is dit niet te bevatten,maar mijn geloven laat mij leven!!!!!!!!
Lief dagboek de rust moet weer in ons gezin komen want ondanks dat ik voor onderzoeken moet komen de vragen en angsten bij de kinderen weer boven,Veer heeft de laatste dagen de meest waanzinnige vragen gesteld ,Ik heb haar geprobeert gerust te stellen,maar helemaal de angsten wegnemen lukt niet,ze klaagt dan over buikpijn en hoofdpijn en misselijkheid maar vanavond kon ze gelukkig weer lachen.
Lief dagboek tot ziens liefs Marianne

woensdag 4 maart 2009

2009-03-04T13:18:00.004Z

Lief dagboek.

De vakantie lijkt al weer ver achter ons te liggen,wat we nog hebben zijn de prachtige foto's herinneringen,met deze club hebben we een week opgetrokken met veel plezier.

De tranen zitten erg hoog waarschijnlijk omdat de vooruitzichten niet zo rooskleurig zijn de angst voor de onderzoeken of eigenlijk de uitslagen waar je dus weer 6 weken op moet wachten.

Gisteren heb ik voor mijzelf een mijlpaal bereikt ik heb mij namelijk BETER gemeld,mijn hart maakt een extra sprongetje als ik dit schrijf maar er is wel een maar................

Niet voor mij,ik ga ervoor maar in mijn naaste omgeving voel ik terughoudendheid,toch de angst mij te moeten verliezen sneller dan ..........ik vind het heel moeilijk om dit te schrijven.

Mijn werk is voor mij een therapie,positieve energie haal ik eruit,ik voel me daar heel goed bij,het is zwaar er zijn bepaalde handelingen die voor mij uitzonderlijk zwaar zijn ,dan voel ik de pijn in mijn darmen,mijn onderbuik en ben bang.

Waarom doe je dat dan wordt er zo makkelijk gezegt of gedacht maar ik wil niet constant met die rotziekte geconfronteerd worden (alhoewel dagelijks) moet ik toch soms op de rem.

Ik hoop dat ik nog heel veel jaren mee mag draaien ,in de avonddienst in deze conditie daar kan menig een nog wat van leren denk ik wel eens de liefde die ik geef en die ik ook terug krijg dat is prachtig.

Ik heb gisteren mijn rooster voor het komende jaar ingepland ,en vierde feest in mijn hoofd,ik hoop dat ook iedereen die bezorgt om mij is begrijpt dat dit echt is wat IK wil en niemand anders heeft mij dit opgedragen dat ik weer gewoon verder mag gaan met af en toe verdriet angst en bezorgdheid maar wie kent dat gevoel niet.

Wij gaan vrijdag avond feest vieren want mijn broertje viert feest voor zijn slagen en omdat hij 40 is geworden dat zal een groot spectakel gaan worden mijn broertje kennende.
Lief dagboek tot horens weer. liefs Marianne

2 maart 2009

2009-03-02T20:48:00.004Z

Lief dagboek .
Wat een prachtige natuurplaatjes he,de winterse wereld was zo adembenemend mooi dat je er heel vaak stil van werd.
Hilda en ik hebben kilometers gewandelt(1 kilo maar afgevallen) soms zonder iets te zeggen maar genietend van de omgeving.
Dit was dinsdags toen gelukkig voor ons de zon begon te schijnen,heerlijk zo'n dag de volgende dag sneeuwde het weer.
We zijn zaterdag vroeg om 3.00 uur gaan rijden het was iets nattig maar we konden goed doorrijden en dat hebben de chauffeurs ook gedaan.
Om 12.15 uur stopten we thuis voor de deur en had ik het helemaal gehad,onderweg werd er flink getelefoneerd door de jongens hoe laat ze waar moestten voetballen,pffffffffffffff,je wordt al moe bij de gedachte maar de auto uitgeladen en daar ging Jap met voetbaltas op z'n rug op pad.
Bob hoorde dat zijn wedstrijd afgelast was balen dus maar oke de was aangezet mijn hoofdpijn werd steeds erger,de hond opgehaalt,kon niet meer uit mijn ogen kijken en om 15.00uur lag deze dame gestrekt met een enorme migraine kotsmisselijk en de hele wereld zag ik voor een doedelzak aan.
Ik zag overal om mij heen sneeuw,bergen vol sneeuw en alles draaide ......................zondag morgen om 9.00 uur was ik weer het vrouwtje.
Met z'n vijven naar de kerk gegaan daar zijn ze met het paasproject begonnen bij de kindernevendienst en daar heeft Vera het volgende gedicht geschreven.
Kom tot jezelf.

Dagen dagen wat een dag,
Tís maar waar je lachen mag.
Wil je alleen zijn,
Doe dat dan gauw
Op een plekje dat alleen is van jouw
Niemand mag je storen
Alleen jij mag je ding horen
Knoop dat maar in je oren!!!!!!!!!
Vera
Het werd door de leiding voorgelezen toen de kinderen de kerk in terug kwamen ze kreeg een applaus hiervoor.
Gisteren een rustige zondag gehad,en vanmorgen opgestaan met buikkrampen,diarree ja tijd voor de injectie.
Om een uur kreeg ik deze en nu ik zit te schrijven voel ik me prima lekker gewerkt van 15.45 tot 21.15 uur veel gelachen en nu zo de douche in en lekker slapen.
Het weekend moet ik dan weer werken en zaterdag ga ik ook beginnen met zakjes metamucil alvast voor laxeren wat een lol weer zeg.
Er komt een vreselijke tijd aan waar ik als een berg tegen op zie maar ik zeg maar zo het is voor het goede doel......................hmmmmmmmmmmm.
Maandag om 11.00 uur krijg ik mijn nucleaire injectie en geef ik voorlopig licht.
Lief dagboek welterustten Marianne.

donderdag 26 februari 2009

2009-02-26T18:13:00.002Z

Lief dagboek.

Na een dag zonneschijn komt er natuurlijk weer een dag sneeuw.......koud en veel wind.

De mannen gingen om half negen op pad,zonder skibril heel handig dus in de namiddag konden ze nog weinig zien omdat het hevig begon te sneeuwen,om twee uur hielden de kleine mannen het voor gezien en liepen met mij mee naar huis.

We hebben nog een uurtje gelachen want de jongens hebben van de berg afgeroetst met hun board en moeders op een slee ,onder de sneeuw werden we gelanceerd lachen ,gieren,brullen.

Daar zijn ook foto's van maar nog niet op de computer gezet.

Het eind van deze week komt in zicht,dat voel ik ook aan mijn buik,want eigenlijk had ik afgelopen dinsdag mijn injectie moeten hebben en die krijg ik maandag a.s pas dus bijna een week later,mijn buikje begint te krampen,rommelen en opteblazen heel vervelend,vanmiddag poosje in mijn bedje gekropen daarna gaat het wel weer.

Ik hoop dat mijn buik het nog vol houd tot maandag en de reis goed mag verlopen,het is de planning dat wij zaterdag ochtend vroeg om 3.00uur vertrekken ,de jongens willen graag hun voetbal wedstrijd spelen zaterdag maar dat zien we wel.

Ons Joepie hondje heeft het prima naar zijn zin bij zijn logeeradres.

Voor morgen geven ze weer sneeuw op,hopelijk is het onderweg droog en hebben wij een rustige reis.lief dagboek tot ziens liefs Marianne.

woensdag 25 februari 2009.

2009-02-25T20:48:00.006Z

lief dagboek.

Tot gisteren heel veel sneeuw gehad,sneeuw,sneeuw en nog eens sneeuw!!!!!!!!!!!!!!!

Ontzettend veel mooie foto's gemaakt, en vandaag scheen de zon onze gezichtjes hebben een heerlijke kleur gekregen.

De sfeer is geweldig,de kinderen gaan lekker,de vakantie kriebels zijn ook weer aanwezig ik ben weer schoonmammie????????????????ja zo even maar hoor lachen..............

De groep is in vieren gedeelt Mart en Arie gaan heel vroeg op pad,daarna volgen Jap,Bob,en Roel met snowboard op pad,dan vertrekken Veer en An met skies en daarna gaan die mutti's.

Die mutti's wandelen wat af,beppen zonnen winkelen en drinken overheerlijke cappucino???????????

Ik voel me onwijs lekker gewoon moe van het buiten zijn ,de natuur ,wandelen even nergens zorgen over maken maar genieten van dit sprookjes achtige land.

Er is vandaag wel een ramp gebeurt hier op de piste,een sneeuwlawine een dode ,een snowboard leraar...........verschrikkelijk wij hebben het gelukkig niet zien gebeuren maar de schrik zit er wel in zo dichtbij.

De kinderen mogen ook echt niet buiten de piste skien of boarden,zijn er ook wel van onder de indruk,Hilda en ik hadden wel menig helikopter zien vliegen maar wistten niet wat er aan de hand was nu dus wel onze moederhartjes werden weer geraakt.................

Lief dagboek we zijn al weer over de helft van de vakantie morgenvroeg geven ze nog zon op en dat gaat het weer sneeuwen dus genieten maar.

Lief dagboek tot gauw weer,knuffel aan iedereen,liefs Marianne

maandag 23 februari 2009

2009-02-23T20:10:00.003Z

Lief dagboek.
Even een bericht uit een sneeuwrijk Flachau.
Vanaf zaterdag bij aankomst sneeuwde het al en tot op heden sneeuwt het nog steeds.
Bergen,de bomen alles vol met sneeuw,het is zo'n fantastisch mooi gezicht ook dit hebben wij nog nooit gezien.
We gaan nu al voor de tiende keer maar zoveel sneeuw,waanzinnig gewoon.
De kinderen vermaken zich prima,Jasper en Bob hebben het snowboarden al aardig onder de knie Veer en Mart aan het skieen en Hilda en ik hebben er al km. op zitten wat wandelen betreft.
Vandaag zijn Hilda en ik met de gondel naar boven gegaan ik weet wel niet hoe hoog maar dat was zo mooi maar ook veel wind en heel koud.
De foto van vandaag is daar gemaakt ik was weer de klos met inpoederen,dat was gelukkig niet voor het eerst deze week.
De sfeer zit er goed in,ik zit goed in mijn vel heb aardig veel energie en geniet van dit paradijselijk land het is fijn zo.
Lief dagboek tot gauw knuffels Marianne

donderdag 19 februari 2009.

2009-02-19T14:15:00.002Z

Lief dagboek.
Mensen zijn geneigd te denken dat als je accepteert wat is,je indut en er
nooit iets zal veranderen.
Het tegendeel is waar: zodra je je verbindt met de realiteit van het moment,. zal de kracht van het leven door je heen stromen.
Ik kreeg een boekje een tijd geleden van een collega daar stond dit in ,even om over natedenken maar wel iets voor mij.
Ik doe mijn eigen werk weer alleen in een wat kortere uitvoering.
Ik voel me daar goed bij,kan mijn liefde weer delen ,mijn zorg geven lekker lachen,en de pijn vergeten daar doe ik het voor,en hoe de toekomst er uit zal gaan zien dat is voor later.
Wij gaan het weekend naar Flachau in Oostenrijk de tassen staan al gepakt,Joep gaat vanavond naar zijn logeer adres en dan kan de vreselijke reis beginnen dat is iets waar ik als een berg tegen op zie.
Het weer ziet er ook niet zo gunstig uit,heel veel sneeuw,ja daarvoor gaan we natuurlijk op pad maar om daar in te reizen vind ik het minst interressante van het geheel.
Hopelijk kan ik vanuit Oostenrijk nog een keer een blog schrijven,en vast wat foto's laten zien.
De jongens gaan snowboarden voor het eerst,en de rest skieen hopelijk schijnt voor mij de zon dat is zo onwijs lekker in de sneeuw in een luie ligstoel en dan zonnen maar,jippie vakantie................
Vanaf 1 maart ga ik tien uur per week werken,op naar de twaalf mijn eigen aantal uren dat is de doelstelling en daar ben ik bijna.
In Maart neemt de bedrijfsarts kontakt met mij op telefonisch en dan per een april weer beter meldden,nou ja beter ik bedoel maar dan ga ik gewoon aan de slag met hopelijk 20 april een gunstige uitslag.
Lief dagboek tot uit Oostenrijk hoop ik als dat gaat lukken liefs Marianne.

dinsdag 10 februari 2009.

2009-02-10T13:59:00.003Z

Lief dagboek,"GEZICHIE"van vera.

Wat een vreselijke week heb ik achter de rug,geweest is geweest zeg ik dan maar............

Vorige week dinsdag had ik sávonds gewerkt,niets aan de hand maar woensdag begon het drama,moe,zo moe ik hing op de bank,lag op de bank maar wist met mezelf geen raad de wanhoop was ik nabij ,waarom?????

Woensdag ochtend kreeg ik mijn welverdiende injectie en hopen dan maar dat ik me snel weer wat beter zou gaan voelen,nou alles behalve dat .

Ik heb me door mijn huis voortgesleept af en toe een huishoudelijk klusje gedaan en daar lag tante Beth weer.

Vrijdag avond was ik letterlijk en figuurlijk aan het eind van mijn latijn,ik kon wel huilen maar ook kon ik het niet ,opgekropte boosheid maakte deel uit van mijn inwendige ellende hoe nu verder,het ziekenhuis bellen ,de huisarts raadplegen ach wat moet iedereen ermee.

Voor het eerst in deze twee jaar ben ik op de bank blijven liggen terwijl we naar een verjaardag moestten,dus Mart op pad met de kinderen mij achter latend op de bank lekker ingestopt door Veer.

En eigenlijk als ik zo'n moeheidsdip onderga kan ik ook niet goed slapen,denk,tob,huil,en ben ik het liefst helemaal alleen,ik met mijn eigen zorgen.

Het raast in mijn kop ,zou het toch de kanker zijn die doorslaat,angst,wanhoop,een heel drama scenario passeert de revue.

Zaterdag kwam ik als een gebroken vrouw uit bed,voortgesleept,maar met een glimlach kom op we gaan weer het is weekend met het vooruitzicht van drie avonden werken,ojeeeeeee.

Zaterdag avond heb ik me ook in Sonneburgh voortbewogen maar toen kwam de ommekeer,ik lag om negen uur in bed en dat voor de zaterdag maar oke en zondag was ik weer het vrouwtje en tot nu ziet mijn leven er ontzettend rooskleurig uit ja,jammer van het weer buiten maar in mijn hart vier ik feest ik heb het weer gered.

Ik heb waanzinnig gezellig gewerkt ,we hebben veel lol gehad met z'n vieren want die luxe hebben we nu ik er extra bij ben ,maar gewoon ouderwets,werken en plezier daar wordt je waanzinnig vrolijk van en de bewoners moeten ook weer lachen als ze mij horen.

De meiden zeiden gisteren avond wel ,Marian we hebben zaterdag echt niets aan je gemerkt ,gelukkig maar mijn kinderen anders wel toen ik thuis kwam vroegen ze of ik gelijk begraven wilde worden ik zag er kennelijhk als een lijk uit maar nu niet meer,jippie!!!!!!!!!

Ik heb alle afspraken weer liggen voor de maand maart te beginnen op 9 maart de nucleaire injectie en dan de vervolg dagen 10,11,en 12 maart voor de sms scintigram,uren scannen,en LAXEREN!bloedprikken,en twee maal de 24 uurs urine onderzoeken dan 6 april de ct scan en de twintigste om half negen voor de uitslag bij dr. de Herder.

Maar voor mij is nu het belangrijkste me goed voelen,deze week ben ik nu vrij verder eigenlijk vind ik dat heel jammer want ik voel me er weer een vis in het water ,maar ik weet het opbouwen,rustig aan maar als ik me weer goed voel kan ik niet rustig aan doen EIGENWIJS heet dat.

Ik ben gelukkig ook weer snel vergeten dat ik vorige week nog voor "dood"lag.

We tellen de dagen af want Flachau komt weer inzicht,heerlijk skieen,snowboarden,wandelen,eten,drinken en het belangrijkste in de zon liggen!!!!!!!!!!!

Maar voor die tijd schrijf ik nog wat positiefs,lief dagboek tot ziens Marianne

maandag 2 februari 2009

2009-02-02T18:28:00.002Z

Lief dagboek.
Vera is creatief geweest op de computer ,het gaat hier zo z'n gangetje .
Ik heb de afgelopen week geprobeerd de thyraxtabletten voor de schildklier te minimaliseren maar dat is niet goed gelopen.
Zaterdag avond stortte ik letterlijk in elkaar,we wilden nog lekker naar de film gaan maar helaas,om negen uur lag ik op bed tot zondagmiddag twaalf uur.
Eigen schuld,maar........ik deed het hoofdzakelijk om uitteproberen of ik dan minder darmkrampen had,en inderdaad dat hielp en de hoofdpijn was ook vele malen minder maar ojee daar kwam die vermoeidheid weer om de hoek kijken.
Dus vanaf gisteren gewoon de normale dosering ingenomen.
Ik merk ook wel dat ik weer regelmaat krijg in de avondjes dat ik aan het werk ben,en de lol gewoon weer even gek doen,nergens aan denken nou ja nergens maar gewoon werken waar ik veel plezier aan heb.
Vanaf vandaag ga ik voor twee keer vijf uur,dus ik ben er bijna,fantastisch wie had dat ooit verwacht,nou om eerlijk te zijn ik wel want dit wilde ik en niets anders.
De jongens hebben vorige week een spoedcursus snowboarden gedaan in de uithof in denhaag ,geweldig leuk om te zien en na drie avonden hadden ze de smaak te pakken,de skies de kast in en nu snowboarden!!!!!!!!!!!!
De laatste avond hadden ze een hele leuke knul die veertien jaar in Oostenrijk les had gegeven,en nu in de uithof les gaf totdat z'n dochter klaar was met haar studie en dan ging hij emigreren naar Oostenrijk daar smult Jasper van dat is wat hij wil,skileraar worden en in oostenrijk wonen het kan maar een droom zijn .
Het weekend hebben we zware gesprekken gehad met Jap,welk profiel hij moet gaan kiezen,of het niet beter is om in Goes te gaan wonen en hoe gaat het op dit moment,nou pfffffff...............hele zware gesprekken!!!!!
Maar vanavond beldde zijn mentalcoach,Jap gaat hartstikke goed en als hij zo doorgaat gaat hij gewoon door tsjonge,tsjonge ik ben er helemaal van ondersteboven,geweldig zeg,nou hopen dat hij nu zo doorgaat,hij weet dit zelf nog geen eens want hij is even aan het chillen ,in ieder geval is het bij ons een pak van ons hart.
Lief dagboek een opgeluchte moeder,liefs Marianne

dinsdag 27 januari 2009.

2009-01-27T20:34:00.004Z

lief dagboek.

Hier weer even een berichtje,Vera heeft maandag de gele band behaalt met Aikido.wat...........een verdedigingssport met twaalf meiden helemaal geweldig.

Eigenlijk gaat ze liever voetballen zegt ze maar tussen al die knullen was ze het ook gauw zat,dus dan dit maar.

En ik heb vanmiddag mijn verpleegtechnische handelingen getoets ,daar was ik door mijn ziek zijn mee achter op geraakt ,maar alles even opgefrist en afgetekent.

Ik zag er als een berg tegen op ,maar eigenlijk leer je er weer van.

En vanavond met Jap z'n rijbewijs opgehaalt,he,he eindelijk,dat is toch wel wennen dat dan je eigen zoon achter het stuur kruipt waar is die baby tijd gebleven.

De tijd vliegt,ik kijk niet meer achterom,maar vooruit ik ga als een speer,ik geniet van ozo kleine dingen,maar vooral van het gegeven dat leven heet en wat ik deze twee jaar er mooi bij heb gekregen,sommige zullen denken wat is dit nu weer,ja zo voel ik mijn leven, iedere dag is er weer een.

Ik werk weer in de avond bijna gewoon ,vanaf februari twee maal vijf uur,geweldig dat dit weer kan,lekker onbezorgt lachen om geneuzel ,om helemaal niets,soms ben ik hevig moe als ik thuis kom maar dan zeg ik tegen mezelf je deed het maar weer.

Iedere middag slaap ik een uurtje op de bank,schijnbaar heeft mijn lichaam dat toch nodig,maar daar voel ik me heerlijk bij,mijn darmen protesteren soms maar daar leer je mee leven.

Bob heeft z'n knie laten nakijken bij een orthopeed,hij heeft een vergroeide knieschijf waaronder het kraakbeen verzacht is en dat veroorzaakt de pijnklachten.

Hij heeft nu oefeningen meegekregen om thuis te doen,en voor de rest gaat hij nog behoorlijk de hoogte in want er zat nog een hoeveelheid ruimte tussen zijn groeischijven in zijn knie...........waaahaaaaaaaa hoe lang wordt dat kind wel niet,twee meter......................helpppppppppppp!!!!!!!!!!!!!!

Lief dagboek alles weer verteld,liefs Marianne

dinsdag 20 januari 2009

2009-01-20T16:50:00.005Z

Lief dagboek.

Hier de beloofde foto's van het wak zwemmen van Vera.

Vera is vanaf donderdag thuis,de griep ,hoge koorts gehad hevige hoofdpijn,en haar lijf voelde aan als bakstenen zei ze.

Nu is ze nog zwaar verkouden en heeft een pijnlijke keel,morgen toch maar weer proberen naar school,een half dagje.

De foto van Jap in gala pak,en we hebben wat te vieren vandaag ,Jap behaalde zijn rijbewijs vanmorgen vroeg eindelijk wat positiefs voor hem ,maar ook zijn toetsen heeft hij met goed resultaat behaalt he,he even adem halen...........

Vanaf volgende week is onze auto niet veilig meer,en moeten we een auto agenda erop na gaan houden .

Ik ben vanmorgen naar de gynaecoloog geweest,de uitslag van het uitstrijkje was goed,mijn bloed kon beter,en ik blijk twee grote kiestes te hebben aan beide eierstokken van 2,5cm groot.

Over drie maanden nogmaals een echo en bloed prikken en dan maar weer verder zien.

Ik was een speciaal geval dus extra controle ??

Mart is gisteren naar het oog ziekenhuis geweest,hij staat op de wachtlijst voor ooglid correctie,ja,ja boven de veertig dan krijgen we alles voor niets.

Een wachtlijst van ongeveer 3 maanden,dus over een paar weken eerst lekker op wintersport.

Lief dagboek ik kan er meer niet van maken en ben wat verdrietig van binnen,waarom?????????

Soms valt het allemaal niet meer mee,een lach en een traan en verder gaan.

De avonden werken gaan aardig al heb ik de laatste tijd behoorlijk veel buikpijn,en valt het eten ook niet altijd even lekker ,binnen kort de afspraken maken voor de scans in het erasmus dat wordt spannend.

Lief dagboek tot gauw weer liefs Marianne